به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، مراسم تجلیل از قهرمانان و مدال‌آوران رشته‌های پارالمپیکی، نابینایان و ناشنوایان، بعد از ظهر روز شنبه 2 اسفند ماه با حضور مسعود پزشکیان رئیس جمهور برگزار شد.

در پایان این مراسم، مدال‌آوران ناشنوا که از کم بودن مبلغ پاداش باخبر شده بودند، گلایه‌های خود را در این باره به رئیس جمهور گفتند.

بیتا جواهری ملی‌پوش کاراته که در بازی‌های المپیک ناشنوایان 2025 موفق به کسب یک طلا و یک نقره شد، در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، اظهار داشت: ابتدا از احمد دنیامالی وزیر ورزش تشکر می‌کنم که اگر نبود، نه به بازی‌های آسیایی در مالزی و نه به المپیک در ژاپن اعزام نمی‌شدیم. رئیس فدراسیون هیچ کاری برای ما انجام نداد و اگر وزیر نبود، ما به هیچ کدام از این دو رویداد اعزام نمی‌شدیم. در واقع دنیامالی حمایت صد درصدی برای ما انجام داد و بابت این موضوع تشکر می‌کنم. زمان ریاست مهران تیشه‌گران مصوب شد که ما 60 درصد از پاداش مدال‌آوران شنوا را دریافت کنیم. مدال‌آوران شنوا در المپیک 2020 توکیو 2 میلیارد بابت مدال طلا از وزارت ورزش گرفتند و طبق همان مصوبه 60 درصدی که گفته بودند، به ما 1.2 میلیارد تومان دادند که این کار احترام به ما بود، اما برای المپیک 2025 ژاپن، آن 60 درصد تبدیل به 18 درصد شد. در واقع روز شنبه فقط 18 درصد از پاداش مدال‌آوران ناشنوا یعنی یک میلیارد و 440 میلیون تومان داده شد، در حالی که ورزشکار شنوا و مدال‌آور در المپیک 8 میلیارد گرفتند و ما طبق همان فرمول باید 4.8 میلیارد می‌گرفتیم، اما سوال این است که چرا برای طلای المپیک ناشنوایان فقط یک میلیارد و 440 میلیون واریز شده است؟

وی ادامه داد: بچه‌ها وقتی لوح خود را دیدند، همه عصبانی شدند. من خودم با رئیس جمهور صحبت کردم و به او نامه دادم و پزشکیان گفت که پیگیری می‌کند. این 60 درصد مصوب شده بود، اما نمی‌دانیم چرا فقط 18 درصد پرداخت شد. این مسئله تاثیر منفی روی انگیزه‌ها نیز گذاشته است.

بانوی ملی‌پوش کاراته ناشنوایان عنوان کرد: علاوه بر آن، در قانون سرباز قهرمان که مربوط به شغل بچه‌ها می‌شود، جایی نداریم. اصلاحات این قانون به صحن مجلس رفته و چندین سال هست که در نوبت رای‌گیری است، اما پیگیری نکردند و هیچکس در فدراسیون نبوده که بتوانیم از این قانون استفاده کنیم. در حالی که برای ورزشکاران المپیکی و پارالمپیکی در سراسر کشور طرح ویژه واگذاری مسکن در نظر گرفته شده و در حال پیگیری است، نامی از قهرمانان ناشنوا در این طرح دیده نمی‌شود. واقعاً این سوال را دارم که چرا مسئولان قبلی فدراسیون هیچ اقدامی انجام ندادند و زودتر به وزارت نرفتند تا ببینند تکلیف این مدال‌آوران ناشنوا چیست؟

جواهری گفت: شرایط اردو بد بود، غذای خوب نداشتیم، مکمل به ما ندادند. آن 10 میلیون حقوقی که دنیامالی در جلسات تخصصی دستور به پرداخت آن داد، کجا رفت؟ پاداش پای سکو چه شد؟ قرار بود به نفر اول 120 میلیون پاداش پای سکو بدهند، اما ندادند. اینها سوالاتی است که پاسخی به آنها داده نشده است.

وی تصریح کرد: درست است که ما ورزشکاران ناشنوا زیر مجموعه کمیته المپیک و پارالمپیک نیستیم، اما کمیته المپیک حتی یک پیام تبریک هم نداد، در حالی که دوره قبلی و پیش از اعزام به برزیل، از ورزشکاران اعزامی تجلیل شد.

جواهری در پایان گفت: من 15، 16 سال است که در تیم ملی هستم و در این مدت 5 مدال المپیک و 2 طلای جهان کسب کرده‌ام. من مدرک دکترای مدیریت ورزشی دارم، اما بیکارم. چرا قانون سرباز قهرمان شامل حال ما نمی‌شود؟ چرا وزارت ورزش از ورزشکاران نخبه و مدال‌آور و تحصیلکرده استفاده نمی‌کند؟ اگر این قانون سرباز قهرمان تصویب شود، می‌توانیم مثل ورزشکاران شنوا وارد دانشگاه شویم و شغل رسمی پیدا کنیم. بچه‌های ما از قشر ضعیف جامعه هستند، همین مبلغ که کم شد، بر روی موقعیت اجتماعی و زندگی آنها تاثیر منفی می‌گذارد.

انتهای پیام/