حسن سالاریه؛ رئیس سازمان فضایی ایران در گفت‌و‌گو با خبرنگار فضا و نجوم خبرگزاری تسنیم در پاسخ به سؤالی درباره الزامات و مسیر دستیابی به مدار 36هزارکیلومتری و احتمال استفاده از پرتابگر خارجی تصریح کرد: برای رسیدن به مدار 36هزارکیلومتری چند اقدام مهم و کلیدی در دستور کار قرار دارد؛ گام اول، توسعه پرتابگرهایی است که توانایی قرار دادن اجرام سنگین‌تر را در مدارهای ارتفاع پایین (که به‌عنوان «مدار پارکینگ» شناخته می‌شوند) داشته باشند.

سالاریه ادامه داد: بر همین اساس، توسعه نمونه‌های ارتقایافته ماهواره‌بر «سیمرغ»، همچنین ماهواره‌بر «ققنوس» و «سریر» در مجموعه وزارت دفاع در حال پیگیری است.

وی با بیان اینکه گام بعدی، توسعه «بلوک‌های انتقال مداری» و پیشرانه‌هایی است که بتوانند از طریق انجام مانورهای مداری، ماهواره را به مدار بالاتر منتقل کنند، تصریح کرد: این مهم از طریق طراحی و ساخت بلوک‌های انتقال مداری، به‌ویژه بلوک انتقال مداری «سامان» در پژوهشگاه فضایی ایران و سایر بلوک‌های مشابه که برای این هدف کاربرد دارند، دنبال می‌شود، همچنین توسعه پیشران‌های مورد نیاز برای این حوزه نیز در مجموعه وزارت دفاع در حال انجام است.

رئیس سازمان فضایی ایران در پاسخ به این سوال "آیا بلوک انتقال مداری سامان قادر به انتقال ماهواره به مدار ژئو است؟" گفت: خیر؛ بلوک انتقال مداری سامان نسخه‌های (ورژن‌های) مختلفی دارد. «بلوک انتقال مداری سامان1» بیشتر با هدف توسعه فناوری‌های مانور مداری در ارتفاع بالا طراحی شده است، اما بلوک‌های انتقال مداری در کلاس‌های پیشرفته‌تری از خانواده «سامان» هم‌اکنون در فاز طراحی قرار دارند که پتانسیل رساندن ماهواره به مدارهای بالاتر را، از جمله مدار ژئو دارا هستند.

توانایی ارتفاعی ماهواره‌برها و روش‌های دستیابی به مدار ژئو

وی در پاسخ به سؤالی کلی درباره سقف ارتفاعی ماهواره‌برها گفت: ماهواره‌برها توانایی دستیابی به ارتفاع‌های مختلف را دارند، اما برای رسیدن به مدار ژئو مسیرهای متفاوتی وجود دارد.

سالاریه ادامه داد: یک مسیر این است که ماهواره‌بر، مجموعه ماهواره و بلوک انتقال مداری را در ارتفاع پایین (مدار پارکینگ) تزریق کند؛ سپس از طریق مانورهایی که توسط بلوک انتقال مداری و پیشرانه‌های خودِ ماهواره انجام می‌شود، محموله به ارتفاع بالا (ژئو) می‌رسد.

رئیس سازمان فضایی ایران گفت: مسیر دیگر، اصطلاحاً «تزریق مستقیم در ژئو» است که توسط ماهواره‌برهای کلاس سنگین‌تر انجام می‌شود. در دنیا از هر دو روش استفاده می‌شود؛ اما مسیر اول (تزریق در مدار پارکینگ و انتقال بعدی) امروزه توسط بسیاری از کشورهای صاحب چرخه کامل فناوری فضایی و پرتابگر، در حال اجراست و مسیر دوم نیز توسط پرتابگرهای سنگین‌وزن دنیا انجام می‌پذیرد.

پروسه ایران برای انتقال ماهواره به مدار 36هزارکیلومتری

رئیس سازمان فضایی ایران در پایان درباره استراتژی ایران در این زمینه خاطرنشان کرد: پروسه‌ای که ما دنبال می‌کنیم، «تزریق در مدار ارتفاع پایین (پارکینگ)» و سپس استفاده از بلوک‌های انتقال مداری و پیشران‌های توسعه‌یافته برای رساندن ماهواره به مدار ارتفاع بالا از طریق انجام مانورهای مداری است.

انتهای پیام/+