تخت‌های کم، بیماران زیاد؛ نسخه فوری برای درمان لرستان چیست؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، حوزه درمان و علوم پزشکی لرستان امروز در نقطه‌ای ایستاده که همزمان می‌توان در آن نشانه‌هایی از امید و سایه‌هایی از نگرانی را دید. استانی با پیشینه‌ای پرافتخار در سال‌های دفاع مقدس و تقدیم هزاران شهید، اکنون در شاخص‌های توسعه به‌ویژه در بخش سلامت، فاصله‌ای معنادار با میانگین کشور دارد. این فاصله دیگر صرفاً یک آمار روی کاغذ نیست، بلکه در صف‌های طولانی بیماران و فرسودگی بیمارستان‌ها خود را نشان می‌دهد.

کمبود زیرساخت‌های درمانی طی سال‌های گذشته به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های مردم لرستان تبدیل شده است. بسیاری از خانواده‌ها ناچارند برای دریافت خدمات تخصصی به استان‌های همجوار مراجعه کنند؛ سفری که علاوه بر تحمیل هزینه‌های سنگین، فشار روحی مضاعفی نیز بر بیماران وارد می‌کند. همین مسئله سبب شده تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام درمانی به مطالبه‌ای عمومی بدل شود.

در میان طرح‌های عمرانی حوزه سلامت، سه پروژه بزرگ بیمارستانی در خرم‌آباد، کوهدشت و دورود بیش از دیگر موارد در کانون توجه قرار دارند. این طرح‌ها که هر یک سال‌ها درگیر کندی اجرا و کمبود اعتبار بوده‌اند، اکنون به نماد امید و انتظار مردم استان تبدیل شده‌اند. سرنوشت این پروژه‌ها می‌تواند مسیر آینده نظام سلامت لرستان را تغییر دهد.

مسئولان دانشگاه علوم پزشکی لرستان معتقدند اگر این سه طرح به بهره‌برداری برسند، بخش مهمی از عقب‌ماندگی تاریخی استان در حوزه تخت بیمارستانی جبران خواهد شد. با این حال، پرسش اصلی همچنان باقی است؛ آیا روند فعلی به تکمیل به‌موقع پروژه‌ها خواهد انجامید یا بار دیگر شاهد تکرار تأخیرهای فرسایشی خواهیم بود؟

گزارش پیش‌رو تلاش دارد با نگاهی واقع‌بینانه، ضمن مرور آخرین وضعیت این طرح‌ها، چالش‌های عمیق‌تر حوزه سلامت استان را نیز واکاوی کند؛ چالش‌هایی که تنها با ساخت چند ساختمان جدید حل نخواهد شد و نیازمند تصمیم‌های کلان و حمایت‌های پایدار است.

بیمارستان نیایش؛ پروژه‌ای که دوباره جان گرفت

بیمارستان نیایش خرم‌آباد یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های درمانی غرب کشور به شمار می‌رود؛ مجموعه‌ای گسترده که در قالب چندین بلوک مجزا طراحی شده و قرار است بخش عمده‌ای از بار درمانی مرکز استان را بر دوش بکشد. این پروژه سال‌ها به دلیل کمبود منابع و تغییرات مدیریتی، با وقفه‌های طولانی مواجه بود و به نماد رکود طرح‌های عمرانی در حوزه سلامت بدل شده بود.

آغاز عملیات اجرایی این بیمارستان به بیش از یک دهه پیش بازمی‌گردد. اما از میانه راه، روند ساخت آن به‌شدت کند شد و مدتی عملاً در وضعیت نیمه‌تعطیل قرار گرفت. این توقف طولانی نه‌تنها هزینه‌های پروژه را افزایش داد، بلکه اعتماد عمومی نسبت به وعده‌های تکمیل آن را نیز تحت تأثیر قرار داد.

در ماه‌های اخیر اما شرایط تغییر کرده است. به گفته مسئولان دانشگاه علوم پزشکی، روند اجرایی پروژه شتاب گرفته و کارگاه به‌صورت فعال در حال فعالیت است. پیشرفت فیزیکی طرح به مرز قابل توجهی رسیده و به طور متوسط ماهانه چند درصد به آن افزوده می‌شود؛ عددی که در مقایسه با سال‌های گذشته بی‌سابقه است.

