خبرگزاری تسنیم ـ حجت‌الاسلام روح الله حریزاوی*؛ تفاوت بنیادین میان «اعتراض» و «اغتشاش»، تفاوتی است در جوهره، هدف و روش آن که بر اساس اندیشه‌های ناب امام خمینی(ره) و بیانات روشنگرانه رهبر معظم انقلاب(مد‌ظله‌العالی) قابل تحلیل است. در نظام اسلامی، اعتراض حق مسلّم و طبیعی شهروندان است که اگر در چارچوب قانون اساسی، عقلانیت و با حفظ امنیت ملی و مصالح کشور باشد، می‌تواند سازنده و عامل پیشرفت جامعه باشد. رهبر معظم انقلاب بارها فرموده‌اند: «اعتراض با اغتشاش فرق دارد؛ اعتراض حق مردم است، اما اغتشاش حرام است و توطئه دشمن است.» در این دیدگاه، نقد و اعتراض اگر با هدف اصلاح و با زبان منطقی باشد، نه‌تنها ممنوع نیست، بلکه لازمه سلامت نظام است؛ اما آنچه دشمنان با طراحی‌های دقیق اطلاعاتی و امنیتی به نام اعتراض مطرح می‌کنند، در واقع «آشوب» و «فتنه» است.

امام خمینی(ره) نیز با تأکید بر اصل امر به معروف و نهی از منکر و با هوشیاری در برابر توطئه‌های دشمن، همواره بین منتقدان خیرخواه و آشوبگران مزدور که به نام اعتراض به امنیت کشور لطمه می‌زدند، حد و مرز قائل می‌شدند. ایشان تخریب اموال عمومی و ایجاد رعب و وحشت را مغایر اسلام می‌دانستند و هشدار می‌دادند که فتنه‌گران با شعارهای فریبنده، دنبال ضربه زدن به اصل اسلام و انقلاب هستند، در حالی که اعتراض واقعی ریشه در دغدغه‌های داخلی داشته و اراده آن بهبود وضعیت است، اغتشاش و آشوب ابزاری برای براندازی نظام بوده که از سوی استکبار جهانی و سرویس‌های جاسوسی بیگانه هدایت می‌شود و مرز آن با اعتراض قانونی، استفاده از خشونت، تخریب و ایجاد رعب و وحشت است.

از منظر آثار اجتماعی، اغتشاش ویرانگرترین ضربه را به بافت اجتماعی و امنیت روانی جامعه می‌زند و فراتر از یک بحران مقطعی، زخمی عمیق بر پیکر کشور وارد می‌کند. مهم‌ترین اثر آن، تضعیف سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی است. رهبر معظم انقلاب فرموده‌اند که امنیت، رکن اصلی پیشرفت و آبادانی کشور و پیش‌شرط توسعه و عدالت است. اغتشاش‌گران با آتش زدن سرمایه‌های ملی و ایجاد ناامنی، عملاً به دشمنان خارجی کمک می‌کنند تا مسیر پیشرفت ایران را مسدود کنند. وقتی امنیت ملی خدشه‌دار شود، اولین قربانیان خود مردم عادی و طبقات محروم جامعه هستند که کسب‌وکارشان متوقف می‌شود و آرامششان سلب می‌گردد. این آشوب‌ها همچنین زمینه را برای مداخله قدرت‌های خارجی فراهم می‌آورد که همان تجربه تلخ کشورهای منطقه را به ما نشان می‌دهد؛ جایی که اعتراضات مدنی با سوءاستفاده دشمنان، به جنگ‌های داخلی و ویرانی تبدیل شد. حفظ نظام و استقلال کشور در گرو حفظ امنیت و انسجام ملی است و هرگونه بی‌نظمی که به دست دشمنان هدایت شود، خیانت به آرمان‌های شهدا محسوب می‌شود.

اما بسترهای فرهنگی در بروز اغتشاش را باید در ضعف‌های آموزشی، نفوذ تفکر لیبرالی و تهاجم فرهنگی دشمن جستجو کرد. رهبر معظم انقلاب همواره بر «تهدید فرهنگی»، «نفوذ فرهنگی» و «جنگ ترکیبی» به عنوان خطرناک‌ترین تهدیدها علیه ملت ایران تأکید کرده‌اند. بستر اصلی این پدیده، ضعف در باورهای دینی و کاهش بصیرت است. دشمن با استفاده از ابزارهایی همچون فضای مجازی برای شبهه‌افکنی، ترویج سبک زندگی مبتذل و بی‌بندوباری، و القای یأس و ناامیدی، سعی می‌کند نسل جوان را از نظام جدا کند و هویت واقعی آنان را از بین ببرد. امام خمینی(ره) نیز ریشه بسیاری از بدبختی‌ها را در غرب‌زدگی و فراموشی ارزش‌های دینی می‌دانستند و معتقد بودند که اگر فرهنگ اسلامی و قرآنی در جامعه حاکم نشود، ملت‌ها در برابر توطئه‌های استکبار آسیب‌پذیر خواهند بود.

به صورت کلی اغتشاش را می‌توان ثمره تلخ برنامه‌ریزی فرهنگی بلندمدت دشمنان دانست که بی‌توجهی ما به نیازهای فرهنگی و معنوی جوانان و غفلت از تبیین صحیح اهداف انقلاب، شکافی را ایجاد کرده و دشمنان از آن برای تزریق سموم فکری بهره‌برداری می‌کنند. مقابله با این پدیده تنها با اقدامات پلیسی ممکن نیست، بلکه نیازمند یک جهاد فرهنگی عمیق و جهاد تبیین است. راهکار اصلی، تقویت بصیرت، ترویج نهاد خانواده، فرهنگ عفاف و حجاب، نهادینه کردن ارزش‌های دینی و انقلابی در نسل جوان و استحکام بخشیدن به پیوند مردم با ولایت است تا جامعه در برابر نفوذ و فتنه مصون بماند.

*قائم مقام سازمان تبلیغات اسلامی

انتهای پیام/