به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، این تصاویر، روایت شاهدی عینی از وقایع شب‌های 18 و 19 دی‌ماه است؛ روایتی از دل خیابان، از میان دود، آتش و آشوب. راوی می‌گوید ماجرا از حوالی ساعت 7 شب آغاز شد؛ زمانی که بوق‌زدن خودروها و تجمع تدریجی جمعیت، میدان را ملتهب کرد. به گفته او، برخی از افراد حاضر در صحنه مسلح بودند و فضای خیابان به‌تدریج از کنترل خارج شد.

در این روایت، از عقب‌نشینی نیروهای انتظامی در مقطعی از درگیری گفته می‌شود؛ عقب‌نشینی‌ای که به‌زعم شاهد، زمینه‌ساز حمله به مأموران یگان ویژه شد. راوی با صدایی متأثر توضیح می‌دهد که مأموران با سنگ، نیزه و هر آنچه در دست مهاجمان بوده، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند؛ خشونتی که در نهایت به جان‌باختن چند تن از نیروهای انتظامی انجامید.

شاهد عینی می‌گوید زمانی که خود را به محل رسانده، با پیکرهای سوخته مأموران روبه‌رو شده؛ صحنه‌ای که به گفته او تشخیص تعداد شهدا را دشوار کرده بود. در میان این تصاویر، صدای گریه و فریادهایی شنیده می‌شود؛ فریادهایی از دل جمعیت که از کشته‌شدن برادر یا عزیزشان خبر می‌داد.

به گفته راوی، پیکر برخی از این مأموران برای ساعاتی روی زمین باقی مانده و همچنان هدف پرتاب سنگ قرار می‌گرفته است. او زمان رسیدن نیروهای کمکی یگان ویژه با موتورسیکلت را حوالی ساعت 11 تا 12 شب عنوان می‌کند؛ زمانی که جمعیت تا حدی پراکنده شده و امکان انتقال پیکر شهدا فراهم شده است.

این روایت، فارغ از قضاوت‌های سیاسی، تصویری از خشونتی عریان در دل یک ناآرامی شهری است؛ روایتی که نشان می‌دهد چگونه اعتراض و اغتشاش، وقتی از مسیر خود خارج می‌شود، می‌تواند به جان انسان‌ها ختم شود؛ انسان‌هایی که به گفته شاهد، بسیاری از آن‌ها نه چهره‌های خاص، بلکه کارگر و حقوق‌بگیر بوده‌اند.

انتهای پیام/