تأمین اعتبار این بیمارستان که پیش‌تر مهم‌ترین مانع پیش روی آن بود، اکنون در وضعیت باثبات‌تری قرار دارد. مسئولان تأکید می‌کنند که منابع مالی لازم برای ادامه عملیات اجرایی پیش‌بینی شده و نگرانی جدی از این بابت وجود ندارد. این موضوع امیدها را برای تکمیل نهایی پروژه افزایش داده است.

در صورت تحقق برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، پیش‌بینی می‌شود مراحل اصلی ساخت طی ماه‌های آینده به نقطه‌ای برسد که فرآیند تجهیز و تأمین نیروی انسانی نیز همزمان آغاز شود. چنین رویکردی می‌تواند فاصله میان پایان ساخت و آغاز بهره‌برداری را به حداقل برساند.

ویژگی مهم بیمارستان نیایش، طراحی آن بر اساس استانداردهای نوین و پیش‌بینی بخش‌های تخصصی متنوع است. اگر این مجموعه مطابق نقشه‌های اولیه تکمیل و تجهیز شود، می‌تواند به یکی از قطب‌های درمانی منطقه تبدیل شود و بخشی از مراجعات برون‌استانی بیماران لرستانی را کاهش دهد.

اکنون صدها نیروی کار در این پروژه مشغول فعالیت هستند و کار به‌صورت مستمر دنبال می‌شود. با این حال، تجربه سال‌های گذشته به مردم آموخته که تا لحظه بهره‌برداری رسمی، نمی‌توان با قطعیت از پایان یک پروژه سخن گفت. استمرار حمایت‌ها و نظارت دقیق، شرط اصلی عبور از این مرحله است.

رازی کوهدشت؛ انتظار طولانی جنوب استان

در جنوب لرستان، مردم کوهدشت سال‌هاست چشم‌انتظار تکمیل بیمارستان رازی هستند؛ پروژه‌ای که می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در ارتقای دسترسی به خدمات درمانی این منطقه ایفا کند. این شهرستان با جمعیت قابل توجه، از کمبود جدی زیرساخت‌های بیمارستانی رنج می‌برد و همین موضوع فشار مضاعفی بر مراکز موجود وارد کرده است.

پیشرفت فیزیکی این بیمارستان به بیش از نیمه مسیر رسیده، اما روند اجرای آن در سال‌های گذشته همواره با فراز و نشیب همراه بوده است. کمبود اعتبار، تغییر پیمانکار و مشکلات اداری از جمله عواملی بوده که زمان بهره‌برداری را به تعویق انداخته است.

بر اساس اعلام مسئولان، اعتبار مورد نیاز برای تکمیل این پروژه برآورد و پیش‌بینی شده است. اگر تخصیص‌ها مطابق برنامه انجام گیرد، می‌توان امیدوار بود که عملیات اجرایی با سرعت بیشتری ادامه پیدا کند و مردم کوهدشت پس از سال‌ها انتظار، از خدمات یک بیمارستان مجهز بهره‌مند شوند.

تکمیل بیمارستان رازی تنها یک پروژه عمرانی نیست؛ بلکه می‌تواند از مهاجرت درمانی بیماران به خرم‌آباد و استان‌های همجوار بکاهد. این موضوع علاوه بر کاهش هزینه‌های خانوار، بار مراجعات به مراکز درمانی مرکز استان را نیز سبک‌تر خواهد کرد.

مطالبه مردم جنوب لرستان روشن است؛ آن‌ها خواهان تعیین زمان‌بندی دقیق و پایبندی به آن هستند. تجربه‌های گذشته نشان داده که اعلام درصد پیشرفت بدون ارائه جدول زمانی مشخص، نمی‌تواند نگرانی‌ها را برطرف کند.

در صورت بهره‌برداری از این بیمارستان، امکان استقرار بخش‌های تخصصی و جذب پزشکان متخصص نیز فراهم خواهد شد. این امر می‌تواند به تدریج سطح خدمات درمانی در منطقه را ارتقا دهد و فاصله موجود با میانگین‌های کشوری را کاهش دهد.

گهر دورود؛ حلقه تکمیل‌کننده شرق لرستان

در شرق استان، پروژه بیمارستان گهر دورود به‌عنوان سومین طرح پیشران حوزه درمان شناخته می‌شود. این شهرستان به دلیل موقعیت جغرافیایی و جمعیت تحت پوشش، نیازمند یک مرکز درمانی مجهز و به‌روز است؛ نیازی که سال‌هاست از سوی مردم مطرح می‌شود.

