به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، در روزهای سوگواری ملت ایران در غم از دست دادن امام شهید انقلاب، خبری از میان صفحات تاریخ اخیر ایران، روایتی الهام‌بخش را زنده می‌کند؛ روایتی از عزم و اراده‌ای که بر غم چیره می‌شود و علم را چونان چراغی در مسیر پیشرفت کشور می‌بیند.

سال گذشته که هنوز گرد و غبار شهادت سیدحسن نصرالله بر دل‌ها نشسته بود و رهبر انقلاب، خود را در عزای این مجاهد کبیر می‌دیدند، اما دیدار با نخبگان علمی کشور نه تنها لغو نشد، بلکه با اصرار و تأکید ویژه‌ای برگزار شد تا پیامی ماندگار از سوی امام شهید به ثبت برسد.

این دیدار که در مهرماه سال 1403 برگزار شد، اکنون و پس از شهادت جانسوز رهبر انقلاب در اسفند 1404، همچون وصیتی عملی از ایشان در اهمیت علم و نخبگان خودنمایی می‌کند.

رهبر شهید انقلاب اسلامی در آن دیدار، خطاب به صدها نخبه و استعداد برتر علمی، تأکید کردند که پیام تشکیل این جلسه در ایام سوگواری، یک پیام اساسی و ماندگار است: "عزای ما به معنی ماتم گرفتن و افسرده شدن و گوشه‌نشینی نیست، بلکه عزای ما از جنس عزای حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام است؛ یعنی زنده‌کننده و پیش‌برنده و شوق‌آفرین برای کار و پیشرفت".

این رویکرد، گویای عمق نگاه راهبردی ایشان به مقوله علم و فناوری بود. ایشان در آن دیدار تاریخی، وظیفه اصلی و "مهمترین جهاد نخبگان" را ایجاد یک "نهضت و خیزش جدید علمی" در کشور دانستند.

این سخن، تنها یک توصیه ساده نبود، بلکه ترسیم کننده نقشه راهی برای آینده کشور بود؛ آینده‌ای که دشمنان با شدت گرفتن تحریم‌ها و تهدیدها، در پی توقف آن بودند. امام شهید، نخبگان را پیشتازان این نهضت می‌دانستند و بر لزوم استفاده حداکثری از ظرفیت آن‌ها در بخش‌های مختلف و ایجاد زمینه برای اثرگذاری‌شان در حل مسائل کشور تأکید ورزیدند.

این نگاه، ریشه در باور عمیق رهبر شهید به "مرجعیت علمی" ایران در جهان داشت. مطالعات محتوایی بیانات ایشان در طول سالیان مبارزه و رهبری، نشان می‌دهد که موضوعاتی همچون شکوفایی استعدادهای جوان در مسیر علم، گسترش دانش مسئله‌محور، پاسخگویی به نیازهای اساسی کشور از طریق دانش بومی و دستیابی به قله‌های برتر علمی جهان، همواره از دغدغه‌های اصلی ایشان بوده است. ایشان علم و فناوری را نه یک مقوله تجملی، بلکه زیربنای اصلی برای تمدن‌سازی نوین اسلامی و قدرتمند شدن ایران در برابر جبهه استکبار می‌دانستند.

یادگار ماندگار آن دیدار، تقارن عشق به علم و عشق به مقاومت بود. درست در همان جلسه، رهبر انقلاب که دل‌ها را به یاد سید مقاومت تسلی داده بودند، به موضوع ریشه‌های بحران در منطقه نیز اشاره کردند و فرمودند: "اساس مشکلات منطقه، کسانی همچون آمریکا و برخی کشورهای اروپایی هستند که به دروغ دم از صلح و آرامش می‌زنند؛ و بر همین اساس، تنها راه پایان درگیری‌ها و جنگ‌ها در منطقه، کم‌شدن شرّ این کشورهاست".

این پیوند عمیق میان علم و مقاومت، نشان می‌داد که از نگاه امام شهید، پیشرفت علمی کشور در سایه ایستادگی در برابر زورگویان جهانی معنا پیدا می‌کند و وارثان واقعی علم، همان مجاهدان راه پیشرفت و عزت هستند.

اکنون و در غم از دست دادن این رهبر فرزانه، آنچه از آن دیدار مهرماه 1403 بر جای مانده، تنها یک خاطره نیست؛ بلکه یک مکتب فکری و یک پیام جاودان است برای همه نخبگان و آحاد ملت ایران که "عزای ما باید زنده‌کننده و پیش‌برنده باشد."

تأکید ایشان بر حضور در جمع دانشمندان و نخبگان علمی ایران، آن هم در بحبوحه اندوهی سنگین، بالاترین تجلیل از مقام علم و عالم بود و نشان داد که تا این انقلاب برقرار است، راه روشن علم و پیشرفت، ذره‌ای از عظمت و شتاب خود نخواهد کاست. راهی که امام شهیدمان بر آن پای فشرد و بر تارک تاریخ نقش بست.

انتهای پیام/