به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، دویست و بیستمین شماره از پادکست «در عمق» که به بررسی مهم‌ترین روندها، تحولات و همچنین شخصیت‌ها در غرب آسیا و جهان می‌پردازد، روز  سه شنبه 30 دی ماه 1404 ضبط و منتشر شد. در این شماره «محمد بیات»، کارشناس مسائل خاورمیانه مناقشه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بر سر گرینلند و پیامدهای این اختلاف نظر بر مناسبات با دولت‌های اروپا را از نظر گذرانده است.

گرینلند، بزرگترین جزیره جهان، به دلیل منافع راهبردی، اقتصادی و تنش‌های فراآتلانتیکی، به نقطه کانونی سیاست خارجی دولت ترامپ تبدیل شده است. این توجه، با وجود مخالفت ساکنان محلی و دانمارک، بخشی از استراتژی گسترده‌تر ترامپ برای بازتعریف نظم جهانی است.

سه انگیزه اصلی آمریکا

تکمیل سپر دفاعی: گرینلند برای استقرار سیستم پدافند پیشرفته «گنبد طلایی» حیاتی است.

منابع طبیعی: این منطقه غنی از نفت، گاز و فلزات کمیاب است و کنترل بر یخ‌های آن مزیت ژئوپلیتیکی ایجاد می‌کند.

هراس نسبت به گسترش نفوذ رقبا: افزایش فعالیت نظامی روسیه و چین در اقیانوس اطلس شمالی، نگرانی‌هایی را برانگیخته است.

سیاست «نئومونرو»

این اقدامات در چارچوب سیاست مداخله‌گرایانه ترامپ، که به «نئو مونرو» معروف است، قرار دارد. این سیاست، نیمکره غربی را محدوده نفوذ انحصاری آمریکا می‌داند و بر تأمین مستقیم منافع اقتصادی متمرکز است.

سابقه و مخالفت اروپا

تلاش‌های آمریکا برای تسلط بر گرینلند ریشه‌ای تاریخی دارد، اما در دوره فعلی با مخالفت شدید کشورهای اروپایی و دانمارک روبرو شده است. این مخالفت منجر به واکنش‌های تند ترامپ و تعرفه‌های تجاری شده است.

با وجود پیچیدگی‌ها، رفتارشناسی ترامپ نشان می‌دهد که او در صورت بالا بودن هزینه‌ها، به سمت یک «قرارداد راهبردی ویژه» با دانمارک یا گرینلند حرکت خواهد کرد. همچنین، فشارهای داخلی و تدوین لایحه‌های کنگره ممکن است موضع او را تعدیل کند. هدف نهایی، کسب حداکثر منافع با کمترین هزینه در یک نظم بین‌المللی متلاطم است.

انتهای پیام/