به گزارش خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، هنوز خورشید پلک نگشوده که تپش زندگی در رگ‌های بندرگاه صیادی سوزا به گوش می‌رسد. صدای موتور قایق‌هایی که یکی پس از دیگری دل به دریای آرام می‌زنند، سمفونی امید را در فضای شهر طنین‌انداز می‌کند.

صیادانی که دست‌های پینه‌بسته‌شان بوی سخاوت دریا را می‌دهد، در این روزهای پایانی سال با شوقی دوچندان تورهای خود را به آب می‌اندازند تا رزق حلال خود را از سفره بی‌کران پارس صید کنند.

تماشای این تکاپوی نقره‌ای در پهنه نیلگون آب، تصویری است که هر بیننده‌ای را به عمق اصالت جنوب می‌برد؛ جایی که زندگی با جزر و مد پیوندی ناگسستنی دارد.

سکوت گویا در امتداد ماسه‌های زرین

کمی آن‌سوتر از هیاهوی بندر، سواحل بکر و بی‌پایان سوزا ایستاده‌اند تا مفهوم واقعی آرامش را بازتعریف کنند. اینجا خبری از شلوغی‌های کلافه‌کننده نیست؛ تنها صدای نوازش موج‌ها بر تن ماسه‌هاست که سکوت محض را می‌شکند.

در این روزهای اسفند، تلألو آفتاب ملایم بر روی صدف‌های پراکنده در ساحل، گویی فرشی از جواهر زیر پای رهگذران پهن کرده است. می‌توان ساعت‌ها بر بلندای صخره‌های ساحلی نشست و در افق دوردست، جایی که آسمان و دریا به هم می‌رسند، غرق در تماشای بازی مرغان دریایی شد و اجازه داد تا خستگی یک سال کار و تلاش، میان ماسه‌های نرم ساحل جا بماند.

اما زیبایی سوزا تنها در طبیعت آن خلاصه نمی‌شود؛ قلب تپنده این شهر در میان کوچه پس کوچه‌هایی است که بوی نان محلی و ادویه‌های تند جنوبی از آن‌ها به مشام می‌رسد. اقامتگاه‌های بوم‌گردی با آن بادگیرهای برافراشته و حیاط‌های مصفا، مأمن گرمی برای مسافرانی هستند که می‌خواهند شب را زیر سقف تاریخ و سنت به صبح برسانند.

معماری بومی این خانه‌ها که با دستان هنرمند مردمان این دیار بنا شده، در کنار سفره‌های رنگینی که با ماهی تازه و خرما تزیین گشته، تجربه‌ای بی‌بدیل از زیست مومنانه و صمیمی اهالی جنوب را پیش روی گردشگران می‌گذارد.

در فاصله سه هفته مانده به نوروز، سوزا با تمام سادگی و شکوهش، مهیای استقبال از میهمانانی است که به دنبال تکه‌ای از بهشت در جنوب ایران می‌گردند.

شب‌های نقره‌ای و ضیافت ستاره‌ها

با فروکش کردن هیاهوی روز و غلبه رنگ نارنجی غروب بر پهنه دریا، سوزا چهره‌ شاعرانه دیگری از خود به نمایش می‌گذارد. در این شب‌های اسفندماه که آسمان صاف و بی‌غبار است، ستاره‌ها چنان نزدیک به زمین به نظر می‌رسند که گویی می‌توان دستی دراز کرد و مشتی نور چید.

قدم زدن روی ساحل در شب، وقتی فیتوپلانکتون‌ها با هر حرکت موج، ردی از الماس آبی بر جای می‌گذارند، جادویی است که تنها در سواحل جنوبی می‌توان لمس کرد.

این آرامش شبانه، فرصتی برای بازگشت به خویشتن است؛ جایی که صدای آرام برخورد آب با قایق‌های پهلو گرفته در ساحل، هر فکر مشوشی را به سکون دعوت می‌کند.

هنر دست زنان و میراث ماندگار جنوب

در آستانه عید نوروز، جنب‌وجوش زنان سوزایی در بازارهای محلی و خانه‌ها تماشایی است. دستان هنرمندی که با ظرافت تمام، نقش‌های اسلیمی و سنتی را با حنا بر دست گردشگران می‌نشانند، روایتگر داستانی دیرینه از هنر و صبوری هستند.

از برقع‌های رنگارنگ گرفته تا لباس‌های زری‌دوزی شده و صنایع دستی ساخته شده از صدف و حصیر، همگی نشانی از سلیقه و ذوق مردمانی دارد که با کمترین امکانات، زیباترین جلوه‌های بصری را خلق می‌کنند.

خرید این یادگاری‌های کوچک نه تنها حمایتی از اقتصاد بومی است، بلکه بردن تکه‌ای از روحِ گرمِ جنوب به خانه‌های سرد و سیمانی شهرهای بزرگ است.

سوزا؛ مقصدی فراتر از یک سفر گذرا

سوزا تنها یک نقطه جغرافیایی روی نقشه قشم نیست؛ بلکه یک حسِ ناب از تعلق به اصالت و طبیعت است. در این روزهای پایانی سال، این شهر کوچک با مردمان خون‌گرم و میهمان‌نوازش که لبخند، جزء جدایی‌ناپذیر چهره‌شان است، پیامی جز صلح و دوستی برای جهان ندارد.

سفر به سوزا در آستانه بهار، تجربه زیستن در میان مردمانی است که هنوز هم سفره‌هایشان برای غریبه‌ها باز است و دل‌هایشان به وسعت همان دریایی است که عمری با آن زیسته‌اند.

اینجا زمان ایستاده است تا شما در فاصله چند هفته مانده به قرن نو، نفسی عمیق بکشید و با توشه‌ای از آرامش، به استقبال بهار بروید.

انتهای پیام/7558/