به گزارش خبرگزاری تسنیم، بیست‌وسومین دوره جام جهانی که قرار است 141 روز به میزبانی سه کشور ایالات متحده، مکزیک و کانادا آغاز شود، در حالی اولین دوره این رقابت‌هاست که با حضور 48 تیم برگزار خواهد شد که با توجه به اتفاقاتی که در دنیای سیاست رخ داده و تنش‌های موجود بین برخی کشورها که آمریکا در رأس آنها قرار دارد، ممکن است به پرحاشیه‌ترین و جنجالی‌ترین دوره این رقابت‌ها تبدیل شود. رسانه انگلیسی «ایندیپندنت» با انتشار گزارشی به بررسی ابعاد مختلف این قضیه و احتمال بایکوت شدن جام جهانی 2026 توسط برخی کشورهای اروپایی پرداخته است.

در گزارش این رسانه انگلیسی آمده است؛ منابع می‌گویند مقامات ارشد فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) و اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) بسیار نگران تأثیر احتمالی علاقه ایالات متحده به تصرف گرینلند بر جام جهانی و فوتبال هستند چون فدراسیون‌های فوتبال سعی در عبور از یک بحران دیپلماتیک دارند. (گرینلند جزیره‌ای وسیع و یخبندان در شمال اقیانوس اطلس و در نزدیکی اقیانوس منجمد شمالی است که کشوری مستقل در چارچوب پادشاهی دانمارک به‌حساب می‌آید).

تا به این لحظه هیچ جلسه رسمی و هیچ بیانیه عمومی وجود نداشته است. در عوض، همه نگاه‌ها به جانی اینفانتینو رئیس فیفا است و دقیقاً می‌دانند که او چه فکری می‌کند. این یکی دیگر از پیامدهای چنین فدراسیونی است که حول یک شخصیت مرکزی (اینفانتینو) می‌چرخد، به گونه‌ای که اکنون ممکن است مدیریت مناسبی برای چنین تحولی نداشته باشد. اگر به نظر می‌رسد که همه اینها بر عهده یک رئیس است، این فقط نحوه طراحی سیستم است. فیفا محل بحث سازنده نیست.  

این موضوع آشکارا فراتر از هرگونه شرمساری در مورد جایزه صلح فیفا است، حتی اگر این جایزه از پست منتشرشده دونالد ترامپ در مورد «رقیب» نوبل خود، نمادگرایی جدید و پوچی به دست آورد. با این حال، جایی که واقعاً مرتبط است، این است که چگونه اینفانتینو را در مرکزیت داستانی قرار می‌دهد که می‌تواند این جام جهانی را از هم بپاشد. اگر این مسخره به نظر می‌رسد، فقط به تیترها نگاه کنید.  

در موارد عادی به هر حال، یک فدراسیون غیرسیاسی‌تر می‌تواند خود را قربانی رویدادهای ژئوپلیتیکی جلوه دهد. با این حال، ابراز علاقه آشکار اینفانتینو به ترامپ، او را به شخصیت بسیار محوری‌تری در این ماجرا تبدیل می‌کند. به گفته یکی از منابعی که رئیس فیفا را می‌شناسد، "او صرفاً باید نگران آینده باشد".

دیگر مقامات ارشد احساس می‌کنند که اینفانتینو فقط امیدوار است که این موضوع در نهایت مانند اکثر جنجال‌های ترامپ بگذرد. ​​با این حال، حتی اگر هیچ اتفاقی نیفتد، این وضعیت بی‌سابقه‌ای برای فیفا است و نزدیکی رئیس آن به دولت فعلی ایالات متحده، این وضعیت را تشدید می‌کند.  

با این حال اگر اتفاقی بیفتد، جانی اینفانتینو با بزرگترین بحرانی که فیفا تا به حال با آن دسته و پنجه نرم کرده است، روبرو خواهد شد. پرسودترین جام جهانی تاریخ ممکن است به ویرانگرترین جام جهانی تبدیل شود. این تورنمنت در مرکز همه چیز قرار دارد.  

