گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم - از مهم‌ترین معضلات جهان امروز به‌ویژه پس از 11 سپتامبر پدیده تروریسم است که نحوه مواجهه با آن نقطه عطفی در سیاست خارجی کشورها به‌خصوص ایالات متحده آمریکا بود‌.

آمریکا در یک اقدام غیرحقوقی، بدون توجه به دادگاه کیفری، حمله نظامی به افغانستان و عراق را رقم زد و از سویی ترامپ برای اولین‌بار سپاه را نیز به عنوان اولین نهاد رسمی وابسته به یک دولت در لیست سازمان‌های تروریستی قرار داد.

البته جمهوری اسلامی ایران در قبال این تصمیم منفعل نبود و با اقدامی متفابل، فرماندهی مرکزی آمریکا موسوم به سنتکام و تمامی نیروهای وابسته به آن را گروه تروریستی اعلام کرده است. اما این مواجهه ضد معیارهای حقوق بشری، تمام استراتژی غرب علیه ساختار دفاعی ایران نبوده است.

«کایا کالاس» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز روز پنج‌شنبه اعلام کرد که وزرای خارجه اتحادیه اروپا با قرار دادن نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در لیست گروه‌های تروریستی موافقت کرده‌اند.

برچسب‌زنی به سپاه پاسداران با عنوان حمایت از تروریسم می‌تواند اهرم فشاری جهت تسلیم ایران منطبق بر منطق زور بر خلاف رویه‌های حقوقی در اتحادیه اروپا باشد.

این تصمیم اتحادیه اروپا در حالی صورت می‌گیرد که اقدامات سپاه در مبارزه با تروریسم با درک ابعاد خطرات راهبردی گروه‌های تروریستی و نقش‌آفرینی برجستۀ عملیاتی و نظامی با شکست داعش از افزایش بازیگری این گروه تروریستی نه‌تنها در منطقه بلکه در نقاط مختلف جهان نیز جلوگیری نمود. 

چراکه داعش به‌عنوان پدیده منطقه‌ای و حتی فرامنطقه‌ای ظهور نمود و نقشه ادعایی تسلط بر چند کشور جهان را داشت. اگر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و محور مقاومت با داعش مبارزه نمی‌کردند، این تهدید حتی برای کشورهای اروپایی نیز قابل امکان بود و این دولت‌ها به نوعی امنیت در محدوده سرزمینی خود را مدیون نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند.  البته این مواجه و استانداردهای دوگانه اتحادیه اروپا علیه جمهوری اسلامی ایران سابقه جدیدی ندارد.

به‌عنوان نمونه در جنگ تحمیلی 8 ساله نیز کشور‌های اروپایی با وجود ادعای بی‌طرفی، در عمل در بسیاری از مقاطع به نفع رژیم بعث عراق عمل کردند. این رویکرد دوگانه را در مجموع 18 قطعنامه‌ای که در شورای امنیت به تصویب رسید می‌توان مشاهده نمود که رأی کشورهای اروپایی به نفع عراق در عملیات‌ها و اقدامات پیروزمندانه و استراتژیک ایران مشهود است.

به‌عنوان مثال، قطعنامه شماره 582 در 5 اسفند ماه 1364 مصادف با 24 فوریه 1986 در پی فتح فاو در عملیات پیروزمندانه والفجر 8 و به درخواست عراق و شش عضو دیگر کشورهای اتحادیه عرب تشکیل شد و به اتفاق آرا به تصویب رسید. این قطعنامه در حالی که ایران در موضع برتر نظامی بود و منطقه استراتژیک فاو را فتح کرده بود از طرفین می‌خواست که بی‌درنگ همه نیروهای خود را به مرزهای بین‌المللی عقب بکشند. هم‌چنین در این قطعنامه استفاده از سلاح‌های شیمیایی (بدون ذکر نام عراق به‌عنوان بکاربرنده این مواد) و حمله به مناطق غیرنظامی اظهار تأسف شده بود.

کوتاه سخن اینکه اقدام نابخردانه و برخلاف چارچوب حقوق بشر دوستانه اتحادیه اروپا و چارچوب حقوقی منشور سازمان ملل، به‌نوعی می‌تواند پیامدهایی را در تقویت تروریسم سازمان‌یافته و کاهش اعتبار اروپا در معادلات غرب آسیا داشته باشد. چراکه به اعتقاد کارشناسان مسائل امنیتی، خطر احیای دوباره ساختار سازمانی داعش وجود دارد و همین مساله نمودار تهدید در اروپا را با روندی رو به رشد همراه می‌کند.

نهایت این اقدامات می‌تواند وضعیت اروپا را به شرایطی برساند که روزی باید همه مراکز اروپا به همراه توان یوروپل به‌دنبال شناسایی و خنثی‌سازی شبکه‌های آموزش داعش و گروه‌های تروریستی دیگر باشد.

مهدیه شادمانی (کارشناس سیاسی و استاد دانشگاه)

انتهای پیام/