خبرگزاری تسنیم ـ عباس نورزائی، فعال سیاسی و اجتماعی | امام علیه‌الرحمه فرمودند: "جنگ، جنگ است و عزت و شرف ما در گرو همین مبارزات است." با آغاز دفاع مقدس هشت ساله، امام خمینی(ره) رفتن به جبهه‌ها را واجب کفایی دانستند. واجبِ کِفایی گونه‌ای از واجبات دینی است که اگرچه انجام آن بر همه مکلّفان لازم است، اما اگر عده‌ای آن را انجام دهند، تکلیف از دیگران ساقط می‌شود. در عین حال مردم ما فوج‌فوج به جبهه‌ها شتافتند، در بسیج، سازمان‌دهی شدند، حماسه و عزت آفریدند.

اما در شرایط امروز که نبرد با دشمن کاملاً تخصصی شده است و ما جنگ زمینی نداریم، تکلیف‌مان چیست؟ خیلی از مقامات و حتی شخیت‌های مذهبی بر حضور در مساجد و تجمع در میادین، برپایی موکب‌ در خیابان‌ها و هوشیاری و پایش محیطی تاکید دارند.

بعضی این را امری ساده تلقی می‌کنند و حال آن‌که همین آمدن و در میدان نشستن، تأثیری عجیب در ایجاد رعب در دل مزدوران داخلی دشمن دارد.

رهبر شهیدمان می‌فرمودند: "بعضی می‌گذارند وقت فریضه که گذشت، انجام می‌دهند، مثل توّابین؛ توّابین آن‌وقتی که باید می‌آمدند -که عاشورا بود- نیامدند، وقتی آمدند که کار از کار گذشته بود."

باید تساهل را کنار گذاشت، از منزل به نیت جهاد بیرون زد و در این تجمع‌ها که اطلاع‌رسانی می‌شود باقوت شرکت و چشم فتنه‌های پیش رو را کور کرد.

انتهای پیام/