علت اصلی یأس دشمن پس از راهپیمایی 22 بهمن 1404
- اخبار حوزه امام و رهبری
- 23 بهمن 1404 - 16:47
گروه امام و رهبری خبرگزاری تسنیم ـ مهدی خدایی: راهپیمایی 22 بهمن هرساله بهواقع روز یأس دشمن است، هر چند که امسال هم به روی خودشان نمیآورند و در رسانههایشان خط تکراری و نخنمای راهپیمایی حکومتی و اجباری را در پیش گرفتهاند، اما هم خودشان میدانند که اینگونه نیست و هم وقتی این حرفها را میزنند، مردمی که با عشق و علاقه به ایران و اسلام، کاملا خودجوش در این راهپیمایی شرکت کردهاند و بهروشنی میدانند که هیچ اجباری از سوی نظام جمهوری اسلامی برای آمدن آنها به صحنه دفاع از ایران اسلامی در کار نبوده است، بیش از پیش به عمق دشمنی دشمنان ایران و عدهای مزدور وطنفروش پی میبرند و در ذهن و دل خود به شدت حماقت و سفاهت آنها میخندند.
اما این یأس هرساله دشمنان در پی راهپیمایی 22 بهمن، امسال مضاعف و شدیدتر از سالهای قبل است؛ چرا که در سال 1404 اتفاقاتی رخ داده که ملت ایران در سالهای قبل با آن روبهرو نبوده است.
ملت ایران سال 1404 را یا در حال جنگ گذراند و یا در سایه جنگ، جنگی که دارای ابعاد گسترده نظامی، اقتصادی و شناختی بود و هدف از آن مجال دادن به گروهی بود که معتقدند ملت ایران از نظام جمهوری اسلامی به ستوه آمده و حمله نظامی و اغتشاش میتواند زمینه یک قیام عظیم ملی و مردمی را علیه حاکمیت جمهوری اسلامی فراهم و آن را ساقط کند!
آمریکا و اسرائیل به عنوان کارفرمای این گروه پس از بهکارگیری شدیدترین تحریمهای مالی و اقتصادی علیه ملت ایران با هدف بهستوه آوردن آنها از حیث معیشتی و بدبین کردنشان به نظام جمهوری اسلامی، یکبار در جنگ 12 روزه و بار دیگر در اغتشاشات 18 و 19 دیماه سعی کردند که زمینه را برای براندازی نظام بهدست مردم ناراضی فراهم کنند.
بدین ترتیب در سال 1404 دشمن تمام امکانات و اوج تلاش خود را برای جدا کردن مردم از انقلاب و جمهوری اسلامی بهکار بست و بر خلاف محاسبات، نتیجه حاصل از آن خلق دو راهپیمایی پیاپی و میلیونی مردم انقلابی، نجیب، آگاه و صبور ایران در حمایت از جمهوری اسلامی بود، راهپیمایی 22 دیماه برای خاموش کردن فتنه آمریکایی ـ صهیونی، و راهپیمایی 22 بهمن به عنوان جشن ملی پیروزی انقلاب اسلامی با رشدی بالغ بر 50 درصد نسبت به سال قبل در سراسر کشور. یعنی درست عکس نتیجه دلخواهشان که عبارت بود از شورش همگانی علیه جمهوری اسلامی؛ از این رو دشمنان ایران متناسب با این سطح از ناکامی، اکنون سطح تشدید شدهتری از یأس را هم تجربه میکنند.
این وجه از یأس دشمن، ناشی از حضور مردم در راهپیمایی 22 بهمن، آن وجهی است که هرساله ملت ایران آن را به دشمن تحمیل میکند و امسال همانطور که توصیف شد، مردم بصیر ایران متناسب با تلاشهای مضاعف دشمن در دشمنی ورزیدن، با شدت بیشتری هم این یأس را به سران استکبار تحمیل کردند.
اما وجه شدیدتر یأس دشمنان در پی راهپیمایی 22 بهمن 1404 آن است که امسال رهبر معظم انقلاب اسلامی دو روز قبل از سالروز پیروزی انقلاب اسلامی در پیامی از عموم مردم دعوت کردند که با حضور خود ضمن اعلام وفاداری به جمهوری اسلامی دشمن را از دشمنی مأیوس کنند.
البته رهبر انقلاب هرساله پیش از 22 بهمن چنین دعوتی از عموم اقشار مردم برای شرکت در راهپیمایی میکنند اما امسال این دعوت در فضایی صورت گرفت که رهبر عزیزتر از جانمان، در معرض شدیدترین تهاجمات از سوی دشمن قرار داشتند.
ایشان از آغاز جنگ 12 روزه تاکنون بارها توسط آمریکا و اسرائیل مورد تهدید جانی قرار گرفتهاند. همزمان با این تهدیدات، دشمن تمام سعی رسانهای خود را برای تخریب رهبر انقلاب و فاصله انداختن بین مردم با ایشان و نظام جمهوری اسلامی بهکار گرفت. و در نهایت دشمن پس از ناکامی در انواع تهاجمات نسبت به رهبر انقلاب، بنا بر پالسهایی که از برخی از گروهها و عناصر داخلی دریافت میکرد، وقیحانه سخن از لزوم تغییر در سطح رهبری ایران به میان آورد.
