گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز نهم - گزارش شماره 59): حمله‌ای که آمریکایی‌ها روز گذشته به تأسیسات آب‌شیرین‌کن قشم انجام دادند، از منظر راهبردی نکته مهمی را نشان می‌دهد. اگر ایران بخواهد پاسخی مشابه در حوزه زیرساختی بدهد، اسرائیل با مشکلات جدی مواجه خواهد شد؛ زیرا در حوزه تأمین آب شیرین وابستگی بسیار بالایی به تأسیسات آب‌شیرین‌کن دارد.

 در اسرائیل چند کارخانه بزرگ آب‌شیرین‌کن وجود دارد که بخش قابل توجهی از آب مصرفی این رژیم را تأمین می‌کنند. برآوردها نشان می‌دهد حدود نیمی از جمعیت اسرائیل به آب تولیدشده در همین تأسیسات وابسته هستند. به بیان دیگر، میلیون‌ها نفر از طریق همین سامانه‌های شیرین‌سازی آب دریا به آب شرب دسترسی دارند.

در مقابل، در ایران سهم آب‌شیرین‌کن‌ها در تأمین آب شرب کشور چندان بالا نیست. بنابراین حتی اگر همه تأسیسات آب‌شیرین‌کن ایران دچار آسیب شوند، تأثیر آن بر تأمین آب آشامیدنی در سطح ملی چندان گسترده نخواهد بود. اما در اسرائیل چنین وضعیتی می‌تواند پیامدهای فلج‌کننده‌ای داشته باشد. اگر جمعیت اسرائیل را حدود 10 میلیون نفر در نظر بگیریم، دست‌کم 5 میلیون نفر به‌طور مستقیم به این تأسیسات وابسته هستند و آسیب دیدن آن‌ها می‌تواند بحران جدی در تأمین آب ایجاد کند.

در حوزه تولید برق نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. اسرائیل در مجموع حدود پنج نیروگاه اصلی تولید برق دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به نیروگاه‌های اورت رابین، روتنبرگ، هاگیت و گزر اشاره کرد. تعداد محدود این نیروگاه‌ها تا حد زیادی به محدودیت جغرافیایی این رژیم بازمی‌گردد؛ زیرا وسعت سرزمینی آن اجازه پراکندگی گسترده زیرساخت‌ها را مانند کشورهای بزرگ‌تر نمی‌دهد.

 در زمینه خطوط انتقال انرژی نیز اسرائیل گزینه‌های محدودی دارد. تنها یک خط لوله مهم از مصر به سمت اسرائیل وجود دارد که ظرفیت آن نیز چندان بالا نیست. افزون بر این، به دلیل ناپایداری نسبی روابط مصر و اسرائیل، تل‌آویو معمولاً نمی‌تواند به طور کامل بر این مسیر تکیه کند و استفاده از آن نیز محدود است. از سوی دیگر، از مسیرهایی مانند لبنان، سوریه یا اردن نیز زیرساخت مؤثری برای انتقال انرژی به اسرائیل وجود ندارد.

انتهای پیام/