به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، راجر واترز، بنیان‌گذار گروه موسیقی راک «پینک فلوید»، در گفت‌وگویی که  در برنامه «بدون سانسور با پیرس مورگان» پخش شد، اعلام کرد که با «تغییر رژیم» در ایران موافق نیست و تأکید کرد اعتراضات اخیر مردم ایران را نیز نمی‌توان الزاماً معطوف به تغییر رژیم دانست.

انتشار این اظهارات در شبکه‌های اجتماعی با واکنش گسترده کاربران مواجه شد. واترز 83 ساله در این گفت‌وگو ضمن حمایت از حق زنان ایرانی برای «انتخاب پوشش اختیاری»، گفت اعتراضات اخیر در ایران به معنای خواست تغییر رژیم نیست.

پیرس مورگان، مجری سرشناس بریتانیایی، در روزهای گذشته بخش قابل‌توجهی از برنامه خود را به تحولات ایران اختصاص داده و با چهره‌های موافق و مخالف جمهوری اسلامی گفت‌وگو کرده است.

راجر واترز در ادامه این مصاحبه اظهار داشت که مردم ایران خواهان «بازگشت پسر شاه» نیستند و او را «کم‌طرفدارترین گزینه در میان نیروهای اپوزیسیون» دانست.

او در پاسخ به پرسش پیرس مورگان درباره حمایت از معترضان ایرانی گفت: «اگر منظور کاسبانی باشند که می‌گویند خدای من، تورم سر به فلک کشیده، بیایید کاری برایش بکنیم، بله حتماً. چرا نباید این را بگویند؟ و دولت هم همین کار را کرد.»

راجر واترز و مواضع ضدصهیونیستی

مواضع سیاسی راجر واترز، به‌ویژه در قبال مسئله فلسطین، طی سال‌های گذشته توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرده است. جنایت‌های رژیم صهیونیستی، از جمله اشغال سرزمین فلسطین از سال 1948، کشتار غیرنظامیان و کودکان و محاصره غزه، باعث شده این رژیم نه‌تنها در میان کشورهای مسلمان بلکه در بخش‌هایی از افکار عمومی غرب نیز به‌عنوان رژیمی آپارتاید و جنایتکار شناخته شود.

در همین چارچوب، ورزشکاران و هنرمندان متعددی در غرب علیه سیاست‌های اسرائیل موضع‌گیری کرده‌اند که یکی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها راجر واترز است. او پس از سفر به فلسطین، دیدگاه خود را نسبت به رژیم صهیونیستی به‌طور کامل تغییر داد؛ موضوعی که خشم لابی‌های صهیونیستی را در پی داشت. این لابی‌ها با متهم کردن واترز به «یهودستیزی»، تلاش‌های گسترده‌ای برای لغو کنسرت‌ها و محدود کردن فعالیت‌های هنری او انجام داده‌اند.

راجر واترز کیست؟

جورج راجر واترز در سال 1943 در کمبریج انگلستان متولد شد. او از بنیان‌گذاران گروه راک کلاسیک «پینک فلوید» است که در سال 1965 با همکاری سید بارت، نیک میسون و ریچارد رایت شکل گرفت. نخستین آلبوم این گروه با عنوان «پیپر در دروازه سپیده‌دم» در سال 1967 منتشر شد و واترز به‌تدریج به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته موسیقی راک، در خوانندگی، آهنگسازی و نوازندگی شناخته شد.

سیاست در آثار هنری واترز

فعالیت سیاسی واترز همواره در آثار هنری او بازتاب داشته است. ترانه مشهور «آجری دیگر در دیوار» با انتقاد از نظام تبعیض نژادی آفریقای جنوبی، به دفاع از حق تحصیل کودکان سیاه‌پوست پرداخت و به همین دلیل در سال 1980 از سوی دولت وقت این کشور ممنوع شد.

او همچنین در سال 1992 آلبوم «تفریح تا سر حد مرگ» را با مضامین ضدجنگ منتشر کرد. واترز که پدرش را در جنگ جهانی دوم از دست داده بود، در سال 1990 فیلم–موزیکال «دیوار» را نیز تولید کرد که هم‌زمان با فرو ریختن دیوار برلین، بازتاب گسترده‌ای یافت.

دیدگاه واترز درباره فلسطین

راجر واترز در سال 2011 در مقاله‌ای در روزنامه گاردین، حمایت خود از آرمان فلسطین و مخالفت با سیاست‌های تبعیض نژادی رژیم صهیونیستی را اعلام کرد. او نوشت که پس از تماس فعالان فلسطینی و توضیح جنایت‌های اسرائیل، تصمیم گرفت به فلسطین سفر کند و از نزدیک این وضعیت را ببیند.

واترز تحت حمایت سازمان ملل از قدس و بیت‌لحم بازدید کرد و پس از مشاهده سیاست‌های آپارتاید، اعلام کرد که از اجرای کنسرت در تل‌آویو خودداری می‌کند؛ چراکه به باور او، این کار به رژیم صهیونیستی مشروعیت می‌بخشد. او همچنین وضعیت غزه را «محاصره‌ای غیرقانونی» توصیف کرد و نوشت مردم این منطقه عملاً در زندانی بزرگ زندگی می‌کنند.

اتهامات یهودستیزی

مواضع صریح واترز در حمایت از فلسطین، واکنش‌های تندی را علیه او به دنبال داشته است. پس از آنکه او در اجرای خود در آلمان در ماه مه 2023 از نام‌هایی چون جورج فلوید و شیرین ابوعاقله یاد کرد، بار دیگر با اتهام یهودستیزی از سوی لابی‌های صهیونیستی مواجه شد و تلاش‌هایی برای لغو کنسرت‌هایش صورت گرفت.

واترز در واکنش به این اتهامات اعلام کرده است: «حملات علیه من توسط کسانی انجام می‌شود که می‌خواهند با خدشه‌دار کردن چهره‌ام، صدایم را خاموش کنند. برنامه من موضعی روشن علیه فاشیسم، بی‌عدالتی و نژادپرستی بود.»

او بارها تأکید کرده که مواضعش به‌هیچ‌وجه یهودستیزانه نیست و صرفاً معطوف به مخالفت با جنایت‌های رژیم صهیونیستی علیه مردم فلسطین است.

در شرایطی که به باور منتقدان، رسانه‌های جریان اصلی غربی کمتر به جنایت‌های اسرائیل در فلسطین می‌پردازند، فعالیت چهره‌هایی مانند راجر واترز نقش مهمی در آگاهی‌بخشی افکار عمومی جهانی ایفا کرده است. نفوذ فرهنگی و رسانه‌ای چنین هنرمندانی، به‌ویژه در غرب، می‌تواند به افزایش فشار افکار عمومی بر تل‌آویو و برجسته‌تر شدن مسئله فلسطین در سطح بین‌المللی کمک کند.

انتهای پیام/