به گزارش خبرگزاری تسنیم از کیش، اعتکاف دانش آموزی سال 1401 در جزیره کیش، بوی خاکی‌تر و مقدس‌تری گرفته است؛ محفلی که تو در آن، مشغول راز و نیاز با خدا بودی و شاید حاجت امروزت را از خدا می‌خواستی...

دیدن موفقیت‌ رفقایت در ورود به حوزه علمیه، کسب رتبه برتر در کنکور و... تنها نیمه‌ای از شادی مرا پر می‌کرد؛ نیمه‌ی دیگر انگار منتظر تو بود، و این انتظار، اکنون با خبری ناب و در عین حال دردناک، به سرانجام رسید.

ایلیای عزیز! شهادت، بالاترین رتبه‌ای بود که معرفت عمیق و قلب متعهدت برایش تلاش می‌کرد. حاج قاسم راست می‌گفت؛ تو قبل از پرواز، پرواز را زندگی کرده بودی. آن دغدغه‌ی خدمت و حس مسئولیت‌پذیری که در میان دانش‌آموزان بروز می‌داد، حالا به محافظت از حریم دین و ایران تبدیل شده بود. تو همان جوان غیوری بودی که فریاد زد: «نمی‌گذاریم داعش‌صفت‌ها در این سرزمین جولان دهند!»

ایلیا جان! خاطره‌ی هماهنگی شما با بچه‌های اعتکاف برای اجرای برنامه‌ی عمامه‌بوسی غیرمنتظره، برای این حقیر در مقابل فتنه‌ی سال 1401 و جسارت عوامل دشمنان اسلام به لباس مقدس روحانیت را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم؛ آن روز، تو پاسداری از شرافت را عملاً به دوستانت آموختی...

دشمنان نادان پنداشتند که با اقدامات بزدلانه، می‌توانند این شجره‌ی طیبه را بلرزانند، اما غافل بودند که جوانانی چون تو، آماده‌اند تا خون خود را پای این درخت بریزند.

حالا، این دلِ تنها مانده، جز طلب دیدار و دعا برای سرانجام نیکو چه می‌خواهد؟ ایلیا جان، برای ما دعا کن که عاقبتمان، همچون تو، ختم به زیباترین سرنوشت شود.

 نوشته حجت الاسلام دکتر رضا کفیلی

انتهای پیام/