شهید فرج‌الله شوشتری هیچ‌گاه سادگی را از خود جدا نکرد

صادق قدمیاری در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم از مشهد اظهار کرد: فرج الله بسیار ساده رفتار می‌کرد، بسیار ساده صحبت می‌کرد و ساده زندگی می‌کرد؛ به یاد دارم چند روز پس از شهادت سردار نور علی شوشتری، با فرج الله برای مراسمی راهی تهران شدیم، فرج الله یک پراید مدل پایین داشت در مسیر که می‌رفتیم مسافری کنار جاده ایستاده بود و فرج الله سوارش کرد در مسیر که می‌رفتیم به مسافر گفتم این آقا را می‌شناسی؟ گفت نه!؛ گفتم ایشان پسر ارشد سردار شهید شوشتری هستند. حرفم را باور نکرد چرا که سادگی فرج الله برایش غیر قابل باور بود، لمس کردن سادگی رفتار و منش و حتی لباس پوشیدن فرج الله برای بسیاری از مردم که تصور دیگری از آقازاده دارند برایشان غیر قابل باور بود.

وی افزود: در تمام سال‌هایی که با فرج الله زندگی کردم هیچ وقت صدای بلند و عصبانی او را نشنیدم جز یک بار که به ناموس یکی از دوستان توهین شده بود و به واسطه این موضوع دادزدن فرج الله را شنیدم که با فرد خاطی برخورد کرد.

فرزند شهید قدمیاری و دوست صمیمی شهید فرج الله شوشتری تصریح کرد: سادگی فرج الله بیش از اندازه بود. او با وجود اینکه چهره‌ای سیاسی و نخبه‌ای اجتماعی و فرهنگی بود، اما همیشه ساده‌پوش بود و ساده رفتار می‌کرد. زمانی که معاون سیاسی استانداری سمنان شده بود از او خواهش کردیم که کت و شلوار بپوشد، اما سادگی را هیچ وقت از کلام، رفتار و ظاهرش جدا نکرد.

وی افزود: فرج الله در زمان زلزله کرمانشاه مدتی در غرب مستقر شد و یا به واسطه پدر شهیدش تعصب عجیب و غریبی به سیستان و بلوچستان داشت. گاهی پیش می‌آمد که فرج الله را مدتی پیدا نمی‌کردیم، بعداً متوجه می‌شدیم سیستان رفته است. همیشه در موقعیت‌ها و حوادث اولین نفری بود که بسیج می‌شد.

قدمیاری اظهارکرد: هر وقت فرزندان شهدا و یا خانواده شهدا مشکلی داشتند و فرج الله متوجه می‌شد تا رفع مشکلات انها پیش می‌رفت و پیگیر بود به نوعی فرج الله بزرگتر فرزندان شهدا بود، همیشه خود را جای پدرش می‌گذاشت و می‌گفت: اگر شهید بود همین کار را می‌کرد؛ فرزندان شهدا و مشکلات مردم همیشه در اولویت حرف هایش بود و واقعا دغدغه داشت؛ هیچ وقت دنبال کارهای شخصی خود نبود. صلابتی که برای کمک کردن به مردم و فرزندان و خانواده شهدا داشت را در وجود هیچ کس تا به امروز ندیدم.

دوست صمیمی شهید شوشتری گفت: یک سال در دیدار با مقام معظم رهبری ددیم خیلی در تلاش است تا با حضرت آقا صحبت کند، یعنی هیچ وقت ندیده بودم این طور دل آشوب باشد هر چند موفق نشد اما مطمئن هستم آن روز هم تلاش‌های فرج الله برای خودش نبود بلکه دغدغه مردم سیستان را داشت.

وی ادامه داد: همیشه دوست داشت به مردم سیستان و بلوچستان خدمت کند و ادامه دهنده راه شهدای وحدت بویژه پدرش سردار شهید نورعلی شوشتری باشد؛ می‌گفت من باید ادامه دهنده راه پدرم باشم و عمل وحدت را اجرا کنم، البته تلاش های زیادی در این حوزه انجام داد.

قدمیاری اظهار کرد: زمانی که پدرم شهید شد مادرم مرا شش ماهه باردار بوده است و من هیچ گاه پدرم را ندیدم زمانی که سردار شوشتری به شهادت رسید، در مراسم تشییع فرج الله به من گفت: فکر کن امروز تشییع جنازه پدرت است تا این  اندازه حواسش به فرزندان شهدا بود و به نوعی برای همه فرزندان شهدا پدری و برادری می‌کرد.

وی افزود: موقع انتخابات مجلس به فرج الله گفتیم تو هم ثبت نام کن گفت مصلحت نیست؛ همیشه مصلحت را در تمام کارهایش مورد توجه قرار می‌داد  و هیچ وقت با کسی تعارف نداشت نه با خودش نه با مردم، مخصوصا در مسائلی که به ضرر کشور و نظام بود با کسی شوخی و تعارف نداشت، حتی اگر صمیمی‌ترین رفیقش در موضوع نقش داشت با او گفتمان می‌کرد.

فرزند شهید قدمیاری و دوست صمیمی شهید فرج الله شوشتری بیان کرد:  فرج الله سه دختر داشت و آنها را به شدت دوست داشت. وقتی با دخترهایش صحبت می‌کرد حس قشنگی داشت. خیلی سخت است در مسیری قرار بگیری که بدانی دست خالی هستی و ممکن است برنگردی، فرج الله دست خالی در میدان با اغتشاشگران مقابله کرد آن هم نه برای خود بلکه به خاطر مردم اقدام به بازگشایی معبر کرد؛ فرج الله شب حادثه از بچه ها و خانواده اش عبور کرد تنها برای حفظ کشورش تنها برای اینکه جان مردم به خطر نیفتد؛ فرج الله اهل سلاح دست گرفتن نبود، سلاح او حرف زدنش با جوانان و نوجوانان و مردم بود.

وی اظهارکرد: فرج الله بسیار منطقی بود و هیچ وقت در بدترین شرایط کسی را تحقیر نمی‌کرد، می‌گویند شهدا نزدیکترین خصوصیات به خداوند را دارند و خصوصیات فرج الله واقعا عجیب بود خلوص نیت داشت و باورها و اعتقاداتش بسیار قوی بود و هیچ وقت خودش را نمی‌دید همیشه به دنبال مصلحت دیگران بود.

قدمیاری در پایان گفت: اصلا باورم نمی‌شود که فرج‌الله را دیگر نمی‌بینم. من این ایام تهران بودم و هفته گذشته تماس گرفت که صادق کجایی چه خبر دلم برات تنگ شده؛ دلتنگش هستم و نمی‌توانم باور کنم که قرار نیست او را ببینم، اما قطعاً یاد و خاطره و حرف ها و رفتارهای فرج الله همیشه در ذهن و خاطر من و دیگر رفقا خواهد ماند.

انتهای پیام/282