گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- تمام آنهایی که از نزدیک راهپیمایی 22 بهمن 1404 در تهران را دیده‌اند شهادت می‌دهند که نسبت به راهپیمایی‌های گذشته،‌ نصاب تازه و رکورد نوینی ثبت شده است.

تراکم جمعیت به نحوی بود که از کیلومترها دورتر از میدان آزادی، حرکت به سمت این میدان، بسیار سخت بود. اکثر قریب به اتفاق مردم با تمام اعضای خانواده‌شان، از پیر و جوان تا نوجوان و کودک و خردسال و نوزاد در این راهپیمایی حضور داشتند. مردم همه‌ی دارایی‌شان را به میدان آورده بودند تا با دشمنان ایران و توطئه‌گران قدّار و تهدیدکنندگان خونخوار و فاسد، به مباهله برخیزند و هماورد بطلبند.

آیا هیچ نظامی در دنیا چنین استعدادی دارد که ملتش را اینچنین در میانه‌ی هیاهوها و تهدیدها به میدان بیاورد و رجزخوانی کند؟ مردمی که بسیاری‌شان از وضعیت اقتصادی نیز آسیب دیده‌اند،‌ امّا به پای انقلاب، استقلال و آزادی خود و برای میهن خود ایستاده‌اند و عقب‌نشینی نمی‌کنند.

آیا هیچ رهبری در دنیا، غیر از آیت‌الله خامنه‌ای می‌تواند با یک فراخوان کوتاه و دعوت صادقانه از ملت برای حضور، چنین هنر شگفت‌انگیزی را در میدان خلق کند؟ ملتی که جملگی، با سلیقه‌های مختلف، وقتی با آنان صحبت می‌شد، دفاع از ایران و اسلام و رهبرش را انگیزه‌ی اصلی حضور می‌خواندند.

آیا نظام و انقلابی با چنین رهبر و ملتی، با حمله نظامی از آسمان و شبه‌کودتای خناثان در زمین، از میدان به در می‌رود و قافیه را به ارتجاع و برده‌های جنسی موساد در جزیره اپستین می‌بازد؟ و یا هر بار که آنها به میدان بیایند، این سوی میدان، پررنگ‌تر و مصمم‌تر و پرشورتر وارد می‌شود و آنها را به عقب می‌راند؟

آنچه امروز رخ داد، غیر از آنکه یک ابراز ارادت فی‌نفسه به انقلاب اسلامی 57 بود، پاسخی درخور به تروریسم اخیر هم محسوب می‌شد؛ ایرانی‌ نشان داده نه تنها باخت نمی‌دهد،‌ بلکه در مواجهه با دشنه‌ی فتنه‌، تیزتر و بران‌تر از آزادی و استقلال خود دفاع می‌کند و مصمم‌تر می‌شود.

انتهای پیام/