یادداشت | بورس در برزخ تردید

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار سرمایه در هفته نخست اسفندماه در شرایطی به کار خود پایان داد که فضای مبهم سیاسی و خبرهای ضدونقیض درباره مذاکرات سیاسی، مسیر تصمیم‌گیری معامله‌گران را به شدت تحت تاثیر قرار داد. برآیند هفتگی شاخص‌های سهامی منفی بود و نماگر اصلی بازار سهام هم پس از، از دست دادن دو کانال مهم، در نهایت در محدوده 3.7 میلیون واحد تثبیت شد؛ اما این بازگشت، بیش از آنکه نشانه قدرت تقاضا باشد، حاصل نوسانات کوتاه‌مدت و کم‌عمق ارزیابی می‌شود.

خروج پول و سقوط ارزش معاملات

آمارهای معاملاتی برای عملکرد هفته گذشته بازار سرمایه نشان می‌دهد بیش از 4.6 هزار میلیارد تومان پول حقیقی از بازار سهام خارج شده و میانگین ارزش معاملات خرد به حدود 7400 میلیارد تومان رسیده است؛ سطحی که پایین‌ترین میزان در 22 هفته اخیر محسوب می‌شود. این در شرایطی است که از دید کارشناسان بازار سهام، کاهش ارزش معاملات عموما به‌عنوان نشانه‌ای از افت مشارکت و تردید فعالان بازار س در دومین ماه زمستان امسال، رمایه تفسیر می‌شود.

نکته قابل توجه دیگر در این زمینه آن است که طی هفته گذشته خروج سرمایه تنها به سهام محدود نماند؛ و صندوق‌های طلا نیز با ثبت بازدهی منفی 1.6 درصدی، حدود 900 میلیارد تومان خروج پول حقیقی را تجربه کردند و حتی صندوق‌های درآمد ثابت هم در این مدت با خروج 2690 میلیارد تومان سرمایه مواجه شدند. از این رو، این رفتار نشان می‌دهد اولویت نخست سرمایه‌گذاران در شرایط فعلی «نقدشوندگی» است، و فعلا جابه‌جایی سرمایه بین ابزارهای مالی برای آنها ملاک نیست.

واگرایی بورس و بازارهای موازی

در حالی که شاخص‌های سهامی بیش از 2 درصد افت هفتگی داشتند، بازار ارز و طلا مسیر متفاوتی را طی کردند. طلای آب‌شده حدود 5 درصد بازدهی مثبت ثبت کرد؛ نشانه‌ای از حرکت بخشی از سرمایه‌ها به سمت دارایی‌های امن در شرایط افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک.

به باور کارشناسان، این واگرایی یادآور دوره‌هایی است که بورس تهران بیش از متغیرهای بنیادی، به تحولات سیاسی واکنش نشان می‌دهد؛ و تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده هر زمان ابهام در سیاست خارجی افزایش یافته، بازار سهام در مقایسه با بازارهای طلا و ارز عملکرد ضعیف‌تری داشته است.

ارزندگی هست، محرک نیست

با وجود افت شاخص‌ها، از منظر تحلیلی بسیاری از نمادها در سطوح ارزنده‌تری معامله می‌شوند. کاهش نسبت قیمت به درآمد (پی‌بر‌ای) در برخی صنایع، به‌ویژه شرکت‌های صادرات‌محور که از نرخ‌های جدید ارز منتفع می‌شوند، می‌تواند بستر بازگشت تدریجی نقدینگی را فراهم کند. اما واقعیت آن است که در شرایط «عدم قطعیت»، ارزندگی به تنهایی محرک ورود سرمایه نیست.

سناریوهای پیش رو برای شاخص کل

از منظر تکنیکال، محدوده 3 میلیون و 600 هزار واحد برای شاخص بورس طی هفته گذشته بار دیگر لمس شد و سطح 3 میلیون و 500 هزار واحد همچنان به‌عنوان حمایت مهم تلقی می‌شود. این در حالی است که در صورت انتشار خبرهای مثبت سیاسی، احتمال حرکت شاخص به محدوده 3.9 تا 4 میلیون واحد وجود دارد؛ و در مقابل، تشدید تنش‌ها می‌تواند شاخص را به محدوده‌های پایین‌تر همچون 3 میلیون و 270 هزار واحد هدایت کند.

در مجموع، رفتار سهامداران بورس تهران در هفته نخست اسفند، به تحولات سیاسی گره خورده بود؛ و افت ارزش معاملات، خروج پول حقیقی و واگرایی با بازارهای موازی نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران هنوز مقصد بعدی را انتخاب نکرده‌اند. بدین جهت تا زمانی که چشم‌انداز سیاست خارجی روشن نشود، به نظر می‌رسد بازار سهام در همین مدار کم‌عمق و محتاطانه نوسان کند؛ بازاری که ارزندگی دارد، اما محرک ندارد.

انتهای پیام/