«جهان مبهم هاتف»؛ داستانی از چالش‌های امنیتی در دنیای کسب‌وکار

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در نشست خبری فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» به کارگردانی مجید رستگار و تهیه‌کنندگی امیر مهریزدان، جزئیات جدیدی درباره فرآیند تولید این اثر سینمایی فاش شد.

کارگردان: تقویت جنبه‌های دراماتیک داستان
مجید رستگار درباره طرح اصلی فیلم توضیح داد و گفت: موضوع اصلی را پررنگ‌تر و بیشتر وارد قصه کردیم تا بهبود یابد. در برهه‌ای که شرکت شخصیت‌های داستان رونق می‌گیرد، احساس می‌کردند مراودات تجاری‌شان مسئله دارد و باید به یک نظم کلی برسند. به همین دلیل سراغ فردی می‌روند تا آموزش‌هایی بگیرند. بخشی از این ماجرا واقعی است، اما برای جذابیت سینمایی و دراماتیزه شدن، مسیر جدیدی پیدا کرد که عملاً به بخش اصلی قصه تبدیل شد.

تهیه‌کننده: انتخاب سوژه و همکاری گروه جوان
امیر مهریزدان نیز درباره انتخاب سوژه و ترکیب گروه تولید گفت: این دغدغه وجود داشت تا سراغ سوژه‌هایی برویم که قابلیت تبدیل به اثر سینمایی را داشته باشند. پس از مشورت و بررسی شرایط مختلف، این سوژه به نظر ما ارجح و برتر بود. کار کردن در فضای داستان سینمایی بسیار دشوار است و تبدیل یک موضوع به قصه، لطف خدا را می‌طلبد.

وی درباره عوامل فیلم افزود: گروه ما جوان است و میانگین سنی بسیاری از عوامل حدود 35 سال است. سعی کردیم با کمک همدیگر اتفاق مثبتی رقم بزنیم و برای شروع، کار قابل ارائه‌ای تولید کنیم. برای انتخاب بازیگران، حدود 400 تا 450 نفر تست گرفتیم. امیدوارم در آینده بیشتر از این عزیزان بشنویم.

کارگردان: چالش‌های فیلم‌برداری در نیروگاه‌های امنیتی
مجید رستگار به چالش‌های فنی فیلم‌برداری در لوکیشن‌های خاص اشاره کرد و گفت: نیروگاه‌های برق کشور از نظر امنیتی در سطح یک قرار دارند و ما اجازه نداشتیم در هر بخشی فیلم‌برداری کنیم. همیشه یک نفر همراه ما بود تا مشخص کند کجا و چگونه می‌توانیم فیلم‌برداری کنیم. حتی برای استفاده از اتاق فرمانی که هنوز در کاربری روزانه بود، باید برنامه‌ریزی دقیقی می‌کردیم. شرایط بسیار خاصی بود.

وی افزود: به عنوان مثال، اصلاً اجازه گرفتن نمای هوایی نداشتیم. یکی دیگر از مشکلات، زمان‌بندی بود. در هر نیروگاه (یکی در تهران و دیگری در قزوین) فقط 10 تا 15 روز فرصت داشتیم که به دلیل پیچیدگی کار، زمان بسیار باارزشی بود.

او در پایان تاکید کرد: به دلیل محدودیت زمانی، مجبور بودم با دقت و برنامه‌ریزی دقیق کار کنم و حتی یک پلان اضافه هم نمی‌توانستم بگیرم. باید هر نما را دقیق و درست می‌گرفتم تا دورریز نداشته باشم. طبیعتاً این فشار زمانی و محدودیت‌های مکانی روی کیفیت تصویر تأثیر می‌گذارد، اما با توجه به اینکه نیمی از فیلم در این نیروگاه‌ها فیلم‌برداری شده، سعی کردیم بهترین نتیجه ممکن را کسب کنیم.

انتهای پیام/