به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، گاهی برای تغییر مسیر زندگی، نه سرمایه‌های کلان، که دلی بزرگ و اراده‌ای به وسعت کویر نیاز است. در کوچه‌پس‌کوچه‌های بشرویه، نام «زهرا شاهبدی» با گره‌های مکرومه و تار و پود گیوه‌های سنتی گره خورده است؛ زنی که روزگاری معتقد بود کار کردن سهم زنان نیست، اما امروز به یکی از ستون‌های اقتصاد مقاومتی در منطقه تبدیل شده است.

داستان زهرا از روزهایی شروع شد که سختی‌های معیشتی و تلاش‌های بی‌وقفه همسرش برای ساختن سقفی برای زندگی، وجدان بیدار او را به تکاپو واداشت. او که تا پیش از ازدواج میانه‌ای با کارهای هنری نداشت، نخستین درس‌های قلاب‌بافی را نزد مادر همسرش فرا گرفت. خودش با لبخندی که یادآور خاطرات آن روزهاست، می‌گوید: «اولین بار چند لیف بافتم. وقتی همسایه‌ها استقبال کردند و بابت دست‌رنجم پول پرداختند، انگار دریچه‌ای جدید به رویم گشوده شد.»

او تمام دارایی‌اش یعنی پنج هزار تومان را که در آن زمان مبلغ قابل‌توجهی بود، صرف خرید یک دوره آموزشی اینترنتی کیف‌بافی کرد. تصمیمی که با انتقاد اطرافیان روبرو شد، اما زهرا می‌دانست که سرمایه‌گذاری روی «مهارت»، بهترین معامله زندگی اوست.

احیای هنر فراموش‌شده و حمایت بسیج سازندگی

پس از تسلط بر هنر مکرومه‌بافی، زهرا شاهبدی تنها به تولید شخصی بسنده نکرد. روحیه جهادی او باعث شد تا با همکاری بسیج سازندگی، کوله‌بار تجربه‌اش را به مساجد، هیئت‌ها و روستاهای دورافتاده ببرد. او به زنانی که شاید مانند روزهای اول خودش ناامید بودند، آموخت که چگونه می‌توان با یک قلاب و مقداری نخ، چرخ اقتصاد خانه را چرخاند.

نقطه عطف فعالیت‌های او، دریافت تسهیلات از بسیج سازندگی بود. این حمایت مالی به او اجازه داد تا نه تنها کارگاه شخصی‌اش را تجهیز کند، بلکه هنر اصیل و رو به فراموشی «گیوه‌بافی» را در بشرویه احیا کند. او با پشتکار فراوان، مکان متروکه‌ای را پیگیری و مرمت کرد و آن را به «بازارچه دائمی صنایع دستی ریحانه» تبدیل نمود؛ جایی که امروز محل عرضه هنر دست چندین بانوی هنرمند دیگر نیز شده است.

دست‌هایی که اعتبار هستند

مسیر کارآفرینی زهرا خالی از سنگلاخ نبوده است. نوسانات قیمت مواد اولیه و فراز و نشیب‌های فروش مجازی، گاهی سرعت او را کم کرد، اما هرگز متوقفش نساخت. حضور فعال او در نمایشگاه‌های «اقتصاد به توان مردم» در سطوح استانی و کشوری، نام بشرویه را در میان اهالی هنر و اقتصاد پرآوازه کرد.

زهرا شاهبدی حالا با غرور می‌گوید: «دست‌های من اعتبار من است.» او نمونه‌ای موفق از تحقق شعار سال و پیوند میان همت مردمی و حمایت نهادی است. گزارش زندگی او، روایت زنی است که نشان داد برای شروع، لازم نیست عالی باشی، اما برای عالی شدن، حتماً باید شروع کنی؛ زنی که با هر گره‌ای که بر تار و پود کارهایش می‌زند، گرهی از مشکلات اقتصادی خانواده و جامعه‌اش باز می‌کند.

انتهای پیام/