به گزارش خبرگزاری تسنیم، «فیل بوین» در یادداشتی با تمرکز بر نقش عملیات روانی و هدایت افکار عمومی عنوان کرد: سرویس‌های اطلاعاتی غربی همواره می‌کوشند تمام ابعاد هر مناقشه‌ای را در اختیار بگیرند و آن را با شیوه‌های اقناع و جهت‌دهی، به مسیرهایی سوق دهند که در نهایت با اهداف امپراتوری هم‌راستا شود. این نوع عملیات به گونه‌ای طراحی می‌شود که با برهم زدن مرزهای روشنِ حقیقت و روایت، تحلیل‌گر را نسبت به بدیهی‌ترین فرض‌ها دچار تردید کند.

او در همین پیوند به تحولات سوریه پرداخت و با اشاره به پروژه موسوم به «روژاوا» (در اصل نام اقیلم کردستان سوریه است) نوشت: بخشی از چپ رسانه‌ای و سازمانی در غرب، درحالی تصویرسازی آرمان‌گرایانه‌ای از این تجربه ارائه کرده و آن را به عنوان «دموکراسی سوسیالیستی» معرفی کرده‌اند، که این تجربه با نقش‌آفرینی نیروهای مورد حمایت آمریکا در اشغال و کنترل میادین نفتی شمال‌شرق سوریه گره خورده و ماهیتی اطلاعاتی دارد.

بوین در این چارچوب از برخی رسانه‌ها و پلتفرم‌های چپ‌گرا نام برد که در بزک کردن این تجربه نقش داشته‌اند و در ادامه کوشید میان برداشت خود از پرونده شمال‌شرق سوریه که آن را ذیل عنوان «روژاوا» مطرح می‌کند و تحولات مربوط به ایران ارتباط برقرار کند و با اشاره به گفته‌های «آلیستر کروک» مقام پیشین سرویس اطلاعات خارجی انگلیس (MI6) نوشت که برخی از نیروهای مرتبط با آن تجربه در موج‌های ناآرامی پیرامون ایران نیز حضور داشته‌اند.

او سپس با تکیه بر همین چارچوب، به نقد نقش‌آفرینی فکری و رسانه‌ای برخی رسانه‌ها و پلتفرم‌های نزدیک به جریان‌های چپ در غرب درباره ایران پرداخت و به عنوان نمونه به یادداشت «هلیه دوتقی» عضو کمیته راهبری برنامه «آکادمی مردمی» اشاره کرد که درباره وضعیت کارگران و اعتراض‌های کارگری در ایران منتشر شده است.

به نوشته بوین، در آن یادداشت به الگوهایی اشاره شده که سرویس‌های اطلاعاتی غربی معمولاً برای بی‌ثبات‌سازی دنبال می‌کنند و از رویدادهای «زن، زندگی، آزادی» نیز به عنوان نقطه عطف یاد شده است؛ به این معنا که بخشی از مطالبات اجتماعی، به سرعت از مسیر شبکه‌های رسانه‌ای و بیرونی بازتعریف و به پروژه تغییر تبدیل شد.

بوین با اشاره به حمایت علنی گروهک منافقین از برخی اعتراض‌ها در ایران تصریح کرد: این مسئله می‌تواند نشانه‌ای از تلاش برای مصادره یا تقویت اعتراض‌ها در راستای اهداف سیاسی باشد و در نتیجه، تصویرسازی از این اعتراض‌ها به عنوان رخدادهایی صرفاً صنفی و جدا از شبکه‌های برانداز، با واقعیت‌های میدانی سازگار نیست.

بوین در ادامه ضمن بازخوانی بخشی از تحلیل‌های مطرح‌شده درباره نقش تحریم‌ها در شکل‌دهی به فشارهای اقتصادی و اجتماعی در ایران تأکید کرد: برخی روایت‌های چپ‌گرایانه در غرب، ناخواسته به نقطه‌ای می‌رسد که گویی راه رهایی را در رفع تحریم‌ها می‌بیند، اما هم‌زمان از این واقعیت غفلت می‌کند که دولت‌های غربی رفع تحریم را به تغییرات مطلوب خود گره می‌زنند.

این نویسنده انگلیسی تصریح کرد: این مسیر، حتی اگر با زبان عدالت اجتماعی و حقوق کارگران بیان شود، می‌تواند در عمل با دستورکارهای تغییر حکومت هم‌پوشانی پیدا کند.

بوین همچنین با انتقاد از برخی جریان‌های تروتسکیستی و ایده «انقلاب دائمی» نوشت: آن‌ها در پرونده‌هایی مانند سوریه، از همین ادبیات برای همراهی یا توجیه همکاری با طرح‌های مورد حمایت غرب استفاده کرده‌اند.

وی با بیان اینکه این الگو ممکن است در روایت‌سازی‌های سیاسی درباره ایران نیز بازتولید شود، نتیجه گرفت: امپریالیسم در عمل خود را به دوگانه‌های ساده چپ و راست محدود نمی‌کند و می‌کوشد همه طیف‌ها را به‌گونه‌ای مدیریت کند که خروجی نهایی با منافع راهبردی غرب هم‌سو باشد.

این نویسنده انگلیسی در پایان نوشتار، نسخه پیشنهادی خود را صریح بیان کرد و نوشت: اگر غربی‌ها واقعاً نگران اثر تحریم‌ها بر مردم ایران هستند، باید راه‌حل را در کشور خودشان جست‌وجو کنند و به جای تشویق جامعه ایران به مسیرهایی که با پروژه‌های بیرونی هم‌پوشانی پیدا می‌کند، بر توقف سیاست تحریم فشار بیاورند.

او همچنین تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران با وجود فشارهای گسترده و چنددهه‌ایِ تحریم، در برخی شاخص‌های توسعه انسانی پیشرفت داشته و به عنوان نمونه، با استناد به داده‌هایی که ارائه کرد، رشد امید به زندگی در ایران پس از انقلاب را قابل توجه دانست.

بوین در پایان تأکید کرد: اگر مردم ایران خواستار تغییرات داخلی باشند، این موضوع به خودشان مربوط است و نهادهای بیرونی در غرب حق ندارند با برچسب حمایت از مردم، وارد فرآیندهای داخلی شوند یا مسیرهای مطلوب خود را دیکته کنند.

«فیل بوین» نویسنده و پژوهشگر انگلیسی است که در سال‌های 2018 تا 2020 در دفتر «رهبر اپوزیسیون» در پارلمان انگلیس زیر نظر جرمی کوربین فعالیت داشته است. او همچنین دارای مدرک دکتری از دانشگاه کینگستون است.

انتهای پیام/