از محکومیت به اعدام تاکاندیدای ریاستجمهوری؛ سیف الاسلام قذافی که بود؟
- اخبار بین الملل
- اخبار آفریقا
- 15 بهمن 1404 - 04:00
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، شب گذشته (سهشنبه) منابع خبری از ترور سیفالاسلام قذافی، دومین فرزند دیکتاتور معدوم لیبی خبر دادند، او بر خلاف دیگر فرزندان معمر قذافی، سرنوشت پر فراز و نشیبی پس از سقوط دیکتاتوری پدرش داشت.
قابل یادآوری است که معمر قذافی 7 پسر و دستکم 2 دختر شناختهشده داشت؛ پسر ارشدش «محمد قذافی» در روزهای سقوط طرابلس تسلیم شد، مدتی بازداشت بود و سپس آزاد شد. پس از آن فعالیت سیاسی پررنگی نداشت. دومین پسرش سیفالاسلام قذافی که چهره برجسته حکومت پدرش بود؛ بعدی «سعدی قذافی» یک چهره ورزشی–نظامی؛ به نیجر گریخت، سپس به لیبی مسترد شد، مدتی زندانی بود و بعداً آزاد شد. سه پسر دیگر به نامهای «معتصم قذافی»، «خمیس قذافی» و «سیف العرب قذافی» در درگیریهای سال 2011 کشته شدند و آخرین پسر «هانیبال قذافی» که به خارج گریخت؛ از سال 2015 در لبنان بازداشت و زندانی است و پروندهاش در ارتباط با ربایس امام موسی صدر همچنان باز است.
اما درباره سیف الاسلام قذافی؛ یک منبع نزدیک به خانواده قذافی، در گفتوگو با شبکه «العربیه» تأیید کرد که سیفالاسلام قذافی در جنوب شهر الزنتان در غرب لیبی، به دست چهار نفر کشته شده است.
به گفته این منبع، عاملان این اقدام پس از زخمی کردن سیفالاسلام در باغ منزلش، بهسرعت از محل متواری شدند.
در همین حال، تیپ 444، از گروههای نظامی وابسته به دولت وحدت ملی لیبی، هرگونه ارتباط خود با ترور سیفالاسلام قذافی را رد کرد و در بیانیهای اعلام داشت که هیچ ارتباطی با درگیریهایی که در شهر الزنتان رخ داده، ندارد.
سیفالاسلام که بود؟
سیفالاسلام قذافی در 25 ژوئن/خرداد 1972 در طرابلس متولد شد. او فرزند ارشد معمر قذافی از همسر دومش و دومین فرزند از مجموع 9 فرزند رهبر پیشین لیبی بود.
وی در سال 1995 مدرک کارشناسی خود را در رشته معماری از دانشگاه الفاتح طرابلس دریافت کرد و در همان زمان، از سوی پدرش مأمور شد تا طرح یک مجتمع بزرگ ساختمانی شامل هتلها، مسجد و واحدهای مسکونی را تهیه کند.
پنج سال بعد، سیفالاسلام تحصیلات خود را ادامه داد و رشته مدیریت بازرگانی را در شهر وین اتریش برگزید و بنا بر گزارش شبکه بیبیسی، موفق به دریافت مدرک از مؤسسه «اینترنشنال بیزنس اسکول» شد.
او در نهایت، در سال 2008، مدرک دکترای خود را از دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن (London School of Economics) وابسته به دانشگاه لندن دریافت کرد.
سیفالاسلام بهتدریج به یکی از چهرههای تأثیرگذار در ساختار نظام حاکم لیبی تبدیل شد، هرچند هیچگاه منصب رسمی دولتی به او واگذار نشد. او پیش از سقوط نظام، هدایت برخی مذاکرات خارجی و رسیدگی به پروندههای داخلی را برعهده داشت و تا سال 2011 نقشهای برجستهای در عرصه عمومی لیبی ایفا کرد.
2011 و پس از آن
در 27 ژوئن/خرداد 2010، دیوان کیفری بینالمللی حکم بازداشت معمر قذافی، سیفالاسلام قذافی و عبدالله سنوسی را صادر کرد و آنان را به ارتکاب جنایت علیه بشریت در جریان سرکوب اعتراضات مردمی در لیبی متهم ساخت.
پس از درگیریهای مسلحانه شدید، نیروهای شورای انتقالی لیبی در ماه اوت/مرداد 2011 وارد طرابلس شدند؛ رویدادی که عملاً پایان حاکمیت معمر قذافی را رقم زد.
در اکتبر/مهر 2011، معمر قذافی دقایقی پس از دستگیری کشته شد.
پس از آن، عملیات گستردهای برای یافتن سیفالاسلام آغاز شد و در آن مقطع گزارشهایی مبنی بر فرار او به کشور نیجر منتشر شد.
سرانجام شورای انتقالی لیبی در 19 نوامبر/آبان 2011 اعلام کرد که سیفالاسلام قذافی در نزدیکی شهر اوباری در جنوب غربی کشور بازداشت شده است.
در سال 2015، دادگاهی در طرابلس بهصورت غیابی حکم اعدام او با جوخه آتش را صادر کرد. این حکم پس از محاکمهای صادر شد که حدود 30 تن از چهرههای برجسته حکومت قذافی در آن حضور داشتند و سیفالاسلام به ارتکاب جنایات جنگی، از جمله قتل معترضان در جریان قیام علیه حکومت پدرش، محکوم شد؛ هرچند این حکم بعداً لغو شد.
سیفالاسلام در ژوئن2017، پس از سالها بازداشت در شهر الزنتان در غرب لیبی، بر اساس قانون عفو عمومی آزاد شد.
نامزدی ریاستجمهوری
در سال 2021، سیفالاسلام قذافی بهطور رسمی مدارک نامزدی خود را برای انتخابات ریاستجمهوری لیبی ارائه کرد. در آن زمان، هواداران نظام پیشین به بازگشت او به قدرت امید بسته بودند، اما این انتخابات به دلیل اختلافات حقوقی درباره صلاحیت نامزدها، شرایط ثبتنام و همچنین تنشهای سیاسی میان جریانهای رقیب، اساساً برگزار نشد. در نتیجه، سیفالاسلام تا زمان ترورش در شهر الزنتان، در همان منطقه باقی ماند.
سیفالاسلام قذافی به علاقهمندیاش به حیاتوحش شهرت داشت. او دو قلاده ببر را بهعنوان حیوان خانگی نگهداری میکرد، به شکار با شاهین در صحرای لیبی علاقهمند بود و همچنین بهعنوان یک نقاش آماتور، به هنر نقاشی دلبستگی داشت.
انتهای پیام/