گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- مناسبات دوجانبه رژیم اشغالگر قدس و امارات متحده عربی طی سال‌های اخیر مولد بحران‌های زیادی در منطقه بوده است. در جریان نسل‌کشی غزه، ابوظبی تبدیل به یکی از شرکای اصلی این کشتار شد و حتی برخی کمک‌های اطلاعاتی و امنیتی شیخ‌نشین‌های امارات به رژیم صهیونیستی در جریان جنگ غزه غیرقابل انکار بوده است.

پس از انعقاد آتش‌بس غزه نیز امارات در راستای تسلط بر نوار غزه و معاملات ژئوپلتیکی و راهبردی با رژیم اشغالگر قدس، ارتباطات نزدیک‌تر و علنی‌تری را با رژیم صهیونیستی برقرار کرد. حتی ابوظبی در این معادله شوم، به تابعی از اتحادیه عرب و سیاستگذاری‌های کلان آن در تقابل کلی و نسبی با تل‌آویو تبدیل نشد.

اکنون هم‌پیمانی و هم‌افزایی تل‌آویو و ابوظبی متوجه جغرافیای سیاسی کشور سومالی شده است؛ کشوری آفریقایی با جایگاه ژئوپلتیک ویژه. در تازه‌ترین این موارد، دولت سومالی اعلام کرده که بندر «بربره» جزوی از خاک این کشور محسوب می‌شود و هیچ طرفی از جمله رژیم صهیونیستی و امارات متحده عربی  حق حضور در این بندر بدون توافق با موگادیشو را ندارد.

توافقات بین‌المللی و اسناد سازمان ملل متحد ادعای سرزمینی حکومت سومالی را تایید می‌کند. به عبارت بهتر، بندر بربره به لحاظ جغرافیایی تابعی از کشور سومالی و حاکمیت مستقر در آن محسوب می‌شود و اساساً کشوری تحت عنوان "سومالی‌لند" به لحاظ سرزمینی موضوعیت و موجودیتی در نظام بین‌الملل ندارد. با این حال ابوظبی و تل‌آویو وقیحانه این چارچوب حقوقی را زیرپا گذاشته و با هدف تسلط بر خلیج عدن، همه قواعد بین‌المللی را زیرپا گذاشته‌اند.

در تاریخ  26 دسامبر (5 دی‌ماه) رژیم صهیونیستی با حمایت امارات متحده، منطقه سومالی‌لند را به رسمیت شناخت تا بتواند بر خلیج عدن تسلط داشته باشد. ابوظبی در این معادله نقش یک عامل تسریع‌کننده و هنجارشکن را ایفا نمود و در مناسبات پشت‌پرده و آشکار خود با تل‌آویو، رژیم اشغالگر قدس را درخصوص به رسمیت شناختن این منطقه ترغیب کرد.

بسیاری از تحلیلگران حوزه روابط بین‌الملل بر این عقیده هستند که اگر اقدامات و تضمین‌های خاص امارات در این‌خصوص نبود، رژیم صهیونیستی با ریسک بیشتری درخصوص به رسمیت شناختن سومالی‌لند مواجه می‌شد. اکنون دولت موگادیشو (دولت سومالی) به هر دو بازیگر مداخله‌گر در امور خود یعنی ابوظبی و تل‌آویو هشدار صریحی داده و اقدامات آن‌ها در راستای تسلط بر بندر بربره را مصداق عینی نقض حقوق سرزمینی خود دانسته است.

نکته تأسف‌بار اینکه در چنین شرایطی سازمان ملل متحد اقدامی جز صدور بیانیه‌های غیرالزام‌آور در مواجهه با این اقدام قانون‌شکنانه رژیم صهیونیستی و امارات صورت نداده و عزمی نیز برای اتخاذ رویکردی صریح در این‌خصوص ندارد.

تل‌آویو و ابوظبی قصد دارند با تسلط بر شهر و بندر بربره، بر یکی از مهم‌ترین مسیرهای انتقال انرژی جهان، یعنی باب‌المندب و دریای سرخ تسلط داشته باشند. باب‌المندب، که دریای سرخ را به اقیانوس هند متصل می‌کند، مسیر عبور میلیون‌ها بشکه نفت روزانه و تجارت جهانی محسوب می‌شود.

به عبارتی گویاتر، اقدام مشترک رژیم صهیونیستی و امارات امنیت انرژی در منطقه و جهان را هدف قرار داده است. این همان قانون جنگل است که در سایه بی‌تعهدی سازمان‌های بین‌المللی در نقاط گوناگون دنیا خودنمایی می‌کند.

انتهای پیام/