به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، در لرستان جغرافیا فقط نقشه نیست؛ حافظه است. کوه‌هایش صرفاً سنگ نیستند؛ شاهدند. دره‌هایش فقط مسیر باد نیستند؛ پژواک‌اند.

در این خاک، واژه «شهید» از دل تجربه برمی‌خیزد. این  خاک پیش از این نیز نام‌های بسیاری را در حافظه خود ثبت کرده، این‌بار پیکر 11 شهید را در آغوش گرفت.

در لرستان شهادت فقط یک خبر نیست؛ بخشی از زندگی جمعی است. هر خانه، خود را در این واقعه شریک می‌داند. تشییع در این سرزمین، فقط بدرقه یک پیکر نیست؛ حرکت یک روایت است. روایتی که حمله‌های موشکی اسرائیل آغاز شده و اکنون در میان مردم جریان یافته‌است.

با تشییع شهدا جواد پرویزی، جهانگیر طولابی، سعید لطیفی، محسن گودرزی، حمیدرضا گودرزی، احمدرضا شجاعی، ابوالفضل مقدسی، سید محمدصادق حیات‎الغیبی، سجاد منصورفرد، یاسین چراغی و جواد خسروی در امروز چهارشنبه، 13 اسفند، سلام‌های نظامی در هوا شکافت.

شیپور آوایی حزین نواخت. و تابوت، بر دوش مردمی حرکت کرد که امنیت را مفهومی شخصی می‌دانند. پس از تشییع پیکرهای شهدا با ادای احترام رسمی و نظامی در گلزار شهدا به خاک سپرده شدند.

در آن لحظه، چند تصویر در هم تنیده شد: مادر که نگاهش را از تابوت جدا نمی‌کرد، پدری که استوار ایستاده بود اما صدایش می‌لرزید، هم‌رزمانی که با سلام نظامی، آخرین بدرقه را ادا کردند و کودکانی که برای نخستین‌بار صحنه‌ای از این جنس را می‌دیدند.

خاک آرام باز شد. پیکرها در میان صلوات و اشک به زمین سپرده شدند. لرستان بار دیگر شهدا را در دل گرفت. در لرستان، خاک حافظه است. هر بار که شهیدی در آن آرام می‌گیرد، تاریخ زنده می‌شود.

از حملات موشکی اسرائیل تا وداع، از تشییع تا عصر خاکسپاری در گلزارهای شهدا مسیر یک روایت کامل شد. شهدا اکنون در خاک زادگاهشان آرام گرفته، اما در ذهن مردم، در روایت هم‌رزمان، در نگاه کودکانی که تشییع را دیدند، حضورشان ادامه دارد.

انتهای پیام/ 644