لهستان برنامه تسلیحاتی هسته ای مستقل را در دستور کار قرار می دهد

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، کارول ناوروکی، رئیس جمهور لهستان، در سخنانی اظهار داشته است که معتقد است برنامه بالقوه تسلیحات هسته‌ای لهستان مسیر درست اقدام است.

ناوروکی به شبکه خبری Polsatnews گفت: مسیر دستیابی به توانایی هسته‌ای لهستان - با احترام کامل به مقررات بین‌المللی - مسیری است که باید طی کنیم. لهستان از امضاکنندگان پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای است و بنابراین متعهد به عدم دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای است.

وی نظر خود را با استناد به نزدیکی لهستان به روسیه و سیاست خارجی آن توجیه کرد. این رئیس جمهور راست‌گرا با اشاره به جنگ روسیه علیه اوکراین، خاطرنشان کرد که کشورش مستقیماً در مرز یک درگیری مسلحانه قرار دارد. او گفت: ما می‌دانیم که روسیه چه نگرش تهاجمی و امپریالیستی نسبت به لهستان دارد. بنابراین، او از افزایش امنیت کشورش با یک برنامه تسلیحات هسته‌ای حمایت کرد.

ناوروکی، که به عنوان رئیس جمهور لهستان، فرمانده کل ارتش نیز هست، هیچ اطلاعیه مشخصی در مورد راه‌اندازی احتمالی یک برنامه هسته‌ای منتشر نکرد. وقتی گوینده از او پرسید که آیا از واکنش روسیه به چنین پروژه‌ای می‌ترسد، ناوروکی پاسخ داد: روسیه می‌تواند به هر چیزی واکنش تهاجمی نشان دهد.

بنابراین، ناوروکی پا را فراتر از آندژی دودا، سلف خود، می‌گذارد. دودا در بهار 2024 گفته بود که لهستان در صورت لزوم، آماده استقرار سلاح‌های هسته‌ای ایالات متحده در خاک خود به عنوان بخشی از به اصطلاح اشتراک‌گذاری هسته‌ای است.

تعداد نامعلومی از سلاح‌های هسته‌ای ایالات متحده برای دهه‌ها در چندین کشور اروپایی انبار شده‌اند. هیچ اطلاعات رسمی در مورد مکان‌های آنها وجود ندارد. علاوه بر یک سایت در آلمان، گمان می‌رود که سلاح‌های هسته‌ای ایالات متحده در هلند، بلژیک، ایتالیا و ترکیه نیز انبار شده باشند.

اینها بمب‌های سقوط آزادی هستند که در صورت استفاده، باید توسط جت‌های جنگنده کشورهای عضو ناتو پرتاب شوند. آنها بدون اجازه ایالات متحده قابل انفجار نیستند. تعداد بمب‌های هسته‌ای ایالات متحده که در اروپا ذخیره شده‌اند، مشخص نیست؛ کارشناسان تخمین می‌زنند حدود 100 کلاهک هسته‌ای وجود داشته باشد.

با انقضای پیمان استارت جدید بین ایالات متحده و روسیه در اوایل فوریه، برای اولین بار در حدود 50 سال، دیگر توافقی وجود ندارد که محدودیت‌های الزام‌آوری را در مورد تعداد کلاهک‌های هسته‌ای مستقر و سیستم‌های پرتاب برای دو قدرت هسته‌ای بزرگ تعیین کند.

روسیه پیشنهاد تمدید غیررسمی این پیمان را داده بود که ایالات متحده آن را رد کرد. با توجه به افزایش توان هسته‌ای چین، ایالات متحده خواستار یک توافق جدید کنترل تسلیحات با مشارکت جمهوری خلق چین است.

پس از انقضای پیمان استارت جدید، روسیه اعلام کرد که داوطلبانه به محدودیت‌های حداکثر 1550 کلاهک هسته‌ای مستقر و 700 سامانه پرتاب که در آن تصریح شده است، پایبند خواهد بود، مادامی که ایالات متحده نیز همین کار را انجام دهد.

انقضای این پیمان و تردیدها در مورد تعهد ایالات متحده در ناتو، بحث‌هایی را در اروپا در مورد چتر هسته‌ای احتمالی اروپا یا مشارکت آلمان در زرادخانه هسته‌ای فرانسه احیا کرده است.

انتهای پیام/