به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم، حسین سیمایی صراف، وزیرعلوم، تحقیقات و فناوری در اختتامیه شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فارابی با اشاره به اینکه ایران عزیز امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند، همدردی، امید، انسجام و توسعه است، اظهار داشت: موضوع توسعه «انسان» است نه «اشیا» انسان با همه نیازها، علایق و ارزش‌های گوناگون و متکثر. چه زیان بار است رویکردهای تک بعدی که توسعه را صرفاً در اعداد شاخص‌ها و مثبت شدن آمار خلاصه می‌کنند و به لایه‌های ،فرهنگی، اجتماعی و انسانی آن توجه نمی‌کنند.

امید با حکمرانی علمی و اصلاح خطاها ایجاد می‌شود

وی با بیان اینکه سال‌هاست که در مناقشه تقدم و تأخر توسعه اقتصادی یا سیاسی و در دوگانه عدالت یا آزادی از آبادانی جا مانده‌ایم، افزود: برای آبادانی نیازمند فهم مشترک و امید هستیم. امید با حکمرانی علمی و اصلاح خطاها به سود ذی نفع اصلی سیاست‌ها یعنی مردم  به وجود می‌آید. با گام‌های مؤثر در اصلاح حکمرانی و با عذرخواهی صادقانه و عملی می‌توان همه را در همبستگی که به تعبیر رهبر معظم انقلاب قیمتی‌ترین چیزهاست، شریک ساخت.

وزیرعلوم با اشاره به اینکه رخدادهایی چون تجاوز ظالمانه رژیم صهیونیستی انسجام جمعی را زنده و تقویت کرد بر لزوم ایجاد سیاست‌های همبستگی آفرین تاکید کرد و گفت: زیرا حس تعلّق تصمیم‌های مؤثر و سیاست‌های فراگیر که همه ایرانیان با هر نژاد، زبان، فکر، سلیقه و عقیده را دربر بگیرد می‌تواند آن همبستگی را تداوم بخشد. همه نهادهای قدرت باید نشان دهند که ایران خانه مشترک همه ماست، با همه تنوع‌های فرهنگی و عقیدتی.

سیمایی صراف تاکید کرد: اگر می‌خواهیم همه پای کار ایران بیایند راه، آن است که هیچ گروهی «احساس طردشدگی» نکند و خود را سهیم در آبادانی بداند.

باید به یافته‌های علمی  و نه سفارشی تن داد

وی افزود: به تعبیر یکی از اندیشمندان برجسته علوم انسانی که دور از وطن است، باید از گذشته‌گرایی دست برداریم. نباید اسیر گذشته شد. گروهی خام خیال‌اندیش سعی کردند تا با نوستالژی‌سازی و اسطوره‌پردازی از گذشته و با تحریف و البته با سوء‌استفاده از برخی ناکامی‌های موجود، نسل جوان را در حسرت گذشته فرو برند. علوم انسانی به ما می‌آموزد اگر تاریخ را نه با حسرت و نه با نفرت، بلکه منصفانه  با همه قوت‌ها و ضعف‌ها روایت کنیم، مجالی برای اسطوره‌سازی‌های تحریف آمیز باقی نمی‌ماند.

وی خطاب به رئیس جمهور گفت: باید به یافته‌های علمی  و نه سفارشی تن داد. باید همه صداها را شنید سیاست‌گذاری بدون شنیدن، به حدس زدن تبدیل می‌شود و حدس زدن برای اداره جامعه راهزن است. وای بر صداهایی که شنیده نشوند. ماموریت جنابعالی به وزارت علوم و دانشگاهها برای بررسی اعتراضات دی ماه 1404 و ارائه راهکار به دولت اعتقادی از همین جنس است.

سیمایی صراف ادامه داد: دولت می‌توانست صرفاً به گزارش‌های اجرایی نهادهای دخیل و سازمان‌های وابسته به خود بسنده کند اما به نهاد "علم" مسئولیت داد. هنگامی که برای فهم یک پدیده اجتماعی پیچیده و ذوابعاد نهاد «علم» به‌عنوان مرجع شود، در واقع تصمیم گرفته می‌شود که کشور با واقعیت‌های موجود و درونی خود گفت‌وگو کند. نه آنکه صرفاً پیامدهای آن را مدیریت کند. این رویکرد، حاکی از بلوغ در حکمرانی است که معضل اصلی از نظر او مدیریت رویداد نیست، شناخت فرآیند است.

نباید اعتراض را  رخدادی در خیابان دید

وی گفت: اعتراض را اگر صرفاً رخدادی در خیابان ببینیم، ناچار با آن همچون یک حادثه برخورد خواهیم کرد، در این صورت بعد از مهار حادثه، گزارش‌ها نوشته شده و پرونده بسته می‌شود تا روزی دیگر و حادثه‌ای دیگر اما اعتراض در ذات خود یک "نشانه" است، نشانه‌ای از یک فرآیند در مناسبات اجتماعی و علم نشانه شناس آگاه و امین است. باید به نشانه‌شناسی و درمانگری او اعتماد کرد و در عمل هم التزام و الا حادثه‌ها در پی یکدیگر تکرار خواهند شد. گرچه در حادثه اخیر توطئه دشمن بد سرشت و بدخواهی معاندان کینه‌توز بیش از هر زمان دیگری آشکار و علنی بود اما لایه‌های گوناگون حادثه را باید از یکدیگر تفکیک کرد تا نشانه‌ها گم نشوند و درمان به انحراف کشیده نشود.

وی تاکید کرد: اعتراض زمانی به بحران تبدیل می‌شود که جامعه زبان مشترک برای بیان اختلافات نداشته باشد. علم می‌تواند این زبان مشترک را فراهم کند و وظیفه دانشگاه در این ماموریت فهم و پیشنهاد به دور از داوری و توجیح است.

انتهای پیام/