وقتی امام خامنه‌ای برای شهادتش غزل می‌سراید

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، رهبر معظم شهید انقلاب اسلامی امام خامنه‌ای ـ قدّس سرّه ـ غزلی برای شهادتش سروده بود؛

دل را ز بی‌خودی سرِ از خود رمیدن است
جان را هوای از قفسِ تن پریدن است

از بیم مرگ نیست که سَر داده‌ام فغان
بانگ جرس ز شوق به منزل رسیدن است

دستم نمی‌رسد که دل از سینه بَر کَنم
باری علاج شکر گریبان‌‌دریدن است

شامم سیه‌تر است ز گیسوی سرکِشت
خورشید من برآی که وقت دمیدن است

سوی تو ای خلاصهٔ گلزار زندگی
مرغ نگه در آرزوی پَرکشیدن است

بگرفته آب‌ورنگ ز فیض حضور تو
هر گل در این چمن که سزاوار دیدن است

با اهلِ درد، شرح غم خود نمی‌کنم
تقدیر قصهٔ دل من ناشنیدن است

آن را که لب به جام هوس گشت آشنا
روزی «امین» سزا لبِ حسرت گزیدن است

گزارش | عشق خاص لبنانی‌ها به امام خامنه‌ای

 

انتهای پیام/+