گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز 11 ـ گزارش شماره 71)، برای بازنده‌بودن اسرائیل در «جنگ زیرساختی» 8 دلیل مهم را می‌شود بیان کرد؛

نامتوازن بودن جنگ زیرساختی: به‌دلیل تفاوت جغرافیایی، جنگ زیرساختی عرصه‌ای نیست که اسرائیل بتواند در آن دست برتر داشته باشد.

تفاوت شدید وسعت سرزمینی: مساحت سرزمین‌های اشغالی حدود 22 هزار کیلومترمربع و ایران حدود 1.7 میلیون کیلومترمربع است؛ یعنی ایران بیش از 75 برابر بزرگ‌تر است.

پراکندگی زیرساخت‌ها در ایران: وسعت ایران باعث پراکندگی گسترده زیرساخت‌ها شده و در نتیجه آسیب‌پذیری آن در جنگ زیرساختی کمتر است.

تمرکز زیرساخت‌های اسرائیل: زیرساخت‌های حیاتی اسرائیل بسیار محدود و متمرکز است و بخش اصلی انرژی آن به دو پالایشگاه، سه خط لوله، سه میدان گازی، چند نیروگاه برق و تأسیسات آب‌شیرین‌کن وابسته است.

آسیب‌پذیری ساختاری اسرائیل: این تمرکز زیرساختی باعث می‌شود اسرائیل در صورت ورود به جنگ زیرساختی با ریسک و محدودیت جدی مواجه شود.

احتیاط آمریکا در حمله به انرژی ایران: مقامات آمریکایی از جمله وزیر انرژی آمریکا اعلام کرده‌اند که حمله به زیرساخت‌های نفت و گاز ایران در برنامه آن‌ها قرار ندارد.

اختلاف نظر احتمالی آمریکا و اسرائیل: برخی گزارش‌ها از اختلاف دیدگاه میان واشنگتن و تل‌آویو درباره حمله به زیرساخت‌های انرژی ایران خبر داده‌اند.

تلاش برای کاهش تنش: آمریکا تلاش کرده است حمله به برخی انبارهای نفت تهران را کم‌اهمیت جلوه دهد تا از واکنش متقابل ایران جلوگیری کند.

پذیرش ضمنی توان تهاجمی ایران: این مواضع نشان می‌دهد طرف مقابل توان ضربه‌زدن ایران به زیرساخت‌های حیاتی منطقه را جدی می‌داند.

هزینه سنگین آمریکا در جنگ: طبق برخی گزارش‌ها، آمریکا تاکنون حدود 6 میلیارد دلار هزینه کرده که حدود 4 میلیارد دلار آن صرف موشک‌های پدافندی شده است و با وجود این هزینه‌ها نتیجه قاطعی به دست نیامده است.

انتهای پیام/+