به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در شرایطی که بسیاری از کشورهای جهان تلاش می‌کنند پیامدهای اقتصادی تورم، رکود و به‌ویژه بحران‌های معیشتی را مهار کنند، آرژانتین با چالشی غیرمعمول روبه‌رو شده است: بخش قابل‌توجهی از مردم این کشور برای تأمین غذای روزانه خود مجبور به گرفتن وام و فروش دارایی‌های شخصی شده‌اند  بحرانی که اقتصاددانان آن را «رکود معیشتی عمیق» توصیف می‌کنند.

هشدار چندی پیش رهبر انقلاب درباره «تقویت پول ملی»، نقدی جدی بر یک الگوی شناخته‌شده در سیاست‌گذاری اقتصادی بود؛ الگویی که بر اساس آموزه‌های نئولیبرالی، مهار تورم را از مسیر انقباض شدید پولی و آزادسازی نرخ ارز دنبال می‌کند، حتی اگر به تضعیف ارزش پول ملی بینجامد. ایشان صریحاً به «فرمولی» اشاره کردند که وعده تورم تک‌رقمی می‌دهد اما در مقابل، جهش نرخ ارز و افت ارزش پول ملی را می‌پذیرد و آن را بی‌اهمیت می‌شمارد.

تجربه آرژانتین  نمونه عینی همین منطق است. دولت خاویر میلی توانسته نرخ تورم را کاهش دهد، اما هم‌زمان با کاهش دستمزدهای واقعی و جهش قیمت‌ها پس از آزادسازی‌ها، قدرت خرید بخش بزرگی از جامعه سقوط کرده است؛ تا جایی که شهروندان برای تأمین مایحتاج اولیه به وام متوسل شده‌اند.

لازم به ذکر است تجربه آرژانتین می‌گوید کاهش تورمِ عددی لزوماً به معنای بهبود معیشت نیست، زیرا اگر پول ملی تضعیف شود، حتی تورم پایین نیز بر بستری از «سطح قیمتِ بالا و درآمدِ فرسوده» عمل می‌کند.

الجزیره در گزارشی مفصل به بررسی وضعیت معیشتی مردم در آرژانتین پرداخته است که بخشی از این گزارش در ادامه آمده است:

افزایش وام‌های فردی برای خرید مواد غذایی

در شهر فلورنسیو وارلا، در حومه پایتخت آرژانتین، «دیِگو ناکاسیو» 43 ساله که با دو شغل تلاش می‌کند هزینه‌های خانواده‌اش را تأمین کند، می‌گوید اگرچه حقوق او و همسرش در مقایسه با گذشته بهتر است، اما نمی‌توانند هزینه‌های خوراک را پوشش دهند. برای همین، آنها علاوه‌بر فروش دارایی‌های کوچک، به گرفتن وام‌های خرد و استفاده از کارت‌های اعتباری روی آورده‌اند تا تا پایان ماه حقوق بتوانند غذا تهیه کنند.

ناکاسیو می‌گوید: «هرگز چنین وضعی را تجربه نکرده بودم؛ ما زمانی خانه ساختیم، خودرو خریدیم و برای فرزندمان آینده‌ای فراهم کردیم، اما امروز حتی نمی‌توانیم تا پایان ماه غذای کافی بخریم.»

وام‌گرفتن، چرخه‌ای خطرناک

این وضعیت نه تنها برای ناکاسیو منحصر به‌فرد نیست، بلکه به گفته گزارش‌های رسمی و تحلیلگران، نزدیک به نیمی از آرژانتینی‌ها از پس‌انداز، فروش اموال یا گرفتن وام برای تأمین نیازهای روزمره خود استفاده می‌کنند.

ویولِتا کارِرا پِرِیرا»، جامعه‌شناس و پژوهشگر موسسه «آرژنتینا گرانده»، می‌گوید: «نگرانی اصلی این است که مردم برای خرید غذا و نه برای خرید کالاهای بزرگ مانند خانه و خودرو وام می‌گیرند — موضوعی که بحران را ملموس‌تر و پیچیده‌تر می‌کند.

