به گزارش گروه حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، در دورانِ حساسِ گذار، «وظیفه‌ی مجلسِ خبرگان» خطیرترین مأموریت را بر دوش دارد؛ مأموریتی که «تاریخ» و «قیامت» آن را خواهند سنجید. حجت‌الاسلام والمسلمین محمدرضا باقرزاده، عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی موسسه‌ علمی و پژوهشی امام خمینی(ره)، در تحلیلِ این برهه، بر لزومِ «احتیاطِ کامل» در «کنشگری‌هایِ اجتماعی» تأکید کرد و هشدار داد که «ایجادِ فضایِ سنگین» و «فشارِ افکارِ عمومی» بر خبرگان، نه‌تنها صحیح نیست، بلکه می‌تواند منجر به «تضعیفِ جایگاهِ رهبری» و «ایجادِ تشکیک» در آینده‌ی کشور شود.

وی با اشاره به «دو نوعِ دموکراسی» و کارکردِ حکومت‌ها در امورِ حساسِ امنیتی و نظامی، توضیح داد که حتی در دموکراسی‌هایِ جهانی نیز در مواردِ حیاتی همچون امنیت، از «انتصاب» استفاده می‌شود و تنها در ریاست‌جمهوری یا نخست‌وزیری، از «انتخابِ غیرمستقیم» بهره گرفته‌می‌شود. قانون‌گذارِ ایران نیز به‌دلیلِ «خطیر بودنِ جایگاهِ رهبری»، عمداً انتخابِ مستقیم را کنار گذاشته و «انتخابِ غیرمستقیم» را به عنوانِ سازوکاری برای «دوریِ فرآیند» از «ملتهب‌سازیِ احساسی» تعیین کرده است؛ بدین‌ترتیب که مردمِ ایران، «نمایندگانِ خود» را مستقیماً انتخاب می‌کنند و آن نمایندگان، «رهبرِ آینده» را بر اساسِ «معیارهایِ قانونی» و در فضایی عقلایی برمی‌گزینند.

این استاد دانشگاه، با نقدِ شدیدی بر فعالیت‌هایِ فضای مجازی، تصریح‌کرد: «مجلسِ خبرگان» در حالِ «تحقیق» و «پژوهشِ دقیق» برایِ رسیدن به «گزینه‌ی شایسته» است، اما در بیرون از مجلس، عده‌ای مشغولِ کاری هستند که قانون‌گذار از آن پرهیز داشته است: «ملتهب‌کردنِ افکارِ عمومی» و «ایجادِ انتظاراتِ کاذب». معرفیِ صریحِ افرادِ خاص و اصرار بر انتخابِ آن‌ها، نه‌تنها «غیرعقلایی» است، بلکه مصداقِ بارزِ «تشویشِ اذهان» و «ناتوانی در درکِ مصلحتِ نظام» است.

رهبری، نه یک «سمتِ اداری»، بلکه یک «جایگاهِ حیاتی» است؛ جایگاهی که «تصمیماتِ جنگ و صلح»، «فرماندهیِ کلِ قوا»، «حل‌وفصلِ اختلافِ قوا» و «مدیریتِ کلانِ کشور» به آن وابسته‌است. اگر امروز، «فشارِ عمومی» بر خبرگان وارد شود، ممکن است در آینده، «رهبرِ منتخب»، با «مخالفتِ عمومی» و «عدمِ اطاعت‌پذیری» روبه‌رو گردد و «مشروعیتِ او» زیرِ سؤال رود.

حجت‌الاسلام باقرزاده با تأکیدِ مجدد بر این نکته هشدار داد که «جوسازی‌های رسانه‌ای» و «بگو‌مگوهایِ پیش از تصمیم‌گیری»، فرصتی را برایِ «فرصت‌طلبان» فراهم می‌کند تا از این فضایِ مضطرب سوءاستفاده کرده و نسبت به «انتخابِ خبرگان» «تشکیک» ایجاد کنند. این فرآیند، می‌تواند «مصالحِ عالیِ کشور» را به‌طورِ جبران ‌ناپذیری تحت‌الشعاع قرار دهد. بنابراین، وظیفه‌ی همگانی ما این است که «مراقبتِ کامل» داشته باشیم و کاری نکنیم که فضا برایِ خبرگان سنگین شود؛ چرا که «آرامشِ تصمیم‌گیری»، ضامنِ «ثباتِ آینده» و «وحدتِ امت» در سایه‌ی ولایت است.

انتهای پیام/