حجت‌الاسلام سید رضا عمادی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم از مشهد اظهارکرد: انتظارِ واقعی به معنای عمل‌کردن به وظایف دینی و وظایف اجتماعی است، نه صرف دعا و نیایش؛ و اگر جامعه اسلامی در انجام تکالیف خود کوشا باشد، زمینه ظهور به‌صورت طبیعی فراهم خواهد شد. 

این پژوهشگر دینی در خصوص مفهوم انتظار گفت: انتظار، از منظر روایات، صرفاً یک حالت ذهنی یا احساسی نیست، بلکه عملی است؛ در روایت مشهور آمده است "افضل الاعمال انتظار الفرج"؛ یعنی انتظار، در شمار اعمال قرار گرفته است نه افکار؛ این نشان می‌دهد که مؤمن واقعی، با رفتار و عمل خود نشان می‌دهد که منتظر است. 

وی افزود: انتظار همچون نشستن در اتاق انتظار پزشک نیست که انسان منفعلانه منتظر باشد. بلکه در روایات، عمل‌کردن به تکالیف دینی، زمینه‌سازی برای ظهور و عمل ایمانی، همگی جزو اعمال انتظارند.دعا و ندبه نیکوست، اما کافی نیست؛ انتظارِ حقیقی زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان وظایف دینی و اجتماعی را به بهترین شکل انجام دهد. 

عمادی با اشاره به روایتی از  شیخ صدوق خاطرنشان کرد:در این روایت از پیامبر اکرم(ص) پرسیده می‌شود که مهدی موعود چه خواهد کرد؟ و پیامبر پاسخ می‌دهند:" سنتی سنتی"، یعنی همان کاری که من می‌کردم. پرسش این است که چرا پیامبر یا امیرالمؤمنین علی(ع) نتوانستند جهان را پر از عدل و داد کنند؟ پاسخ روشن است؛ چون انتظار عملی در جامعه تحقق نیافته بود؛ امیرالمؤمنین در نهج‌البلاغه مکرراً از سستی یاران گلایه می‌کردند اگر مردم در زمان ایشان به تکالیف خود عمل می‌کردند، همان نتیجه‌ای حاصل می‌شد که وعده داده شده است؛ پس معنای انتظار این است که انسان وظایفش را به‌درستی انجام دهد تا ظهور امام محقق شود.

این کارشناس دینی، گوش به فرمان بودن منتظر را از ویژگی های اصلی او نام برد و افزود:  منتظرِ واقعی کسی است که به فرامین ولیّ خود گوش می‌دهد؛ چه فرامین اخلاقی، شرعی یا اجتماعی. ما از صدر اسلام تاکنون دستورات الهی را داریم و اگر به آن‌ها عمل کنیم، در حقیقت منتظر واقعی هستیم. حتی اگر منتظر از دنیا برود و امام را زیارت نکند، روایات می‌گوید که در رجعت، همراه حضرت خواهد بود. 

وی ادامه داد: منتظران واقعی کسانی‌اند که از طریق راهنمایی فقها به امر امام زمان(عج) گوش می‌دهند. فقیه تلاش می‌کند دریابد که اگر پیامبر یا امام امروز حاضر بود، چه حکمی می‌داد. اطاعت از فقیه، یکی از راه‌های رسیدن به امر مولاست. 

عمادی درباره تأثیر آموزه‌های مهدویت در روحیه جمعی گفت:آموزه مهدویت عامل امیدبخش و سازنده است، اما متأسفانه دچار آسیب‌هایی شده‌ایم که باید برطرف شود تا اثر واقعی خود را در جامعه بگذارد. 

این پژوهشگر دینی با اشاره به اینکه یکی از آسیب‌ها توقیت است؛ متذکر شد: توقیت یعنی وقت تعیین‌کردن برای ظهور؛ امام باقر(ع) صریحاً فرموده‌اند که کسانی که برای ظهور وقت تعیین می‌کنند، دروغ می‌گویند. 

وی افزود: نباید در امر ظهور عجله کنیم.  دعا برای تعجیل ظهور خوب است، اما عجله در تعیین وقت نه همانطور که قرآن کریم نیز می‌فرماید: ان تنصروا الله ینصرکم؛ یعنی اگر شما خدا را یاری کنید، خدا هم شما را یاری خواهد کرد. پس وظیفه ما عمل درست است، نه تعیین وقت. 

عمادی در ادامه با اشاره به آسیب دیگر گفت: یکی دیگر از آسیب‌ها تطبیق علائم است؛ اینکه افراد هر نشانه را با اشخاص یا رویدادهای روز تطبیق دهند. این کار التهاب ایجاد می‌کند و مردم را دچار سردرگمی می‌سازد. جامعه باید بداند که ظهور ممکن است ناگهانی رخ دهد، بدون آن‌که همه علائم شناخته‌شده اتفاق افتاده باشند. 

این پژوهشگر دینی تأکیدکرد: منتظران واقعی نباید درگیر تطبیق و عجله شوند. باید وظایف خود را به نحو احسن انجام دهند، فارغ از اینکه علائم ظهور ظاهر شده یا نه. اگر جامعه این را درک کند، جریان مهدویت به‌صورت طبیعی در زندگی مردم جاری خواهد بود.

انتهای پیام/282