اما با وجود این همه دسیسه و تهدید دشمن علیه امام خامنهای در طول سال 1404، حمایتی که از سوی مردم و مسئولان از «ولایت امر» و رهبری معظم انقلاب در راهپیمایی 22 بهمن اتفاق افتاد، سطحی عمیقتر و شدیدتر از یأس پیشگفته را به دشمنان تحمیل کرد.
اولا؛ مردم در پی دعوت رهبر خود چنین حضور بینظیری را در راهپیمایی 22 بهمنماه رقم زدند.
ثانیا؛ مردم نه تنها فقط با حضور خود بلکه بارها در جلوی دوربین رسانههای حاضر در راهپیمایی، در شعارهای محبتآمیز خود نسبت به رهبر انقلاب و با در دست داشتن تصاویر ایشان، به روشنی ابراز کردند که ضمن اعتراضی که به وضعیت اقتصادی کشور دارند، در لبیک به فراخوان رهبر انقلاب برای مأیوس کردن دشمن، اینچنین پرشور در راهپیمایی 22 بهمن حاضر شدهاند. و جالبتر اینکه این عشق به رهبری منحصر در افراد حزب اللهی و محجبه هم نبود. ایران فراموش نمیکند آن دختر خود را که مقابل دوربین گفت: «نبینید که من موهایم بیرون است اما پشت پدر را خالی نمیکنم و من عاشق رهبرم هستم.» و این راهپیمایی به تناسب رشد جمعیتی خود نسبت به سالهای قبل مملو از این چهرهها و اظهارات مشابه در حمایت از رهبر انقلاب بود.
ثالثا؛ ولایتمداریای بود که رئیس جمهور محترم جناب آقای دکتر پزشکیان از خود در این راهپیمایی اظهار کرد. رئیس جمهور در سخنرانی خود مثل همیشه بر لزوم وحدت و انسجام برای ساختن و پیشبرد امور کشور تأکید کرد و محور این انسجام در کلام او، رهبر انقلاب بود. برخی از جملات آقای پزشکیان در سخنرانی 22 بهمن 1404 از قرار زیر است:
«دنیا امروز باید ببیند که مردم ایران برای پاسداشت انقلاب خود و اطاعت از رهبری نظام و دفاع از ارزشها و سرزمین پرافتخار خود در صفوف میلیونی در سراسر کشور به صحنه آمدهاند.»
«در دولت چهاردهم تمام تلاش خود را به کار گرفتهایم که مشکلات مردم را با قدرت و جدیت حل کنیم و به حول و قوه الهی و هدایت داهیانه رهبر انقلاب در این مسیر موفق خواهیم شد.»
«امروز بیش از هر زمان به هدایت داهیانه رهبر انقلاب نیازمندیم تا مشکلات و تفرقهها را کنار بگذاریم و ایشان سلایق مختلف را در کنار هم جمع کند و به سوی هدف روشن هدایت کند، وجود رهبر انقلاب نقطه قوتی است که توانسته نظام و انقلاب را برغم تمام مشکلات، با قدرت به پیش ببرد.»
«ما باید ید واحده باشیم و با هدایت رهبر معظم انقلاب، زخم جامعه را درمان کنیم و در مقابل تهاجم دشمن با وحدت و انسجام بایستیم.»
«دستور رهبر انقلاب ایجاد صمیمیت و روابط برادرانه با کشورهای دوست منطقه و برادرانمان است و دولت نیز به دنبال تحقق این هدف مهم است.»
«در چارچوب قوانین بینالمللی و حقوق کشورمان، آماده گفتوگو هستیم و از خطوط قرمزی که رهبر انقلاب تعیین کردهاند نیز عدول نخواهیم کرد.»
«قدردان حضور و صبر و تحمل ملت ایران و تبعیت آنان از مقام معظم رهبری هستم و همینجا اعلام میکنم که شرمنده ملت ایران هستیم و عهد میکنم که تا جان در بدن دارم خدمتگزار ملت بزرگ و عزیز ایران باشم.»
بر این اساس ملت و مسئولان در 22 بهمنماه 1404 یکپارچه در حمایت از رهبر قهرمان خود، در کنار هم حضور یافتند و یأسی عمیقتر و شدیدتر از سالهای قبل را به آمریکا و اسرائیل و دیگر دشمنان ایران تحمیل کردند که بعید است زخم آن حالاحالاها التیام یابد و چهبسا عمیقتر و چرکینتر شود.
از این رو جا دارد که به مردم قهرمان ایران بگوییم «الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ كَفَرُوا مِنْ دِینِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ...» مائده 3
انتهای پیام/