به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، جمعه‌ها هنوز هم بغض آسمان را نظاره ایم یا صاحب الزمان (عج)، ابرها در سجده‌اند و بادها ذکر اللهم عجّل لولیّک الفرج سر می‌دهند.  

زمین نفسِ عشق را به سختی بالا می‌کشد و هر غنچه‌ای که از خاک برمی‌آید، در تمنای دیدار تو شکفته می‌شود.دلِ منتظر، خسته از سایه‌هاست، نه خواب را می‌خواهد، نه بیداری را؛ میان این دو بی‌قراری، فقط تو را می‌خواند و تو را صدا می‌زند.  

ای آخرین وعده‌ی خدا، ای تأویل همه‌ی اشک‌ها، ما سال‌هاست پشت این دیوارِ زمان جا مانده‌ایم، در کوچه‌های سردِ غیبت، با فانوس امیدی که به نفتِ عشق روشن مانده است.

آقا جان... هر جمعه، هنگام غروب، دل ما از نبودنت پاره پاره می‌شود و جهان در سکوت دعاهای بی‌جواب می‌لرزد. ما سالهاست به ستاره‌ها سلام می‌دهیم شاید یکی‌ از آنها، از آستان تو در آسمان زمین در حال درخشیدن باشد.

ای صاحبِ عصرِ روشنی، آمدنت تنها یک اتفاق نیست، تفسیر دوباره‌ی زندگیست.با تو، گل‌ها بوی یقین خواهند داد و حتی سایه‌ها از تاریکی استعفا خواهند داد.

پس بیا… پرده‌ی شب را بشکاف که هر ثانیه‌ی تأخیر، برابر است با عمری اشک در چشمان عاشقان‌ات.

انتهای پیام/282/