به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، نشست خبری فیلم سینمایی «پل» به کارگردانی محمد عسکری در هفتمین روز از جشنواره فیلم فجر برگزار شد.

در این نشست، محمد عسکری کارگردان، سیدمصطفی احمدی تهیه‌کننده، پدرام کریمی نویسنده روح‌الله زمانی بازیگر، طلا کرباسی طراح جلوه‌های ویژه و محمود لاجوردی مدیر صدابرداری حضور داشتند.

محمد عسگری کارگردان این فیلم سینمایی گفت: در طول این ایام، بودن یا نبودن عوامل فیلم، حضور یا عدم حضورمان، همواره همراه با حاشیه بوده است؛ عده‌ای انتخاب کردند نباشند و من به آنها احترام می‌گذارم. معتقدم رفتار آنها نشان از شجاعت است. چون برای خون و جان عده‌ای جوان درگذشته احترام قائل شدند و خشم خود را اینگونه نشان دادند. همه ما تصاویر و ویدیوهایی را دیدیم که دلخراش بود و اذیت شدیم.

وی ادامه داد: با این حال انتخاب من این بود که حضور داشته باشم، چرا که نسبت به فیلم مسئولیت دارم و برای شما اهالی رسانه احترام قائلم. در این چند روز مدام فکر میکردم که باید باشم یا نباشم و مفهوم ترس یا شجاعت را مرور می‌کردم، اما در نهایت تصمیم گرفتم باشم. همه کسانی که نبودند را درک می‌کنم. امیدوارم شرایطی فراهم بشود که بر سر مزار عده‌ای جوان، شادی و حزن نداشته باشیم؛ به ویژه برای من که فیلم‌هایی درباره انسان و اخلاق می‌سازم.

او با اشاره به چارچوب فیلمسازی خود در حوزه جنگ گفت: در سینمای جنگ، گذشته از فضای انفجارات، آن چیزی که احساس میکنم خلأ است، پرداخت به انسانیت و درون آدم‌هاست. روایتی که بیانش سخت است و امیدوارم توانسته باشم به درستی به آن پرداخت کرده باشم. وقتی درباره مهندسی جنگ مطالعه می‌کردم، در بین تحقیقاتم با طولانی‌ترین پل شناور نظامی دنیا به اسم خیبر آشنا شدم، یک سوژه اولیه برایم بود و احساس کردم که باید سراغ یک روایت جدید از آن رفت. معتقدم که مردم ما خونخوار نیستند و دوست دارند در جنگ، زیر پوست انفجارات، روایت انسانیت را ببینند. این گونه بود که این سوژه آرام آرام پخته شد و به این نقطه رسید‌.

عسگری در پاسخ به سوالی درباره اینکه هدف از ساخت این فیلم چه بوده است، گفت: پل، قصه ساده و روانی دارد که به عواطف و هیجانات افرادی می‌پردازد که در جنگ بودند.‌ بنابراین با اثر معمایی یا ملتهب اجتماعی مواجه نیستیم، بلکه این فیلم پیرامون اخلاق تولید شده است. هدف این فیلم، نشان دادن درجه متعالی از یک دانش‌آموز است که برای پیدا کردن برادرش به جبهه می‌رود اما این قدر فضا متفاوت است که برادر فرد دیگری را پیدا می‌کند و در نهایت تبدیل به پل‌ساز می‌شود.

سیدمصطفی احمدی تهیه‌کننده پل نیز گفت: ما می‌خواستیم در این فیلم روایت پل خیبر را داشته باشیم؛ طولانی‌ترین پلی که در زمان جنگ بوده است. من تغییر ژانر را دوست دارم. اولین کار من درخت گردو بود و در کار جنگی دنبال پروداکشن بزرگ و انفجارات نیستم. در درخت گردو نیز موضوع انسانیت در جنگ جاری بود و این فیلم نیز همین گونه است.

روح الله زمانی بازیگر این فیلم نیز گفت: سعی کردم باوری که آقای عسکری نسبت به کاراکتر داشت را ادامه بدهم و طبق خواسته ایشان پیش بروم.

عسگری درباره روح الله زمانی گفت: وقتی فیلم «خورشید» قرار بود کار شود، روح الله زمانی یک دانش‌آموز حدودا 13 ساله بود و من او را انتخاب کردم. آن موقع درخواستم این بود که دانش‌آموزان شلوغ را انتخاب کنند و روح‌الله فرد متفاوتی بود. او را به فیلم‌های دیگر معرفی کردم؛ وقتی وارد فیلم ما شد 88 کیلو بود، وزنش را به 62 کیلو رساند و ورزش کرد و یک بدن عضلانی را برای خود ایجاد کرد.

وی درباره انتخاب بازیگران گفت: سعید آقاخانی اولین گزینه ما بود. او به زبان عربی و با گویش بصره صحبت می‌کرد و این بسیار کار سختی بود. غالب آدم‌هایی که انتخاب کردیم انتخاب اولمان‌ بودند.

پدرام کریمی نویسنده این فیلم با اشاره به اینکه بعد از نشست خبری فیلم خیابان جمهوری توهین‌های زیادی را در فضای مجازی شنیده است، گفت: ما به خاطر فیلم «خیابان جمهوری» اینجا بودیم و نواخته شدیم، توهین شنیدیم و تهدید شدیم. من میگویم ایران با موشک و بمب از بین نمی‌رود؛ اگر فرهنگ و هنرش از بین برود، قطعاً از بین می‌رود.

طلا کرباسی درباره جلوه‌های ویژه این اثر گفت: این فیلم 747 پلان ویژوال داشت و واقعاً سخت بود. این اولین فیلم سینمایی من است و از اعتماد آقای عسگری و همراهی آقای احمدی تشکر میکنم.‌

محمود لاجوردی مدیر صدابرداری هم عنوان کرد: صدابرداری این فیلم با توجه به فضای باز لوکیشن‌ها، کار سختی بود.

احمدی در پاسخ به سوالی درباره اینکه آیا این فیلم می‌فروشد یا خیر، گفت: امیدوارم این فیلم بفروشد.‌ سرمایه‌گذاری سفارش کار داده و این فیلم ساخته شده است. فیلم‌های دیگر هم در چرخه اکران نمی‌فروشند. نمی‌شود گفت چون صرفا ماهیت جنگی دارد نمی‌فروشد.

کریمی هم در پایان این نشست خبری گفت: کودک و نوجوان در فیلم‌ها نادیده گرفته می‌شود. مخاطب ما نسل نوجوانی بوده‌اند که از قهرمانان خود خبر ندارند. دوست داشتیم کاری کنیم که یک نوجوان هم ببیند یک آدم معمولی چگونه می‌تواند کار قهرمانانه کند، بدون آنکه سلاح دست بگیرد.

انتهای پیام/