گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز نهم - گزارش شماره 58):  بر اساس آمارهای منتشرشده توسط مؤسسه Energy Institute (EI)، میزان تولید گاز اسرائیل تقریباً دو برابر مصرف داخلی آن است. این رژیم سالانه حدود 24 میلیارد مترمکعب گاز تولید می‌کند، در حالی که مصرف داخلی آن حدود 12 میلیارد مترمکعب برآورد می‌شود. مازاد این تولید عمدتاً به اردن و مصر صادر می‌شود.

 بخش عمده این گاز از سه میدان اصلی گازی به نام‌های لِویاتان (Leviathan)، تامار (Tamar) و کاریش (Karish) استخراج می‌شود. به همین دلیل بخش بزرگی از ساختار انرژی اسرائیل به این سه میدان وابسته است.

 در سبد مصرف نهایی انرژی اسرائیل نیز حدود 90 درصد انرژی مصرفی از فرآورده‌های نفتی و برق تأمین می‌شود. از این مقدار، حدود 55 تا 56 درصد مربوط به فرآورده‌های نفتی و حدود 35 درصد مربوط به برق است. نکته مهم این است که بخش قابل توجهی از تولید برق اسرائیل نیز وابسته به گاز طبیعی است؛ به‌گونه‌ای که گفته می‌شود بیش از 70 درصد برق این رژیم به همین سه میدان گازی وابسته است.

 از سوی دیگر، بخش مهمی از حمل‌ونقل اسرائیل نیز به فرآورده‌های تولیدشده در دو پالایشگاه اصلی این رژیم، به‌ویژه پالایشگاه حیفا وابسته است. در صورت بروز اختلال در فعالیت این پالایشگاه‌ها یا در زنجیره تأمین سوخت آن‌ها، عملاً بخش مهمی از حمل‌ونقل در اسرائیل دچار مشکل خواهد شد. علاوه بر حمل‌ونقل عمومی، سوخت مورد نیاز جنگنده‌ها، تجهیزات نظامی، شناورها و حتی تانک‌ها نیز به همین فرآورده‌های نفتی وابسته است که در همین پالایشگاه‌ها تولید می‌شود.

 در بخش مصرف نیز حدود 16 درصد انرژی در بخش خانگی و حدود 15 درصد در بخش صنعت مصرف می‌شود. بنابراین اگر به هر دلیلی در فعالیت سه میدان اصلی گازی یا دو پالایشگاه مهم اسرائیل اختلالی ایجاد شود، این مسئله می‌تواند طیف وسیعی از حوزه‌ها را تحت تأثیر قرار دهد؛ از حمل‌ونقل و صنعت گرفته تا تأمین برق و مصرف خانگی.

 به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران معتقدند که در یک جنگ زیرساختی در حوزه انرژی، اسرائیل با محدودیت‌ها و آسیب‌پذیری‌های جدی روبه‌رو خواهد بود و همین مسئله باعث می‌شود این رژیم در چنین سناریویی با کابوس مواجه شود.

انتهای پیام/