مراقب بازی در زمین جنگ روانی دشمن باشیم

به گزارش خبرگزاری تسنیم از قزوین، در روزهایی که فضای مجازی میدان اصلی جنگ ترکیبی علیه ایران است، برخی رسانه‌های داخلی بدون توجه به پیامدهای روانی اخبار، به تولید و انتشار گسترده تصاویر خام از انفجارها و حملات دشمن مشغولند. این رویکرد در شرایطی که مردم ذاتاً با استرس و نگرانی مواجه‌اند، موجب تشدید اضطراب جمعی می‌شود.

بدیهی است که همه از حملات دشمن آگاهیم و می‌دانیم که ضربات متقابلی نیز وارد می‌کنیم. همچنین سانسور شدید تصویری و خبری از سوی رژیم صهیونیستی و همراهی پلتفرم‌های خارجی با آن‌ها کاملاً مشهود است. اما نکته تأمل‌برانگیز، نقش برخی کانال‌های داخلی در تکمیل پازل رسانه‌ای دشمن است.

انتشار صرف فیلم‌های انفجار، به‌ویژه با زاویه‌های دور و بدون هیچ دروازه‌بانی خبری، تحلیل یا جهت‌دهی صحیح، چیزی جز تزریق ترس و ناامیدی به جامعه ندارد. حتی برخی از این محتواها با بهره‌گیری از هوش مصنوعی ترکیب شده‌اند تا رعب‌آفرینی را تشدید کنند. نتیجه این روند، خالی شدن صحنه از حضور مردمی است که هر روز بر تعدادشان افزوده می‌شود؛ دقیقاً همان هدفی که دشمن دنبال می‌کند تا زمینه را برای حضور اراذل و اوباش فراهم سازد.

تأکید می‌شود که سخن از سانسور نیست و هرگز با عدم انتشار اخبار موافق نیستیم. ما خود را راوی جنایات جنگی آمریکا و رژیم صهیونیستی می‌دانیم، اما روایت باید هوشمندانه و هدفمند باشد. باید تصاویر جنایت را چنان منتشر کنیم که خشم و انزجار از دشمن را برانگیزد، نه ترس و انفعال را. نشان دهیم که دشمن به مدارس، مساجد، اورژانس و منازل مسکونی حمله می‌کند و این را با ادعاهای واهی‌اش که فقط اماکن نظامی را هدف قرار می‌دهد مقایسه کنیم.

این رویکرد باید در کنار انتشار گسترده توانمندی‌های نظامی خودی، نمایش خوشه‌های خشم و انتقام، و بازتاب حمایت‌های بین‌المللی از حقانیت ایران و مقاومت قرار گیرد. در غیر این صورت، انتشار صرف تصاویر خام انفجار و گاه محتوای کذب یا دستکاری شده، به منزله کمک ناخواسته به دشمن در جنگ ترکیبی علیه کشور خواهد بود.

 نکته کلیدی آن است که در میانه جنگ نظامی، مدل اقدام در جنگ روانی باید توازن ذهنی جامعه را با گزاره قطعی "غلبه بر دشمن" حفظ کند. هر اقدام رسانه‌ای باید امید به آینده و خشم مقدس برای انتقام را برانگیزد، نه ترس و انفعال را.

نصرت الهی شامل حال ما خواهد شد و دست برتر را داریم ان‌شاءالله.

دل قوی دارید.

یادداشت از: بهزاد مهرکش؛ کنشگر و فعال رسانه‌ای

انتهای پیام