آمریکا: طالبان از گروگان‌ها برای فشار علیه واشنگتن استفاده می‌کند

به گزارش دفتر منطقه‌ای خبرگزاری تسنیم، «تمی بروس»، معاون نماینده آمریکا در سازمان ملل با استقبال از تمدید مأموریت تیم نظارت‌کننده کمیته تحریم‌های افغانستان مدعی شد این تیم نقشی حیاتی در ترویج صلح و ثبات در افغانستان دارد.

وی افزود: ما ارزیابی‌های تیم نظارت را ارزشمند می‌دانیم، به‌ویژه در خصوص تلاش‌های طالبان در زمینه مبارزه با تروریسم و کارنامه حقوق بشری آن‌ها، زیرا این عوامل به‌طور مستقیم بر امنیت و ثبات در سراسر افغانستان و منطقه گسترده‌تر تأثیر می‌گذارند.

بروس اضافه کرد: شورای امنیت به‌شدت گروگان‌گیری را محکوم کرده است؛ اقدامی که طالبان همچنان به‌عنوان یک تاکتیک شورشی موسوم به «دیپلماسی گروگان‌گیری» استفاده می‌کنند. طالبان از بازداشت‌شدگان به‌عنوان اهرم فشار در مذاکرات علیه ایالات متحده و دیگر کشورها بهره می‌برد.

بر اساس گزارش‌ها، مذاکرات محرمانه میان آمریکا و طالبان برای تبادل زندانیان جریان دارد، اما این مذاکرات به دلیل اختلافات، به‌ویژه بر سر تعداد و هویت زندانیانی که باید آزاد شوند، در بن‌بست قرار دارد.

طالبان می‌گویند تنها دو زندانی آمریکایی در اختیار دارند؛ «دنیس والتر کویل»، دانشگاهی اهل کلرادو که از ژانویه سال گذشته در بازداشت طالبان است و «پولینسیس جکسون»، نظامی پیشین ارتش آمریکا که دلایل حضورش در افغانستان مبهم باقی مانده است. اما آمریکا تأکید دارد یک زندانی دیگر، «شاه محمود حبیبی»، نیز در زندان‌های طالبان وجود دارد که در سال 2022 در کابل بازداشت شده و محل نگهداری وی در افغانستان نامشخص است.

معاون نماینده آمریکا در سازمان ملل افزود: برای نمونه، در ازای آمریکایی‌هایی که هم‌اکنون در بازداشت هستند، طالبان آشکارا خواستار آزادی یک عضو بازداشت‌شده القاعده از گوانتانامو شده‌اند، در حالی که به‌طور متناقض وعده پایبندی به تعهدات خود در زمینه مبارزه با تروریسم را می‌دهند.

زندانی مورد اشاره نماینده آمریکا یک تبعه افغانستان به نام «محمد رحیم» است که از سال 2008 در گوانتانامو نگهداری می‌شود، وی متهم به فعالیت به‌عنوان رابط و مترجم اسامه بن‌لادن و همکاری با شبکه القاعده است، اتهامی که تاکنون ثابت نشده است.

تمی بروس ادامه داد: طالبان باید به تمامی اشکال گروگان‌گیری و بازداشت‌های ناعادلانه پایان دهند. رژیم تحریم‌های 1988 سازمان ملل و تیم نظارت آن همچنان ابزارهایی حیاتی برای جامعه بین‌المللی به‌شمار می‌روند تا طالبان را در قبال این تاکتیک‌ها و سایر اقداماتشان پاسخگو نگه دارد.

انتهای پیام/