به گزارش خبرگزاری تسنیم، مسابقات آزاد استرالیا 2026 به‌ دلیل شکستن رکوردی که از سال 1938 پابرجا مانده بود، اهمیت ویژه‌ای دارد. کارلوس آلکاراس در سن 22 سال و 272 روز توانست این رکورد را جابجا کند و به جوان‌ترین بازیکنی تبدیل شود که در دوران حرفه‌ای موفق به فتح تمام گرنداسلم‌ها شده است. آلکاراس پیش از رسیدن به سن 23 سالگی در هر چهار تورنمنت گرنداسلم حداقل یک بار قهرمان شده است. او نهمین بازیکنی است که در بخش انفرادی مردان به این افتخار دست یافته؛ و اکنون این پرسش دوباره مطرح می‌شود که کدام یک از این اسطوره‌ها بزرگ‌ترین برنده گرنداسلم تاریخ هستند؟

 مقام اول - نواک جوکوویچ (صربستان)
29 سال و 15 روز
(رولان گاروس 2016، رولان گاروس 2021، رولان گاروس 2023)

جوکوویچ تنها بازیکن تاریخ است که سه گرنداسلم حرفه‌ای در کارنامه دارد. این افتخارات در رولان گاروس رقم خوردند؛ تورنمنتی که همواره دشوارترین چالش حرفه‌ای او بود. پیش از آن، نواک در سایر گرنداسلم‌ها به اندازه کافی عنوان قهرمانی کسب کرده بود تا با پیروزی در رولان گاروس 2016، فاتح هر چهار گرنداسلم شود. با این حال، او هرگز نتوانست تمام آنها را در یک فصل کامل یعنی گرند اسلم تقویمی به دست آورد.  

جوکوویچ در 36 سالگی سومین گرنداسلم دوران حرفه‌ای خود را ثبت کرد؛ دستاوردی خیره‌کننده و اکنون، قهرمان 24 دوره گرنداسلم جهان، تنها چند قدم تا بیست‌وپنجمین عنوان خود فاصله دارد.

مقام دوم - راجر فدرر (سوئیس)
27 سال و 303 روز
(رولان گاروس 2009)

با وجود فهرست بلند بالای افتخارات، فدرر تنها یک گرنداسلم حرفه‌ای در کارنامه دارد. رولان گاروس همواره سد راه این نابغه سوئیسی بود، چرا که رافائل نادال در خاک رس پاریس سلطنت می‌کرد. تا اینکه در سال 2009، بخت با راجر یار شد: نادال در دور چهارم به‌ شکل غیرمنتظره‌ای توسط رابین سودرلینگ حذف شد و فدرر با بردی سه‌ ستی در فینال از حریف سوئدی قدردانی کرد.  

او با این قهرمانی به رکورد پیت سمپراس با 14 عنوان گرنداسلم رسید، سپس در ویمبلدون همان سال رکورد را شکست و بعدها تعداد قهرمانی‌های خود را به 20 رساند؛ عددی که تا مدت‌ها دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید.

مقام سوم - رافائل نادال (اسپانیا)
24 سال و 102 روز
(اوپن آمریکا 2010، اوپن استرالیا 2022)

نادال از سال 2005 تسلط خود بر رولان گاروس را آغاز کرد، و تا سال 2010 هر چهار گرنداسلم را فتح کرده بود؛ آخرین عنوانش در اوپن آمریکا رقم خورد. در سال 2022 نیز در سن 35 سالگی دومین گرنداسلم حرفه‌ای‌اش را جشن گرفت؛ همان فینال تاریخی که دانیل مدودف دو ست پیش افتاد اما در نهایت مغلوب روحیه شکست‌ناپذیر نادال شد.  

رافائل با 22 عنوان گرنداسلم از دنیای تنیس خداحافظی کرد که 14 تای آنها در خاک رولان گاروس به‌دست آمد؛ میراثی ماندگار برای تاریخ ورزش.

 مقام چهارم - آندره آغاسی (آمریکا)
29 سال و 68 روز
(رولان گاروس 1999)

آغاسی نخستین بازیکن دوران مدرن بود که موفق شد تمام گرنداسلم‌های دوران حرفه‌ای را کامل کند. جالب آنکه برای رسیدن به این افتخار فقط به چهار عنوان نیاز داشت:  ویمبلدون 1992، اوپن آمریکا 1994، اوپن استرالیا 1995 و در نهایت رولان گاروس 1999.  

