به گزارش خبرگزاری تسنیم، تعطیلی‌های مکرر و طولانی‌مدت در لیگ برتر والیبال ایران، به یکی از چالش‌های فرسایشی برای تیم‌ها، مربیان و بازیکنان تبدیل شده است. وقفه 40 روزه‌ای که پیش از این در جریان مسابقات (بازی‌های کشورهای اسلامی) رخ داد و اکنون تعطیلی 2 هفته‌ای فعلی در آستانه نیم‌فصل دوم (دی و بهمن 1404)، موجی از انتقادات فنی و مدیریتی را به همراه داشته است.

از نگاه مربیان، لیگ برتر مانند یک موجود زنده است که برای بقا به «تداوم» نیاز دارد. بازیکنان پس از یک وقفه طولانی، «حس بازی» و تمرکز ذهنی لازم برای شرایط حساس مسابقه را از دست می‌دهند. با هر بار تعطیلی، مربیان ناچارند دوباره وارد فاز بدنسازی شوند. این نوسان بین تمرینات سنگین و مسابقات، ریسک مصدومیت بازیکنان را به شدت افزایش می‌دهد. تیمی که به هماهنگی تاکتیکی رسیده، با یک وقفه 40 روزه عملاً باید از نقطه صفر شروع کند که این موضوع سطح کیفی والیبال ایران را تنزل می‌دهد.

باشگاه‌ها با حمایت بخش خصوصی یا نیمه‌دولتی، بیشترین آسیب را از بی‌برنامگی تقویم متحمل می‌شوند. باشگاه‌ها موظف به پرداخت حقوق بازیکنان و کادر فنی، هزینه‌های اسکان، تغذیه و سالن تمرین در ایام تعطیلی هستند، در حالی که هیچ آورده تبلیغاتی یا رسانه‌ای از برگزاری مسابقات ندارند. وقتی لیگ پیوستگی نداشته باشد، حضور در قاب رسانه و خبرها کاهش می‌یابد. این موضوع باعث می‌شود حامیان مالی برای سرمایه‌گذاری در والیبال دچار تردید شوند.

با توجه به فشردگی تقویم جهانی و رویدادهای ملی، یکی از منطقی‌ترین راهکارها برای جلوگیری از وقفه، تغییر شیوه برگزاری از «رفت و برگشت سنتی» به شیوه متمرکز یا حبابی است.

برگزاری مسابقات در چند مرحله و در شهرهای دارای زیرساخت (مانند ارومیه، یزد، اصفهان و تهران) به صورت متمرکز می‌تواند راه حلی مناسب برای ادامه لیگ باشد؛ به این صورت که در هر مرحله، تیم‌ها در یک شهر جمع شده و طی یک هفته، 3 تا 4 بازی انجام می‌دهند.

در این روش، تعداد پروازها و جابه‌جایی‌های مداوم تیم‌ها کاهش یافته و هزینه‌های لجستیکی مدیریت می‌شود. با برگزاری متمرکز، می‌توان بازی‌های معوقه یا فشرده را در بازه‌های زمانی کوتاه‌تر جمع کرد تا تداخلی با اردوهای تیم ملی ایجاد نشود.

ساختار فعلی لیگ والیبال ایران نیاز به یک بازنگری جدی در سازمان لیگ دارد. احترام به قراردادهای مالی باشگاه‌ها و حفظ سلامت جسمانی بازیکنان ایجاب می‌کند که تقویم مسابقات، قربانی تصمیمات لحظه‌ای نشود. برگزاری متمرکز، حداقل در بخش‌هایی از فصل که تداخل برنامه‌ها زیاد است، می‌تواند ضامن پویایی و کیفیت فنی والیبال ایران باشد.

انتهای پیام/