به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حسین نمازی، کارگردان سینما، با اشاره به تجربه‌های شخصی خود از حضور در جشنواره فیلم فجر گفت: اگر امسال فیلمی هم داشتم، به دلایل شخصی احتمالاً آن را به جشنواره ارائه نمی‌دادم و این تصمیم هیچ ریشه سیاسی ندارد. او افزود: سه فیلم «آپاندیس»، «شهسوار» و «شادروان» را در جشنواره فجر ارائه دادم که علیرغم استقبال مخاطبان، به‌نظر من نادیده گرفته شدند و این بی‌مهری‌ها فقط متوجه من نبود، بلکه بازیگران و عوامل فیلم‌ها را هم دربر گرفت. به اعتقاد من، شیوه داوری‌ها در بسیاری از موارد فرمایشی است؛ البته این یک نظر شخصی است. 

این کارگردان سینما اضافه کرد: با کنار گذاشتن این گلایه‌ها، چه بخواهیم و چه نخواهیم، جشنواره فیلم فجر بخشی از هویت سینمای ایران است. همه ما از کودکی خاطرات مشترکی با این جشنواره داریم؛ از صف‌های طولانی خرید بلیت گرفته تا شوق و حال‌وهوای سینما رفتن. بسیاری از فیلم‌ها و فیلم‌سازان ایرانی به واسطه حضور در جشنواره فجر به آثار ماندگار تبدیل شده‌اند و هنوز هم برای بسیاری از مخاطبان، همین چند روز جشنواره تنها ارتباط سالانه‌شان با سینماست. 

نمازی با اشاره به سابقه تاریخی این رویداد افزود: جشنواره پیش از انقلاب با نام «سپاس» وجود داشته و پس از آن با عنوان «فجر» ادامه پیدا کرده است. واژه «جشن» در جشنواره الزاماً به معنای شادی نیست، بلکه به‌نظر من یک گردهمایی فرهنگی است برای دیدن حاصل یک سال سینمای ایران. هرچند قبول دارم که سال‌هاست فیلم‌های بسیار مهمی در جشنواره حضور ندارند و حتی در کل سینمای ایران هم آثار شاخص کمتری ساخته می‌شود، اما این موضوع نباید به حذف یا طرد جشنواره منجر شود. 

وی در بخش دیگری از سخنان خود، قضاوت هنرمندان بر اساس حضور یا عدم حضور در جشنواره‌ها را نادرست دانست و گفت: اگر واقعاً به مفاهیمی مانند آزادی بیان و دموکراسی باور داریم، باید بپذیریم که هر هنرمند حق انتخاب دارد. چه کسی که تصمیم می‌گیرد فیلمش را به جشنواره بدهد و چه کسی که ترجیح می‌دهد این کار را نکند. هیچ‌کس نباید به خاطر این انتخاب‌ها مورد قضاوت اخلاقی یا سیاسی قرار بگیرد. 

این کارگردان سینما همچنین درباره فشارها و هجمه‌هایی که برخی هنرمندان به‌دلیل حضور در جشنواره فجر با آن مواجه می‌شوند، هشدار داد و تصریح کرد: این فشارها در نهایت به تضعیف سینما منجر می‌شود. تجربه نشان داده اگر این مسیر ادامه پیدا کند، گام بعدی این است که اصلِ کار کردن زیر سؤال برود؛ اتفاقی که نمونه‌هایی از آن را در سال‌های اخیر دیده‌ایم. 

نمازی با تأکید بر اینکه سینما فقط کارگردان و بازیگر نیست، گفت: در هر پروژه سینمایی ده‌ها نفر به‌طور مستقیم از این صنعت ارتزاق می‌کنند. توقف تولید، مستقیماً معیشت این افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. از سوی دیگر، سینما فقط یک شغل نیست؛ یک نیاز روحی است و فیلم نساختن، حتی اگر درآمدی وجود داشته باشد، باعث فرسودگی و سرخوردگی می‌شود. 

او جشنواره فیلم فجر را دارای هویت مستقل سینمایی دانست و افزود: شاید ندانیم دقیقاً باید آن را میراث فرهنگی بنامیم یا نه، اما قطعاً جشنواره فجر به سینمای ایران هویت داده است. این جشنواره یکی از معدود موقعیت‌هایی است که اهالی سینما کنار هم جمع می‌شوند و صرفاً درباره سینما صحبت می‌کنند؛ و این اتفاق ارزشمندی است که نباید به سادگی از دست برود. 

نمازی در پایان با تأکید بر لزوم پرهیز از تصمیم‌های هیجانی گفت: احساس می‌کنم در شرایط فعلی، برخی از ما از سر خشم تصمیم می‌گیریم و دقیق نمی‌دانیم چه آسیبی به ریشه سینما وارد می‌کنیم. تضعیف جشنواره، در نهایت به تضعیف سینمای ایران منجر می‌شود و این شیوه، راه درستی برای اعتراض یا مبارزه نیست.

انتهای پیام/