به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، ارتباط مسلمین جهان با بعثت اگر ارتباطی تاریخی باشد آن ها را به مقصد نخواهد رساند  به همین واسطه ضرورت دارد تا این ارتباط به رابطه ای معرفتی ارتقاء یابد و این هم ممکن نیست مگر که خود را در دایره هدف بعثت ببینیم و به این آگاهی برسیم که حضرت ختمی مرتب محمد بن مصطفی (ص) برای برانگیختن همه جهان هستی به صراط مستقیم و ماموریتی جهانی و همیشگی که باید «انسان» را به مقصد و مقصود برساند مبعوث شد. بنابراین با اطمینان باید گفت که بعثت فقط یک مناسبت در گذر زمان نیست که با برگزاری جشن هایی در یک شب و روز حق آن ادا شود شکرانه این نعمت بی کران جاری شدن بعثت در همه شئون زندگی انسان هاست آن جریانی که چون آب زلال و زندگی و چون نور روشنی بخش و زندگی ساز است.

جریانی که می تواند انسان را در همین دنیای مادی، بهشت نشین خاک کند. توانایی آن را دارد که در کوچه های زندگی طوری پرتو افشانی نمایند که جهل، ظلمت و تاریکی بار خویش بربنند و سوار بر پشت شیطان از خانه، کاشانه و شهر برود تا کانون خانوادگیمان گرم و شوق انگیز باشد.
این جریان به حدی می تواند شور انگیز باشد که نه تنها اهل خانه از آن گریزان نباشند بلکه از همنشینی با یکدیگر و هم نفس بودن با هم حظ و لذت لازم را ببرند و هیچ گاه حتی به فکر پیچیدن به کوچه های فرعی زندگی به ذهنشان هم خطور نکند.

باید بدانیم خانواده ای که به فهم درست از بعثت، رسیده باشد، در همین دنیا، با همه مسائل و حتی مشکلاتش، می تواند، جلوه ای از بهشت را هم تجربه کند و هم به مردمان نشان دهد و آن جایی خواهد بود که دروغ و دو رنگی و دوگانگی جایی ندارد و مِهر بر هرچه کینه و قهر و کدورت است، خط قرمز کشیده است.
 
در خانه ای که دل اعضایش برای هم تنگ می شود و در هر پلک زدنشان، عشق تولدی تازه را جشن می گیرند، جایی که... جایی چنین، فضایی بهشتی دارد؛ یعنی همانی که خداوند در فلسفه بعثت قرار داده و از زبان مطهر رسول خویش گویا کرده است که «انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق» مکارم و زیبایی های اخلاقی که به اتمام برسد، فصل نازل شدن نعمت و حتی «اتمام نعمت» هم می رسد چرا که «امامت» و نبوت ادامه هم برای شکوفا کردن زندگی انسان بر مدار الهی هستند.
 
 پس باید خود را در این محور قرار داد و این ممکن نیست جزء با «به رفتار در آوردن» سخنان برخاسته از بعثت در همه حوزه ها به ویژه خانواده و این سخن آخرین سفیر خدا بر زمین است که هر کس خانواده اش را شاد کند، خداوند از آن شادی موجودی می آفریند که تا روز قیامت برای او آمرزش بخواهد. 
 
بعلاوه این یعنی بر خلاف پندار برخی ها، خانه و خانواده مومن باید شاد باشد و باز هم اوست که می فرماید: مؤمن همواره خانواده خود را از دانش و ادب شایسته بهره مند می سازد تا همه آنان را وارد بهشت کند. آری خانواده، الگوی بعثت است چرا که با آموختن فلسفه آن و زندگی کردن براساس این مدل راه ها را برای بازگشت به بهشت هموار می کند و باید نیز باید این گونه باشیم.

هاجر فرخ نژاد فعال رسانه ای و خبرنگار

انتهای پیام/