به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، خبرنگار تسنیم زنجان، اغتشاشات اخیر اغتشاشگران مسلح را در شهر زنجان طی روزهای 18 و 19 دی روایت کرده است. 

وقایع اخیر در زنجان، به ویژه در محورهای کلیدی مانند چهارراه سعدی، روایتی دوگانه از استراتژی نیروی انتظامی در مواجهه با اخلالگران را به تصویر کشید. در روز اول فراخوان‌ها، اغتشاشگران با سازماندهی دقیق و هماهنگ، به شکل غافلگیرانه‌ای به مواضع نیروهای امنیتی و بسیج حمله کردند. کانون این درگیری‌ها چهارراه سعدی بود؛ جایی که خودروها و موتورسیکلت‌های نظامی در محاصره قرار گرفتند و شاهد به آتش کشیدن اموال عمومی و تجهیزات نظامی بودیم.

ماموران امنیتی و بسیجیان در آن مقطع، به دلیل رعایت اصل خویشتن‌داری و دریافت دستور عدم درگیری مستقیم و مماشات (که هدف آن شناسایی چهره‌های اصلی بود)، از واکنش قاطع پرهیز کردند. این سکوت تاکتیکی، به مهاجمان اجازه داد تا ضمن وارد آوردن خسارت‌های مادی، به تخریب دوربین‌های بانک‌ها و مغازه‌ها نیز بپردازند؛ اقدامی که در تحلیل‌های بعدی، خودزنی سازمان‌یافته برای ایجاد جو رعب و وحشت تلقی شد.

این استراتژی اولیه، که می‌توان آن را «تله مماشات» نامید، بر این اساس طراحی شده بود که عناصر اصلی و لیدرهای سازمان‌یافته را بدون به خطر انداختن جان نیروها یا شهروندان عادی شناسایی کند. با این حال، این رویکرد در ساعات اولیه منجر به بروز برخی تلفات جزئی و خسارات به تجهیزات شد، چرا که شدت حمله سازمان‌دهی شده اغتشاشگران بیش از حد انتظار بود.

نقطه عطف؛ حمله به کلانتری و پایان خط قرمز

همزمان با اوج‌گیری درگیری‌ها در مرکز شهر، جریان اخلال به سمت کلانتری سبزه میدان نیز هدایت شد. این حمله سازمان‌یافته که از طریق ساختمان‌های مجاور نظیر ساختمان پلیس پیشگیری هدایت می‌شد، خط قرمز نیروهای امنیتی را فعال کرد. هدف قرار دادن اماکن حساس انتظامی، نشان داد که اغتشاشگران از مرحله اعتراض صرف فراتر رفته و قصد به چالش کشیدن مستقیم ساختار امنیتی منطقه را داشتند.

این لحظه، نقطه پایانی بر مرحله شناسایی بود؛ دیگر جایی برای صبر و مدارا باقی نماند. با ورود مستقیم نیروهای اقتدار، شلیک هوایی و واکنش عملیاتی، از تکرار فاجعه جلوگیری شد و بر اساس مشاهدات میدانی، درگیری شدید در اطراف ساختمان پلیس پیشگیری منجر به هلاکت چند تن از لیدرهای اصلی اخلال شد. این عملیات قاطع، ضربه روانی شدیدی به ساختار فرماندهی میدانی اخلالگران وارد کرد و زمینه ساز تغییر رویکرد در روز بعد شد.

روز دوم: اقتدار بدون نیاز به سلاح گرم

روز دوم شاهد تغییر کامل فضای امنیتی در زنجان بود. دیگر خبری از آن سکوت تاکتیکی روز اول نبود. نیروهای امنیتی با نمایش اقتدار و انسجام بالا، کنترل کامل میدان را در دست گرفتند.

در مناطقی مانند خیابان سیلاب و خیابان بعثت، جایی که خانه‌هایی مشخص به عنوان مراکز سازماندهی و تجمع معترضان ناشناس (با شعارهایی نظیر «دیکتاتور رها کن» و «رضاخان بیاد») شناسایی شده بودند، نیروهای بسیج و انتظامی با صلابت کامل وارد عمل شدند.

نکته قابل تأمل این است که در مرحله برخورد قاطع روز دوم، با وجود تکرار تحرکات، نیروهای امنیتی عمدتاً با استفاده از گازهای اشک‌آور و انسداد مسیرها، توانستند جمعیت را متفرق کنند و نیاز به استفاده گسترده از سلاح گرم به حداقل برسد. این پراکندگی سریع، نشان‌دهنده انسجام اطلاعاتی و عملیاتی قوی پس از شب اول بود که به نیروها امکان داد بدون توسل به خشونت حداکثری، اهداف عملیاتی خود را محقق سازند.

نمایش اقتدار و پایان سازماندهی

تجربه زنجان در دو روز متوالی، یک مدل عملیاتی قابل تأمل را ترسیم کرد که می توان گفت فاز اول (مماشات تاکتیکی) بود؛ مرحله‌ای حساب‌شده برای شناسایی سازمان‌دهندگان اصلی و ممانعت از تلفات ناخواسته از طریق پرهیز از درگیری مستقیم اولیه را در بر می‌گرفت.

فاز دوم (برخورد قاطع عملیاتی): تغییر استراتژی به محض عبور از خطوط قرمز (مانند حمله به کلانتری) و حذف لیدرهای سازمان‌یافته بود.

خسارات وارده به اموال عمومی در شب اول نه ناشی از غافلگیری کامل، بلکه نتیجه یک استراتژی از پیش تعیین‌شده برای ایجاد هرج و مرج بود که با هوشیاری و اقتدار کامل نیروهای امنیتی در شب دوم، مهار و به لانه هایشان بازگردانده شدند. این تحول تاکتیکی، نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری و توانایی بالای سیستم امنیتی در مدیریت بحران‌های پیچیده بود.

انتهای پیام/