به گزارش خبرگزاری تسنیم از قزوین، فاطمه هاشمی، فعال فرهنگی در دلنوشته‌ای خطاب به خانم منصوره خجسته باقرزاده، همسر شهید رهبر انقلاب، از سال‌ها صبوری، همراهی و فداکاری‌های خاموش او در مسیر زندگی با رهبری مجاهد و پرمشغله سخن گفت؛ بانویی که به گفته نویسنده، بی‌آنکه نام و تصویری از او در عرصه عمومی دیده شود، نیمی از وجود رهبر بود و با صبر، فهم و همراهی خود، پشتوانه آرامش و استواری او در سال‌های دشوار مبارزه و مسئولیت به شمار می‌رفت.

خانم منصوره خجسته باقرزاده، راستی با این موقعیت و محدودیت های زندگی با آقا، اصلا توانسته بودید حج مشرف شوید؟

عمره چطور؟

کربلا که دیگر رفته بودید؟ یا نه؟!

ما خودمان حواسمان نبود اما در این سال‌ها خیلی به شما زحمت دادیم؛

نه یک زندگی عادی کردید

نه یک سفر خانوادگی عادی با همسرتان رفتید

نه بچه هایتان را توانستید جاهایی ببرید که خیلی از مادرها به راحتی می بردند.

حتماً بزرگ کردن 6 تا بچه آن هم در زندگی با همسری پر مشغله و حساس به ساده زیستی،  خیلی برایتان پر مشقت بوده.

از شما چه پنهان؛ من همیشه فکر می کردم که این تمیزی و آراستگی این لبخندها و مهربانی ها و این مجاهدت های بی وقفه ی آقا بدون خم به ابرو آوردن، برای این است که در خانه،همسری دارد رفیق و همراه، فهمیده و دانا و صبور.

بعدها که موفقیت های فرزندان تان را دیدم و این تعریف آقا را که فرموده بود در بعضی از موارد، شما مشوق و حرکت دهنده ی ایشان هستید، مطمئن شدم که همینطور است.

خیلی دوست داشتم ببینم‌تان

ولو یک عکس

اما از شما هیچ اثری هیچ جا نبود.

می‌دانید مادرجان!

من سال‌ها به این که رهبرم کسی را دوست دارد و با او هم سر است، افتخار کرده ام.

حالا که می‌بینم این همسری و محبت میان شما تا جایی بود که حتی آقا تا بهشت هم شما را همراه خود برد، بیشتر به شما افتحار می‌کنم.

می‌شود سلام و دلتنگی ما را به آقا برسانی؟

و سرنوشتی و عاقبتی مثل خودت را برای ما بخواهی؟

ما خستگی‌ها، رنج‌ها و فداکاری های پنهان شما در راه اعتلای این انقلاب و کشور را فراموش نخواهیم کرد.

شما هم در بهشت در کنار آقا و فرزندان و نوه هایتان، ما فرزندان معنوی خود را از دعای خیر فراموش نکنید.

انتهای پیام/