پیشرفت فیزیکی این بیمارستان در میانه راه قرار دارد و برای تکمیل آن منابع قابل توجهی لازم است. مسئولان وعده داده‌اند که با تأمین اعتبارات پیش‌بینی‌شده، روند ساخت شتاب خواهد گرفت. با این حال، تحقق این وعده‌ها نیازمند پیگیری مستمر و تخصیص به‌موقع منابع است.

بیمارستان گهر می‌تواند نقش مهمی در کاهش سفرهای درمانی بیماران شرق استان ایفا کند. بسیاری از بیماران این منطقه برای دریافت خدمات تخصصی ناچار به طی مسافت‌های طولانی هستند؛ مسافتی که گاه برای بیماران بدحال، خطرآفرین است.

تکمیل این سه پروژه در مجموع می‌تواند ظرفیت تخت‌های بیمارستانی لرستان را به شکل محسوسی افزایش دهد. اما افزایش ظرفیت تنها بخشی از ماجراست؛ تجهیز مناسب، تأمین نیروی انسانی و پشتیبانی مالی پایدار نیز به همان اندازه اهمیت دارد.

در کنار این طرح‌ها، ده‌ها پروژه عمرانی کوچک و بزرگ دیگر در حوزه بهداشت و درمان استان در حال اجراست. برخی آمارها از صدها پروژه فعال یا نیمه‌تمام حکایت دارد که هر یک نیازمند منابع و مدیریت کارآمد هستند.

چالش‌های عمیق‌تر از ساختمان‌های نیمه‌کاره

با وجود پیشرفت‌های اخیر، واقعیت این است که نظام سلامت لرستان با مشکلات ساختاری متعددی مواجه است. سرانه تخت بیمارستانی در استان پایین‌تر از متوسط کشور گزارش می‌شود و همین مسئله فشار زیادی بر مراکز درمانی موجود وارد کرده است.

بخش قابل توجهی از بیمارستان‌های استان با قدمت بالا و تجهیزات فرسوده فعالیت می‌کنند. هزینه‌های نگهداری و تعمیر این تجهیزات سهم زیادی از بودجه دانشگاه علوم پزشکی را به خود اختصاص می‌دهد و عملاً امکان سرمایه‌گذاری برای توسعه زیرساخت‌های جدید را محدود می‌کند.

در حوزه بهداشت نیز مشکلات کم نیست. تعداد قابل توجهی از مراکز جامع سلامت در ساختمان‌های استیجاری فعالیت می‌کنند و سالانه مبالغ سنگینی بابت اجاره پرداخت می‌شود؛ منابعی که می‌توانست صرف احداث فضاهای ملکی و ماندگار شود.

افزون بر این، ده‌ها مرکز جامع سلامت پیش‌بینی‌شده در چارت سازمانی هنوز ساخته نشده‌اند. این کمبود به معنای دسترسی محدود بخشی از جمعیت استان به خدمات اولیه بهداشتی است؛ خدماتی که نقش مهمی در پیشگیری از بیماری‌ها دارند.

ناترازی مالی دانشگاه علوم پزشکی از دیگر دغدغه‌های جدی است. بدهی‌های انباشته و مطالبات معوق کارکنان، برنامه‌ریزی برای توسعه خدمات را با دشواری مواجه کرده و فشار مضاعفی بر نیروهای درمانی وارد آورده است.

در چنین شرایطی، شاخص‌های اقتصادی استان نیز وضعیت مساعدی ندارند و توان مالی بسیاری از خانوارها برای تأمین هزینه‌های درمان محدود است. این واقعیت، ضرورت تقویت زیرساخت‌های دولتی و حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر را دوچندان می‌کند.

کارشناسان معتقدند جبران عقب‌ماندگی‌های حوزه سلامت لرستان تنها با تکمیل چند پروژه بزرگ محقق نخواهد شد. بازنگری در ساختارها، افزایش سهم استان از منابع ملی و تدوین برنامه‌ای جامع برای ارتقای شاخص‌های بهداشتی و درمانی، ضرورتی انکارناپذیر است.

آنچه امروز به‌عنوان مطالبه جدی مردم لرستان مطرح می‌شود، فراتر از افتتاح چند ساختمان جدید است. مردم این استان خواهان دسترسی عادلانه، پایدار و باکیفیت به خدمات درمانی هستند؛ حقی که تحقق آن نیازمند همت ملی، مدیریت کارآمد و نظارت مستمر بر اجرای وعده‌هاست.

انتهای پیام/