به گزاشر خبرگزاری تسنیم از رشت، یوسف سلمان‌خواه، مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان گیلان امروز در جمع اصحاب رسانه با اشاره به ثبت ملی روستای لیالستان تحت عنوان «روستای ملی بامبوبافی ایران» اظهار کرد: این ثبت تنها یک عنوان رسمی نیست، بلکه به‌معنای به‌رسمیت شناختن یک هنر سنتی، دانش بومی و هویت فرهنگی ریشه‌دار در گیلان است که نسل به نسل منتقل شده و اکنون به یک ظرفیت ملی تبدیل شده است.

وی با تأکید بر اینکه بامبوبافی در لیالستان تنها یک فعالیت هنری مستقل نیست، بلکه بخشی از نظام معیشتی، معماری، فرهنگ کار و سازگاری با اقلیم منطقه است، افزود: ثبت ملی این روستا نشان می‌دهد صنایع‌دستی زمانی ماندگار و اثرگذار هستند که در بستر زندگی روزمره مردم جریان داشته باشند و لیالستان نمونه‌ای روشن از پیوند موفق طبیعت، معیشت و هنر است.

سلمان‌خواه در ادامه با اشاره به نقش ثبت ملی در توسعه صنایع‌دستی استان بیان کرد: روستاهای ملی صنایع‌دستی کانون‌های راهبردی توسعه با محوریت صنایع دستی هستند و ثبت لیالستان می‌تواند به تمرکز حمایت‌ها، هدفمند شدن آموزش‌ها، ارتقای کیفیت تولید، ایجاد زنجیره ارزش و افزایش درآمد هنرمندان و صنعتگران بومی منجر شود.

مدیرکل میراث‌فرهنگی گیلان همچنین بر اهمیت برندینگ و بازاریابی فرهنگی تأکید کرد و گفت: روستای ملی بامبوبافی می‌تواند به یک نشان هویتی فرهنگ‌محور برای گیلان تبدیل شود، زمانی که یک محصول خاستگاه مشخص، روایت فرهنگی و اصالت مکانی داشته باشد، قدرت رقابت آن در بازار چند برابر می‌شود و هم ارزش اقتصادی و هم پیام فرهنگی و محیط‌زیستی منتقل می‌کند.

سلمان‌خواه ظرفیت گردشگری روستای ملی بامبوبافی را نیز مورد توجه قرار داد و تصریح کرد: این ثبت ملی زمینه مناسبی برای توسعه گردشگری فرهنگی و تجربه‌محور فراهم می‌کند، بازدید از کارگاه‌های بامبوبافی، آشنایی با شیوه‌های سنتی ساخت، مشارکت گردشگران در فرآیند تولید و پیوند این تجربه با اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌تواند به شکل‌گیری الگویی پایدار از گردشگری روستایی منجر شود.

وی با اشاره به مسئولیت‌های مرتبط با این ثبت ملی افزود: ثبت لیالستان وظایف ما را سنگین‌تر می‌کند؛ حفاظت از اصالت هنر، جلوگیری از تجاری‌سازی مخرب، حمایت واقعی از هنرمندان و انتقال دانش بومی به نسل جوان باید همزمان با معرفی و ترویج این عنوان دنبال شود.

مدیرکل میراث‌فرهنگی گیلان تأکید کرد که لیالستان امروز صرفاً یک روستا نیست؛ بلکه نمادی از ظرفیت‌های مغفول صنایع‌دستی گیلان است و می‌تواند الگویی برای سایر روستاهای استان باشد تا با تکیه بر داشته‌های بومی، مسیر توسعه پایدار، هویت‌محور و مردم‌پایه را با محوریت صنایع دستی دنبال کنند.

انتهای پیام/