یادداشت| نقش رهبری در اتحاد ملی و انسجام اسلامی چیست؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بابل، اتحاد ملی و انسجام اسلامی از مهمترین و محوری ترین اصول جامعه اسلامی در تمامی زمینه های سیاسی، اجتماعی، داخلی و خارجی است. اتحاد در یک مجموعه و نظام، یکی از کارسازترین، بنیادی ترین و زیربنا ترین اصول و آیین تثبیت کننده نظام است.

 رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران، امام خامنه‌ای (ره) اتحاد ملی و انسجام اسلامی را چنین تعریف می‌کند: « به نظر من امسال سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی است؛ یعنی در درون ملت ما، اتحاد کلمه همه آحاد ملت و قومیت های گوناگون و مذاهب گوناگون و اصناف گوناگون ملی و در سطح بین‌الملل، انسجام همه مسلمانان و روابط برادرانه آحاد امت اسلامی از مذاهب گوناگون و وحدت کلمه آن‌ها.» 

در منظومه باورهای اسلامی، برخی از باورها در ایجاد وحدت و همگرایی میان مردم، نقش مهم و تاثیرگذاری دارند که با شناخت و معرفی آن‌ها به باورمندان، می‌توان حرکت مردم و جامعه را به سوی وحدت و اتحاد دو چندان کرد. یکی از این عوامل، رهبری جامعه اسلامی است. 

در جامعه اسلامی، رهبر رکن است و اوست که بار سنگین انبیاء و رسولان بزرگ الهی را در جامعه به دوش می‌کشد. در روند میثاقی که خداوند از او گرفته در برابر نابرابری‌های حاصل از ستم و تجاوز صاحبان زر و زور و تزویر مقاومت می‌کند و در ظرف اندیشه‌ او علاوه بر تمامی اصول و راهبردهای رهبری الهی، ایجاد اتحاد و انسجام اسلامی یا به عبارتی تشکیل امت واحده اسلامی حائز اهمیت است.

کوبیدن بر طبل اختلافات و بزرگ‌نمایی نکات اختصاصی هر مکتب و به رخ کشیدن نقاط ضعف یک دیگر، اگر قرار بود ما را به هدف نزدیک سازد باید تاکنون چنین می‌شد. گذشته از این که خواست دشمن در جدایی مذاهب مختلف اسلامی از یک دیگر است و تنها کسی که از این جدایی استفاده می‌کند دشمن است و امروزه که مسلمانان از مرز یک میلیارد و چند صد میلیون نفر هم گذشته اند، قطعا اگر با هم متحد و متفق باشند، نیروی عظیمی را در برابر استکبار جهانی تشکیل خواهند داد که هیچ سد و مانعی را در برابر چنین نیروی عظیمی تاب مقاومت نخواهد بود و دقیقا به همین دلیل است که دشمن سعی بسیار دارد تا به رخنه در صفوف مسلمانان و کشورها‌ اسلامی نه تنها آن‌ها را تکه تکه و پاره پاره نماید بلکه آن‌ها را در مقابل هم قرار می‌دهد و در هر منطقه‌ای هر گروهی را به رسم شیعه و سنی به جان هم اندازد و خود در بیرون گود نشسته، منافع نامشروع خویش را به چنگ می‌آورد و منابع غنی کشورهای اسلامی را به غارت می‌برد. 

از درس‌های مهم تاریخ آن است که هیچ ملتی به اهداف خود نخواهد رسید مگر آن که وحدت و یکپارچگی سراسری را برای تحقق آرمان‌ها و اهداف خویش در پیش گیرد و از تفرقه و جدایی پرهیز نماید.

 بررسی حرکت‌ها و قیام‌ها و انقلاب‌های مردمی در طول تاریخ نشان می‌دهد، ملت‌هایی که عنصر وحدت و یکپارچگی را حفظ کرده‌اند توانسته‌اند به اهداف و خواسته‌های تعریف شده دست یابند در حالی که ملت‌های متفرق و غیر منسجم در نهایت در مسیر جدایی و حتی جدال داخلی قرار گرفته‌اند. 

عنصر مهم که در تحقق این اصل نقش اساسی ایفاء می‌کند نقش رهبر‌ واحد می‌باشد. رهبری واحد و آگاه که بتواند وحدت کلمه را برای تمام جریان‌ها‌ حاضر در صحنه قیام، انقلاب و یا هر حرکت مردمی ایجاد نماید.

 فقدان چنین رهبری دلیل شکست و یا انحراف بسیاری از انقلاب‌های مردمی در طول تاریخ بوده است. آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران می‌گوید: «رهبری در جامعه اسلامی گره گشاست. رهبری یعنی آن نقطه‌ای که دولت مشکل داشته باشد، مشکلات لاعلاج دولت به دست رهبری حل می‌شود. هر جا که تبلیغات دشمن کاری کند که مردم را به دولت بخواهد بدبین کند، این جا نقش رهبری است که حقیقت را برای مردم روشن می‌کند. توطئه را برملا می‌کند. آن جایی که می‌خواهند مردم را مایوس کنند، رهبری است که به مردم امید می‌دهد، آن جایی که توطئه سیاسی بین‌المللی را می‌خواهند برای ملت ایران به وجود بیاورند، رهبری است که قدم جلو می‌گذارد و تمامیت انقلاب را در مقابل توطئه قرار می‌دهد و دشمن را وادار به عقب نشینی می‌کند.

 آن جا که می‌خواهند بین جناح های گوناگون مردم اختلاف ایجاد کنند رهبری است که می آید دست‌ها را در دست همدیگر می‌گذارد مایه الفت می‌شود. مانع تفرقه می‌شود. آن جا که می خواهند مردم را از پای صندوق ها مایوس کنند، رهبری است که به مردم دلگرمی می‌دهد، می‌گوید وظیفه است، مردم اعتماد می‌کنند، وارد می‌شوند، حماسه عظیمی می‌آفرینند.»

بنابراین اگر رهبری مزین به شاخصه‌های نیک، نظیر عدالت، تقوا، شجاعت، مدیریت و ... باشد نقش محوری ایشان جهت اتحاد و انسجام مردم ملموس‌تر خواهد بود.

دکتر غلامرضا ضابط پور کاری عضو هیات علمی و دانشیار دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

انتهای پیام/