به گزارش گروه حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، در اوجِ توطئه‌ی جهانی و شهادتِ رهبرِ معظم، گاهی گمان می‌رود که «ریشه‌ی نظام» در یک «شخصیت» است. اما سخنِ کارشناسانِ مؤسسه امام خمینی(ره) در  ویژه‌برنامه‌ «جنگِ اکنون»، پرده‌ای از این توهم برمی‌دارد.

نظامِ «غیرقابلِ فروپاشی»؛ ریشه در «الهیاتِ ولایت»

حجت‌الاسلام مجتبی مصباح، با اشاره به «هوشمندی» و «تدبیر» فرماندهی معظم کل قوا، تأکید کرد که جمهوری اسلامی، نه یک «ساختارِ مادی»، بلکه یک «ساختارِ معنوی» است که بر پایه‌ی «عقیدهِ قلبی» مردم استوار است.

وی گفت: مشکلِ دشمن، «قیاسِ به‌نفس» است. آنها با از بین رفتنِ رهبرِ خود، از هم می‌پاشند؛ اما ما می‌دانیم که رهبری، «نیابت از حضرت حجت(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)» است. بنابراین، شهادتِ رهبر، به معنایِ پایان نیست؛ بلکه به معنایِ تداومِ «نصبِ الهی» است.

حجت‌الاسلام مصباح در تشریحِ «تدابیرِ حکیمانه» اضافه کرد: نظام، «قائم‌ به ‌شخص» نیست؛ بلکه «قائم ‌به ‌فرهنگ» و «قائم ‌به ‌الله» است. تا زمانی که «رابطه‌ی امت و امام» برقرار باشد، هیچ آسیبِ جانی و سیاسی نمی‌تواند این نظام را متزلزل کند.

از «ترسِ هسته‌ای» تا «ترسِ اسلامی»؛ تغییرِ پارادایمِ دشمن

حجت‌الاسلام مرتضی آقاتهرانی، نماینده‌ی مجلس خبرگان رهبری، با نگاهی به «خطراتِ واقعی» برای آمریکا، اظهار کرد: آمریکایی‌ها از «خطرِ هسته‌ای» ایران نمی‌ترسند؛ آنها از «خطرِ اسلامی» ایران می‌ترسند. نیروهای مسلح، جانانه می‌جنگند و صحنه‌هایی را می‌بینیم که در هیچ کجای جهان تکرار نشده است.

وی با اشاره به «کارکردِ مجلس خبرگان» گفت: گزینه‌های زیادی بررسی شده و اکنون به موارد محدودی منجر شده است که با دقت در حال بررسی است.

وی تأکید کرد: شهادتِ رهبر، یک «خیزش» در جامعه ایجاد کرده است. رهبرِ شهید، اکنون «قدرتِ تصرف» و «اثرگذاری»اش در جهان، بیش از قبل است. او اکنون در «وسعتِ بیشتری» حضور دارد.

حجت‌الاسلام آقاتهرانی با بیان اینکه «امام حسین(ع) و معصومین(ع)»، نجات‌بخشِ این کشورند، افزود: تشدیدِ ابتلائات، نشانه‌ی «بلوغِ ملت» است. مردم در حالِ آماده‌سازیِ خود برای «ظهور» هستند. اگر «نیروهایِ تراز» به حدِ نصابِ آماده‌سازی برسند، زمانِ «نصرت» خواهد رسید.

بلوغِ ملت؛ پیش‌شرطِ «ظهور» و «نصرت»

حجت‌الاسلام شبان‌نیا، عضو هیأت علمی مؤسسه امام خمینی(ره)، با ترسیمِ «افقِ تمدنی» گفت: ما در یک «نبردِ تمدنی» هستیم. تا زمانی که «رابطه‌ی امت و امام» برقرار باشد، هیچ آسیبی نمی‌رسد. ولایت، یک «منصبِ سیاسی» نیست؛ یک «منصبِ اعتقادی و قلبی» است.

این گفت‌وگوها، با استناد به «شهادت» و «ولایت»، نشان می‌دهد که «ظهور» و «نصر»، نه در گروِ «فراغِ رهبری»، بلکه در گروِ «بلوغِ قلبی» و «ارتباطِ عمیقِ امت با امامت» است. نظام، با تکیه بر «الهیاتِ ولایت»، نه تنها فرونپاشید، بلکه «وسعتِ تصرف» و «اثرگذاری» خود را در جهانِ اسلام گسترش داد.

انتهای پیام/