گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز پنجم - گزارش شماره 27): ابتدای جنگ اسرائیلی ها اعلام کردند که این جنگ ظرف چهار روز به پایان خواهد رسید. همین ادعا نشان می‌دهد که در برآورد اولیه‌شان اساساً تصور نمی‌کردند با یک درگیری طولانی‌مدت مواجه شوند و گمان می‌کردند عملیات نظامی با این حجم در مدت کوتاهی به نتیجه می‌رسد.

 وقتی جنگ به روز سوم رسید و عملاً اتفاق تعیین‌کننده‌ای رخ نداد، اسرائیلی‌ها اعلام کردند که وضعیت فوق‌العاده را تا 12 مارس تمدید می‌کنند. این نکته اهمیت زیادی دارد؛ زیرا به نوعی می‌توان آن را تعیین یک مهلت یا خط زمانی از سوی دولت نتانیاهو دانست. به بیان دیگر، به نظر می‌رسد او تلاش می‌کند تا پیش از این تاریخ، به نوعی این جنگ را به پایان برساند.

 البته پایان دادن به جنگ الزاماً به معنای وقوع یک تحول بزرگ در داخل ایران نیست؛ بلکه بیشتر به این معناست که اسرائیل بتواند این‌گونه القا کند که به دستاوردهای مورد نظر خود رسیده است. در چنین شرایطی آنها می خواهند این روایت شکل بگیرد—چه در داخل جامعه اسرائیل و چه در افکار عمومی جهانی—که اهداف اعلام‌شده محقق شده و بنابراین ادامه جنگ ضرورتی ندارد.

به همین دلیل است که این روزها تمرکز زیادی بر این ادعا دیده می‌شود که «توان موشکی ایران از بین رفته است»؛ ادعایی که از نظر تبلیغاتی شباهت زیادی به همان روایت‌هایی دارد که درباره برنامه هسته‌ای ایران مطرح می‌شد. به نظر می‌رسد هدف از این فضاسازی آن است که در نهایت گفته شود توان موشکی ایران نابود شده و بنابراین جنگ می‌تواند پایان یابد.

در واقع، چنین روایتی می‌تواند برای اسرائیل راهی برای خروج از جنگ فراهم کند؛ مسیری که از طریق آن بتواند بدون دستیابی به تغییرات بنیادین در میدان، پایان درگیری را به‌عنوان یک دستاورد معرفی کند.

انتهای پیام/