خروجی معمول فوتبال در این موقعیت‌ها، همانطور که در درخواست‌ها برای تعلیق فوتبال اسرائیل مشاهده شده است، این است که فدراسیون‌های ملی به طور کلی توسط دولت‌های‌شان بر اساس مواضع ژئوپلیتیکی هدایت می‌شوند. با این حال، همان‌طور که نیک مک‌گیهان از سازمان ساحت عدالت (FairSquare) می‌گوید، جام جهانی اکنون "یک نقطه اهرم فشار آشکار" برای فدراسیون‌های اروپایی است.   

پیش از این گزارش شده بود که ایده تهدید به بایکوت - جام جهانی 2026 - در محافل سیاسی آلمان مطرح شده است و در هلند نیز طوماری در این مورد امضا شده است. مک‌گیهان تأکید کرد: "اگر رهبران اروپایی به طور جدی در مورد بایکوت کردن به عنوان یک گزینه بحث نکنند، قابل توجه خواهد بود."

در حالی که هیچ فدراسیونی نمی‌خواهد آشکارا در مورد "خطوط قرمز" صحبت کند و عموماً به "فرضیات" اشاره می‌کنند، حتی نیازی به گفتن نیست که هرگونه حمله ایالات متحده به گرینلند، واکنش شدیدی را به دنبال خواهد داشت. 

چیزی که مقامات به ویژه نگران آن هستند این است که تجربه ممنوعیت روسیه از حضور در رقابت‌های قاره‌ای و بین‌المللی فوتبال هیچ فضای نفس‌گیری را برای آنها ایجاد نکرده، چه برسد به اینکه این بحث‌ها حالا درست قبل از میزبانی جام جهانی است، نه بعد از آن (روسیه چهار سال پس از میزبانی جام جهانی 2018  محروم شد).   

برخی از چهره‌های ارشد علاوه بر این معتقدند که یک بلوک اروپایی - و احتمالاً تمام یوفا - ممکن است قبل از هر یک از این موارد، موضعی اتخاذ کند. اکثر آنها می‌خواهند با دانمارک ابراز همبستگی کنند. برخی از این موارد، بین حدود 20 فدراسیون اروپایی در مراسمی به مناسبت 150 سالگی فدراسیون مجارستان، مورد بحث قرار گرفت.  

باز هم، بسیاری به اینفانتینو چشم دوخته‌اند. اینجا جایی است که فیفا به رهبری قوی نیاز دارد و به دلیل تفاهم موجود با ترامپ، تنها فشار بیشتری بر رئیس آن وارد می‌کند. هر زمان که چنین روابطی بین رئیس فیفا با رئیس جمهور ایالات متحده یا رهبران خودکامه واقعی مانند محمدبن سلمان مطرح می‌شود، استدلال از درون فیفا این است که اینفانتینو چاره‌ای جز تسهیل پیشنهادهای چنین چهره‌هایی ندارد. حتی این ایده بسیار بحث‌برانگیز مطرح شده است که چنین ادغامی در واقع بدترین زیاده‌روی‌های دیکتاتوری‌ها را مهار خواهد کرد.  

به عبارت دیگر؛ یک دیپلماسی ورزشی مدرن. فیفا به لحاظ تاریخی چنین نقشی را رد کرده است چون می‌داند رویدادهای ژئوپلیتیکی که خارج از کنترلش هستند، می‌توانند پیچیدگی‌های عظیمی ایجاد کنند. مثلاً اینکه یک جایزه صلح چگونه به نظر می‌رسد.

یکی از مدیران ارشد می‌گوید: "به همین دلیل است که آنها خود را سیاسی نکردند. این حرف هارولد مک‌میلان (نخست‌وزیر پیشین بریتانیا) است که می‌گوید رویدادها، خدای من، رویدادها!".  

اینفانتینو از این حرف پیروی نکرده است. او در مورد نقش فوتبال و جام جهانی در متحد کردن جهان و گردهم آوردن «مردم» صریح بوده است. افراد نزدیک به رئیس فیفا حتی در مورد اینکه چقدر افراد کمی در جهان به اندازه او برای میانجیگری در مناقشه اسرائیل و فلسطین آماده هستند، صحبت کرده‌اند.

خود اینفانتینو حتی جام جهانی پیش‌رو را به عنوان "بزرگترین لحظه تاریخ، لحظه‌ای که تمام جهان را گرد هم می‌آورد"، توصیف کرده است. او در سال 2023 در حساب کاربری‌اش در شبکه اجتماعی «اینستاگرام» نوشته بود "ما می‌خواهیم همه متحد باشند. جهان ساکت خواهد ایستاد و تماشا خواهد کرد که در سه کشور میزبانِ شگفت‌انگیز، چه اتفاقی می‌افتد". 