رکود بخش‌های تولیدی و افت مصرف

اگرچه دولت «خاویر مالی» که از دسامبر 2023 سکان قدرت را در دست دارد، از احیای اقتصادی و افزایش رشد سخن می‌گوید و صندوق بین‌المللی پول نیز رشد اقتصادی حدود چهار درصد در 2026 و 2027 را پیش‌بینی کرده است، اما واقعیت درآمدها و هزینه‌ها متفاوت است.

بر اساس آمارهای نوامبر 2025، بخش‌های بانکی و کشاورزی رشد داشته‌اند، اما تولید و تجارت با افت شدید مواجه شده‌اند و بسیاری از کارخانه‌ها و فروشگاه‌ها به دلیل کاهش تقاضا تعطیل شده‌اند. مصرف مواد غذایی تا 12.5 درصد کاهش یافته و این نشان می‌دهد فشار معیشتی چگونه به عمق زندگی مردم نفوذ کرده است.

تورم و واردات؛ تلاشی پرهزینه

کاهش نرخ تورم یکی از اهداف کلیدی دولت آرژانتین بوده، اما کارشناسان معتقدند که این موفقیت آماری با استفاده از روش‌هایی مانند ثابت نگه‌داشتن دستمزدها در برابر تورم واقعی و گشودن بازار به واردات ارزان‌تر حاصل شده است. این سیاست‌ها اگرچه آمار تورم را کاهش داده، اما قدرت خرید خانوارها را تضعیف کرده و باعث بسته شدن کسب‌وکارهای کوچک شده است.

پرداخت با کارت اعتباری؛ رکوردی نگران‌کننده

یکی دیگر از نشانه‌های بحرانی‌تر شدن شرایط، رکورد استفاده از کارت‌های اعتباری برای خرید مواد غذایی در کشور است؛ نزدیک به نیمی از خریدهای سوپرمارکتی با کارت اعتباری پرداخت می‌شود که به گفته کارشناسان، نشانه‌ای از گسترش بدهی خانوارها برای پوشش هزینه‌های اساسی زندگی است.

افزایش نرخ بدهی و عدم پرداخت اقساط

افزایش تقاضا برای وام‌های خرد همچنین به آمارهای نگران‌کننده‌ای درباره افزایش نرخ عدم بازپرداخت منجر شده است؛ مطابق داده‌های بانک مرکزی آرژانتین، نرخ عدم پرداخت وام‌های شخصی به حدود 11 درصد رسیده است که بالاترین سطح از زمان آغاز ثبت این آمار در 2010 است.

مصائب یک چرخه معیوب

«گریسلدا کویپیلدور»، یکی از شهروندان 49 ساله، می‌گوید: در ابتدای هر ماه ابتدا بدهی‌ها و قبوض را می‌پردازیم و سپس تا پولمان تمام شود دوباره مجبور به گرفتن وام می‌شویم — چرخه‌ای بی‌پایان که خروج از آن دشوار است.

تحلیلگران معتقدند که وضعیت فعلی آرژانتین نشانگر بحران عمیق در ساختار درآمدی و توزیعی است؛ جایی که حتی داشتن چندین شغل تضمینی برای تأمین غذای خانوار نیست و کاهش توازن میان درآمد و هزینه معیشتی به سطحی رسیده که وام گرفتن برای غذا دیگر امری استثنایی نیست بلکه بخشی از زندگی روزمره شده است.

 بحران معیشتی در آرژانتین اکنون به گونه‌ای است که بسیاری از خانوارها مجبورند با وام و بدهی روزمره زندگی را بگذرانند، موضوعی که نه تنها فشار اقتصادی را عمیق‌تر کرده، بلکه می‌تواند پیامدهای اجتماعی و سیاسی گسترده‌تری نیز داشته باشد.

انتهای پیام/