او تا مدت‌ها از شرکت در مسابقات رولان گاروس چشم پوشیده بود اما در نخستین حضور جدی‌اش در سال 1999، به اوج رسید. آغاسی دوران حرفه‌ای خود را با هشت عنوان بزرگ به پایان رساند و به یکی از چهره‌های نمادین تنیس جهان تبدیل شد.

 مقام پنجم - راد لیور (استرالیا)
24 سال و 32 روز
(اوپن آمریکا 1962، اوپن آمریکا 1969)

لیور تنها بازیکنی است که توانسته دو بار گرنداسلم تقویمی در بخش انفرادی مردان را کامل کند. نخست در سال 1962 و دوم در 1969، زمانی که مسابقات وارد دوران اوپن شده بودند.  

او در مجموع 11 عنوان گرنداسلم دارد و اگر زودتر حرفه‌ای نمی‌شد، بدون تردید موفقیت‌های بیشتری کسب می‌کرد. از 1963 تا 1967، او هشت گرنداسلم حرفه‌ای برد و همین نکته نشان می‌دهد چرا بسیاری از تحلیلگران او را سلطان بی‌رقیب تنیس کلاسیک می‌دانند.

 مقام ششم -کارلوس آلکاراس (اسپانیا)
22 سال و 272 روز
(اوپن استرالیا 2026)

آلکاراس با قهرمانی در اوپن آمریکا 2022 نخستین گام بزرگ را در مسیر شکوه برداشت. در آن فینال، او و کسپر رود نه‌ تنها برای قهرمانی، بلکه برای جایگاه نخست رنکینگ جهانی مبارزه کردند.  

در ادامه مسیر، آلکاراس در ویمبلدون 2023، رولان گاروس 2024 و سرانجام در اوپن استرالیا 2026 پیروز شد؛ رکوردی که از زمان دان باج در 1938 پابرجا مانده بود را شکست و با این موفقیت، جوان‌ترین قهرمان تاریخ گرنداسلم حرفه‌ای شد.  

کارلوس اکنون هفت عنوان قهرمانی گرنداسلم دارد و نشانه‌ای از توقف در مسیر صعودش دیده نمی‌شود.

 مقام هفتم - دان باج (آمریکا)
22 سال و 363 روز
(ویمبلدون 1938)

آلکاراس رکورد باج را شکست؛ بازیکنی که تنها دو روز پیش از تولد 23 سالگی‌اش موفق شد گرنداسلم دوران حرفه‌ای را تکمیل کند. او از سال 1937 تا 1938 شش گرنداسلم پیاپی برد و اولین بازیکنی بود که به گرنداسلم تقویمی دست یافت.  

باج در ادامه، پس از ورود به دنیای حرفه‌ای، چهار عنوان دیگر کسب کرد و میراثی جاودان از خود به جای گذاشت.

 مقام هشتم - روی امرسون (استرالیا)
27 سال و 244 روز
(ویمبلدون 1964، رولان گاروس 1967)

امرسون بین سال‌های 1961 تا 1967 تقریباً همیشگی‌ترین چهره قهرمان اوپن استرالیا بود؛ به جز فینال 1962 که در آن راد لیور را شکست داد. هرچند در سایر گرنداسلم‌ها توفیق کمتری داشت، اما توانست دو گرنداسلم حرفه‌ای کسب کند.  

با 12 عنوان گرنداسلم، او تا مدت‌ها رکورددار بود تا اینکه پیت سمپراس و سپس سه بزرگ یعنی جوکوویچ، فدرر و نادال از مرز افتخاراتش عبور کردند.

 مقام نهم - فرد پری (بریتانیا)
26 سال و 15 روز
(اوپن فرانسه 1935)

پری نخستین بازیکنی بود که موفق شد گرنداسلم‌های حرفه‌ای انفرادی مردان را تکمیل کند. او در اکثر تورنمنت‌ها، به‌ جز اوپن استرالیا شرکت داشت و سرانجام در سال 1935 در رولان گاروس گرنداسلم خود را کامل کرد.  

فرد سه قهرمانی پیاپی در ویمبلدون داشت و در دوران آماتوری هشت عنوان گرنداسلم کسب کرد. پس از حرفه‌ای شدن، دو عنوان دیگر نیز به دست آورد؛ دستاوردی چشمگیر برای عصری که مسابقات حرفه‌ای هنوز رسمیت کامل نداشت.

انتهای پیام/