خبرگزاری تسنیم ـ حامد عبدالهی*؛ «إنی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم»؛ این یک خط راهبردی شیعه در دوران ظهور و غیبت است. جنگ با کسی که با امام، جنگ دارد و صلح با کسی که با امام در صلح است؛ راهبردی امنیتی، سیاسی و معرفتی.

اگر اصول تشیع را به مثابه یک قانون اساسی بنویسند، بی‌تردید این عبارت تابناک زیارت عاشورا که البته در دیگر متون هم ذکر شده، یک اصل مهم است که تکلیف فردی و اجتماعی شیعیان را روشن می‌سازد.

بیعت با امام معصوم یا امام امت که نایب خاص یا عام ولی‌عصر در هر عصر و مِصری است، صرفاً یک اقدام نمایشی یا نمادین نیست. بیعت شامل تعهدات دوطرفه‌ای است که وظایف متقابل امام و مردم را امضا می‌کند.

امت مسلمان به‌ویژه شیعه، با بیعت خود اعلام می‌کند به اصل ولایت پایبند است و در سختی و آسانی، در تلخی و شیرینی، در آسایش و تشویش، دست از حمایت خود از امام برنمی‌دارد.

اکنون در آغاز دوره سوم امامت امت در حکومت اسلامی و جمهوری اسلامی ایران، نه‌تنها نهاد عالی اداره کشور، وارد مرحله نوینی شده، که تاریخ تشیع و جهان اسلام، شاهد استمرار خطی است که در دوران غیبت کبری به مراحل تعالی خود نزدیک شده‌است.

ما هرگز نباید اسیر روزگار خود شویم و نگاهمان را نباید به چند صباح امروز محدود سازیم. افق دید ما اگر در تحلیل امر تاریخی و تمدنی، به گستره قرن‌ها باشد، به‌خوبی درک می‌کنیم که در حال پیمایش گام‌های سترگ و متوالی هستیم و زمان در حال ورق زدن سریع تاریخ است.

این لحظات و ایام نفس‌گیر و نبردی سرنوشت‌ساز که از روز نخست پیروزی انقلاب اسلامی، برای آن لحظه‌شماری می‌کردیم، نقطه عطفی در منطقه ایجاد خواهد کرد.

روزگار دشواری در پیش است چون فتح بزرگ در پیش است! کمرها بسته، دست‌ها بر سلاح و قلم، زبان‌ها گویان و بران، چشم‌ها تیز و نگران، گوش‌ها شنواتر از همیشه، امنیت محلات و شهرها و کشور دستور کار نخست، حفاظت از جان رهبر انقلاب اولویت اول، اتحاد و انسجام مقدس سرلوحه، خدمت به مردم به‌ویژه محرومان و آسیب‌دیدگان در هر فرصت، خفه کردن توطئه‌ها و خیانت‌ها در نطفه، ساکت کردن هر صدای دشمن‌شاد کن و تفرقه‌انگیز با فوریت، حمایت از همه مسئولان خدوم کشور، دعا برای جبهه مقاومت، پیش به‌سوی قطع دست استکبار از جهان اسلام با پرچم تمدن نوین اسلامی.

امروز دشمن ضربه کاری را از خبرگان ملت در قم خورد تا بار دیگر حسینه امام‌خمینی(ره) در تهران سیلی‌های بعدی را نثارش کند.

اعلام رسمی نام حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای به‌عنوان رهبر سوم جمهوری اسلامی، بار دیگر دست خدا را عیان و مکر دشمنان را بر آب کرد.

داخلی‌های مرعوب و دل‌باخته چنگال‌های خون آشامان کودکان و نوزادان نیز داشتند، هم داستان و هم‌صدا با جرثومه شهوت و قدرت و ثروت، ترامپ جنایتکار، زمزمه صلح زبونانه را در چکاک شمشیرها و نیزه‌ها مزمزه می‌کردند تا هم سند وطن‌فروشی را بر تارک تاریخ ایران لکه ننگ سازند، هم چند روزی به خیال خامشان به ارتزاق از ثروت این ملت ادامه دهند! چه زیبا نام سید مجتبی، خواب دیاثت‌شان را برآشفت!

لذا بیعت با رهبر انقلاب و فرمانده کل قوا تیر خلاصی است که به تابوت آمریکاییان در منطقه اصابت خواهد کرد و دشمن صهیونی را به خاکستر خواهد نشاند و ایادی داخلی را به دار مجازات خواهد کشاند.

چقدر این روزها و شب‌ها باید برای نیروهای مسلح کشورمان دعا کنیم و دست‌بوس‌شان باشیم که با عروج نفس زکیه رهبر شهیدمان، دست از ماشه نکشیدند تا دژخیم غدار، ذلیلانه گور خود را بکند. خدا را چه دیدی! شاید دریا باز هم خواهد شکافت!

و در پایان؛ ای سید و مولای ما، اگر شاهد شهادت نائبت بودی و قلبت به درد آمد ولی گواه باش که خون گریستیم و تا آخرین لحظه پای بیعت‌مان ایستادیم. امروز نیز بیعت می‌کنیم که با جان و مال و آبرو در جنگ و صلح، در دوستی و دشمنی، در امنیت و خطر، در رفاه و مضیقه، پای عهدمان با ولی زمان می‌ایستیم تا بیایی؛ ان‌شاءالله!

*دکتری تاریخ تمدن اسلامی

انتهای پیام/