اکنون هیچ چیز در مورد هیچ‌یک از این موارد وجود ندارد و جهان واقعاً در حال تماشا است. اگر زمانی وجود داشته باشد که رابطه مشکوک اینفانتینو با ترامپ مفید و حتی قابل توجیه باشد، همین حالاست. چه کسی واقعاً بهتر است در این مورد با او صحبت کند؟ سایر "نخست وزیران" با توجه به فشارهایی که در داخل کشورشان حس می‌کنند، این کار را نمی‌کنند.

آیا اینفانتینو اصلاً مهارت صحبت با ترامپ را به این شکل دارد؟ برخی معتقدند که جایزه صلح فیفا به طور خاص برای این منظور اهدا شده است تا رئیس جمهور ایالات متحده را برای اهرم سیاسی آینده آماده کند. این چشم‌انداز کاملاً به رویکرد اینفانتینو بستگی دارد.

مک‌گیهان در بخش دیگری از صحبت‌هایش خاطرنشان کرد: "ترامپ در قلب خود انسانی اهل رتبه‌بندی است و بایکوت جام جهانی توسط اروپایی‌ها، این جام جهانی را از بین می‌برد و او را از نقش خود در "بزرگترین نمایش روی زمین" محروم می‌کند. فراتر از آن، بایکوت جام جهانی باعث خشم در شهرهای میزبان، در میان حامیان مالی و پخش‌کنندگان تلویزیونی می‌شود."   

این امر به طور بالقوه اینفانتینو را در چاهی می‌اندازد که برای دیگران کنده است، به خصوص که سایر چهره‌های فوتبال عموماً از کاس‌پلی ژئوپلیتیکی او انتقاد می‌کنند (کاس‌پلی به معنی پوشیدن لباس شخصیت‌های خیالی).

فردی در این خصوص می‌گوید: "همه چیز به این برمی‌گردد که اینفانتینو فکر می‌کند با ترامپ و محمدبن سلمان کنار می‌آید، در حالی که آنها او را یک احمق مفید می‌دانند".

مقامات تندخوتر معتقدند که فیفای واقعاً سیاسی‌شده اکنون باید سختگیرانه‌تر عمل کند و با توجه به اینکه دانمارک یکی از اعضای آن است، تهدید به تغییر مکان برگزاری جام جهانی 2026 کند.

یوفا همچنین این قدرت بالقوه را دارد که سرانجام به گرینلند، آنطور که آنها می‌خواستند، عضویت کامل در اتحادیه فوتبال اروپا را بدهد، اما در حال حاضر هیچ اراده‌ای برای انجام این کار وجود ندارد.  

این وضعیت به طرق دیگر نیز گسترش یافته است. سرمایه‌گذاران آمریکایی اخیراً به دلیل فضای فوتبال و دسترسی به اروپا به سرمایه‌گذاری در باشگاه‌های دانمارکی علاقه‌مند شده‌اند، اما یک منبع درگیر در مذاکرات می‌گوید که این امر تا زمان مشخص شدن سرنوشت گرینلند به حالت تعلیق درآمده است.  

در حال حاضر، مانند بسیاری از نقاط جهان، فوتبال منتظر و امیدوار است. هیچ‌کس بیشتر از رئیس‌جمهوری که این مسابقات را به ایالات متحده آورد، منتظر نیست. در واقع زمان سیاست همین الان است».

به گزارش تسنیم، رقابت‌های بیست‌وسومین دوره جام جهانی فوتبال که اولین دوره 48 تیمی آن است؛ در 12 گروه 4 تیمی برگزار خواهد شد. از هر گروه دو تیم به صورت مستقیم صعود می‌کنند تا به همراه 8 تیم برتر سوم گروه‌های دوازده‌گانه 32 تیم اولین مرحله حذفی را تشکیل دهند.

این دوره از رقابت‌ها در تاریخ 11 ژوئن 2026 (21 خرداد 1405) آغاز می‌شود و در تاریخ 19 جولای 2026 (28 تیر 1405) به پایان خواهد رسید.

انتهای پیام/