مرتضی جمشیدی، فعال رسانه‌ای در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری خبرگزاری تسنیم در قزوین با اشاره به نقش بازی‌های رایانه‌ای در ارتباط با نسل جدید، تأکید کرد: گیم‌ها نه‌تنها تهدید نیستند، بلکه می‌توانند به زبانی مؤثر برای گفت‌وگو با نسل جوان و تقویت هویت ملی تبدیل شوند.

وی با بیان اینکه امروز بخش قابل توجهی از نوجوانان و جوانان با دنیای بازی‌های رایانه‌ای زندگی می‌کنند، گفت: اگر بخواهیم با نسل جدید ارتباط برقرار کنیم، باید زبان آن‌ها را بشناسیم. یکی از مهم‌ترین این زبان‌ها «گیم» است. بازی‌های رایانه‌ای، سریال‌ها و فیلم‌ها می‌توانند مفاهیم جدی اجتماعی و سیاسی را برای نسل جوان قابل فهم‌تر کنند.

جمشیدی با اشاره به شرایط حساس کشور و تحولات اخیر، افزود: امروز میدان اصلی در اختیار نیروهای مسلح است و آن‌ها وظیفه دفاع نظامی را به خوبی انجام می‌دهند، اما در کنار آن مردم نیز باید نقش اجتماعی خود را به‌عنوان کنشگر ایفا کنند. بخشی از این نقش به گفت‌وگو با نسل جدید و تبیین شرایط کشور برای آن‌ها برمی‌گردد.

زبان گیم؛ پلی میان دنیای بازی و واقعیت

این فعال رسانه‌ای با اشاره به مدل‌های آموزشی در حوزه بازی‌های رایانه‌ای گفت: در مطالعات گیم، مدلی با عنوان «چرخه بازی» وجود دارد که تلاش می‌کند میان دنیای بازی و دنیای واقعی ارتباط برقرار کند. بر اساس این مدل، تجربه‌هایی که بازیکن در بازی کسب می‌کند می‌تواند در تحلیل واقعیت‌های اجتماعی و سیاسی نیز به کار بیاید.

وی ادامه داد: بسیاری از بازی‌ها مفاهیمی مانند خیر و شر، دفاع از سرزمین، مبارزه با ظلم و قهرمان‌سازی را به تصویر می‌کشند. وقتی یک نوجوان این مفاهیم را در قالب بازی تجربه کرده است، می‌توان با همان زبان با او گفت‌وگو کرد و نشان داد که بسیاری از این مفاهیم در دنیای واقعی نیز وجود دارند.

جمشیدی تصریح کرد: به‌عنوان مثال وقتی یک نوجوان در بازی یا سریالی با نبرد میان خیر و شر همراه می‌شود، می‌توان از همان نقطه برای گفت‌وگو درباره واقعیت‌های پیرامون او استفاده کرد و به او کمک کرد تا میدان واقعی را بهتر بشناسد.

بازی‌های استراتژی؛ درسی برای فهم سیاست و قدرت

وی با اشاره به برخی سبک‌های بازی‌های رایانه‌ای گفت: در بازی‌های استراتژی، بازیکن با مفاهیمی مانند مدیریت منابع، توسعه سرزمین و تصمیم‌گیری‌های بلندمدت روبه‌رو می‌شود. در این بازی‌ها بازیکن باید منابع را پیدا کند، قلمرو خود را گسترش دهد و گاهی برای توسعه با دیگران وارد رقابت یا درگیری شود.

جمشیدی افزود: این ساختار به‌خوبی می‌تواند برای توضیح برخی رفتارهای سیاسی در جهان استفاده شود. بسیاری از قدرت‌های بزرگ در تاریخ با همین منطق توسعه‌طلبانه عمل کرده‌اند؛ یعنی با تصرف منابع دیگر کشورها، غارت و گسترش قلمرو خود توانسته‌اند قدرت بگیرند.

وی تأکید کرد: وقتی یک گیمر با چنین مکانیک‌هایی در بازی آشناست، توضیح برخی واقعیت‌های سیاسی جهان برای او ساده‌تر می‌شود، زیرا او این منطق را پیش‌تر در قالب بازی تجربه کرده است.

گیمرها؛ فرصتی برای کنشگری اجتماعی

این فعال رسانه‌ای در ادامه بیان کرد: متأسفانه در برخی مقاطع، نگاه به بازی‌های رایانه‌ای صرفاً تهدیدمحور بوده است؛ در حالی که گیمرها می‌توانند یک فرصت اجتماعی باشند. آن‌ها میدان بازی را می‌شناسند، با فضای رسانه‌ای آشنا هستند و بسیاری از آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی و فضای استریم فعال‌اند.

جمشیدی ادامه داد: اگر با این قشر گفت‌وگو شود و به آن‌ها نقش داده شود، می‌توانند در جبهه روایت و آگاهی‌بخشی نیز اثرگذار باشند. حتی یک استریمر یا گیمر فعال می‌تواند در میان مخاطبان خود درباره مفاهیم مهمی مانند هویت ملی، شناخت دشمن و اهمیت دفاع از سرزمین صحبت کند.

وی همچنین به سبک‌های دیگر بازی اشاره کرد و گفت: در بازی‌های نقش‌آفرینی (RPG) بازیکن از یک شخصیت ضعیف شروع می‌کند و با ارتقای مهارت‌ها و توانایی‌های خود به سطح بالاتری می‌رسد. این روند می‌تواند نمادی از خودسازی، خودباوری و تقویت توان داخلی باشد.

جمشیدی خاطرنشان کرد: همین تجربه‌ها نشان می‌دهد که بازی‌های رایانه‌ای صرفاً ابزار سرگرمی نیستند، بلکه می‌توانند به بستری برای آموزش مفاهیم اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی تبدیل شوند.

وی در پایان گفت: امروز باید نگاه جدیدی به دنیای گیم داشت. اگر زبان بازی‌ها را بشناسیم و با نسل جوان از همین مسیر گفت‌وگو کنیم، می‌توانیم بسیاری از مفاهیم مهم را برای آن‌ها قابل فهم‌تر کنیم و از ظرفیت گیمرها به‌عنوان یک نیروی اجتماعی فعال بهره ببریم.

انتهای پیام/