الناز دارابیان دارنده چندین مدال جهانی و پاراآسیایی درباره شهادت رهبر معظم انقلاب به خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم گفت: رهبر ما را، جان ما را، بزرگ‌ترین فرد کشور و وطن ما را در خانه‌اش و با خانواده‌اش شهید کردند. روزهایی روایت‌های مربوط به کربلا را می‌خواندیم و روضه‌‌های آن را از کودکی می‌شنیدیم و الان داریم زندگی‌شان می‌کنیم. حضرت آقا در محل کارشان شهید شد، در همان خانه ساده با خانواده. خود این شهادت حاوی پیغام و درس بود. 

وی ادامه داد: حضرت آقا راه را برای اتفاقات روشنی هموار کردند و نشان دادند که مثل جدشان امام حسین (ع) و پدرش مولا علی (ع) اسلام از همه چیز مهم‌تر است. الان جنگ، جنگ دین است، جنگ اسلام است؛ چرا که اسلام در همه دنیا می‌درخشد و گروهی این شرایط را نمی‌خواهند. ما داغداریم؛ با لباس سیاه ولی دلی پر از خشم و غم هر شب فریاد می‌زنیم. ما داغداریم، ولی عزاداریمان را برای بعد از پیروزی این جنگ نگه داشتیم.

دارابیان گفت: رهبرمان از خونشان گذشتند تا ما وعده محقق نابودی اسرائیل را دست در دست هم با وحدت در این روزها به سبب خونی که ریخته شده، رقم بزنیم.

بانوی ملی‌پوش پارادوومیدانی با اشاره به شرایط کشور در این روزها عنوان کرد: کدام کشور را دیده‌اید که رهبر نداشته باشد، وزیر دفاعش، فرماندهان سپاهش، سپهدارهایش و سردارانش شهید شده باشند، ولی طوری دشمن را به زانو درآورده که همه‌ دنیا انگشت به دهان مانده‌اند. کدام کشور می‌تواند در آنِ واحد به منافع آمریکا در بالای 10 کشور  حمله کند؟ همه‌ اینها را مدیون اقتدار و آموزش‌های رهبر عزیزمان هستیم. ادامه‌دهنده‌ راه رهبر هستیم و الان تنها وظیفه‌ای که داریم، این است که محکم، استوار و پا برجا ادامه‌دهنده‌ راه حضرت آقا باشیم. 

دارابیان که در حین این گفت‌وگو چند بار گریه کرد، گفت: حضرت آقا در آخرین سخنرانی‌شان اشاره کردند که دشمن منتظر است ما به اختلاف بخوریم و دچار تفرقه شویم تا از این تفرقه سوءاستفاده کند و جنگ داخلی به وجود بیاورد، ولی هرگز امکان ندارد این قضیه اتفاق بیفتد. باید آگاهانه برخورد کنیم، البته به جز آن گروه اندکی که خودشان را به خواب زده‌اند و سر در گریبان کرده‌اند و نمی‌خواهند بیدار شوند، چون کسی که خوابیده باشد را می‌توان بیدار کرد، ولی کسی که خودش را به خواب زده، نه. تمام ملت شریف و شهید پرور ایران دست در دست هم و کنار همدیگر از این روزها می‌گذریم و آینده بسیار روشن است.

وی با اشاره به حمله به مدرسه «شجره طیبه» در میناب و شهادت دانش‌آموزان به تسنیم گفت: مدرسه‌ای را مورد هدف قرار می‌دهند که بچه‌های 6 تا 12 سال در آنجا درس می‌خواندند. آیا آنها چیزی از سیاست می‌دانستند؟ 

دارابیان اظهار داشت: ایدئولوژی خیلی کثیفی پشت این قضایا است. نقاطی که هدف قرار گرفته، ادامه‌دهنده‌ نسل شیعه‌ هستند. دشمن به بیمارستان و اماکن بهداشتی حمله می‌کند. مگر نوزاد به آنها چه آسیبی می‌رساند که بیمارستان را می‌زنند؟ هر کدام از این دختران و پسرانی که شهید شدند، مادران و پدران آینده و ادامه دهنده نسل شیعه بودند. مگر نگفته بودند مردم ایران در امان هستند، پس چه شد ای ترامپ دروغگو و بی‌شرف؟

دارنده مدال طلا در بازی‌های پاراآسیایی جاکارتا و هانگژو درباره دیدار با مقام معظم رهبری اظهار داشت: این سعادت را داشتم که چند بار مقام معظم رهبری را از نزدیک ببینم. اولین دیدار به سال 1397 و پس از بازی‌های پاراآسیایی جاکارتا برمی‌گردد. به دلیل طلایی که گرفته بودم، این دیدار نصیبم شد. هیچ وقت آن شب را فراموش نمی‌کنم که تا صبح از شوق دیدار با رهبر خوابم نبرد. دوست داشتم کاری انجام بدهم، اما نمی‌دانستم. چیزی که به ذهنم رسید، این بود که گلیم دستباف که کار خودم بود، برای ایشان به عنوان تحفه بردم. در همان جلسه چند بیت شعر برای رهبر خواندم و هدیه‌ام را تقدیم کردم. ایشان هم گفتند روی آن نماز می‌خوانند و برایم دعا می‌کنند.

وی اضافه کرد: دیدارهای دیگری هم با رهبری داشتم، اما مهمترین آنها پس از درخشش در بازی‌های پاراآسیایی هانگژو بود. قسمت زیبا و ناب ماجرا آنجا بود که با توجه به اینکه مدالم را به کودکان غزه تقدیم کرده بودم، به من گفتند از نزدیک به دیدار ایشان بروم. به حیاط رفتم و با ایشان به صورت رودررو دیدار و صحبت کردم. ایشان از من به خاطر تقدیم مدالم به کودکان غزه تشکر کردند، خدا قوت گفتند و عنوان کردند: «خدا شما را برای اسلام و ایران نگه دارد». حضرت آقا بعد از آن دیدار یک انگشتر هدیه دادند. من هم تصمیم گرفتم انگشتر را به مزایده بگذارم که این کار انجام شد و به کمک تولیت آستان امامزاده صالح توانستیم چند زندانی جرائم غیر نقدی را آزاد کنیم. البته انگشتر را از بعد مزایده به من بازگرداندند.

دارابیان گفت: هنوز هم بعد از گذشت دو سال، لذت و حس آن دیدار برایم زنده است و فکر می‌کنم چگونه قرار است نبودن ایشان را طاقت بیاوریم و رهبر را نبینیم. یکی از انگیزه‌هایم از حضور مسابقات این بود که مدال بگیرم و بتوانم به واسطه آن رهبر را از نزدیک ببینم. از این به بعد انگیزه‌ام بالا بردن پرچم کشورم خواهد بود، چون مطمئن هستم که رهبر شهیدمان همچنان این خواسته را از ما دارد که هوای وطن‌مان و ایران‌مان را قوی‌تر از قبل داشته باشیم. واقعا می‌توانم بگویم که یتیم شدیم.

انتهای پیام/