به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، با توجه به کاهش بسیار چشمگیر نزولات آسمانی، صرفه جویی در مصرف آب را باید بیش از هر زمان دیگر جدی گرفت. برای امثال ما که در حال و هوای دینی و دین‌داری به سر می بریم، اهتمام به این امر باید بسیار جدی تر و آشکارتر از دیگران باشد.

اهل بیت(ع) در شرایط عادی فرمودند که وضو با هفتصد و پنجاه گرم آب و غسل با سه کیلو انجام شود. پیداست که در شرایط ویژه کنونی قطعاً به میزان کمتر از این توصیه خواهند داشت.

افزون بر رعایت فردی به همه افراد خانواده، فامیل و آشنا موکدانه سخن بگوییم و آنان را به رعایت نهایت صرفه جویی دعوت کنیم.

حر عاملی در کتاب شریف وسائل الشیعه در باب «استحباب الوضوء بمد من ماء والغسل بصاع وعدم جواز استقلال ذلک» چند روایت را آورده است از جمله دو روایت ذیل: 

یک؛ عن زرارة، عن أبی جعفر علیه السلام قال : کان رسول الله صلى الله علیه وآله یتوضأ بمد ویغتسل بصاع. 

دو؛ محمد بن علی بن الحسین قال: قال رسول الله صلى الله علیه وآله: الوضوء مد والغسل صاع، وسیأتی أقوام بعدی یستقلون ذلک، فأولئک على خلاف سنتی، والثابت على سنتی معی فی حظیرة القدس.

در روایت نخست سیره قولی و در روایت دوم سیره عملی رسول خدا(ص) در باره میزان مصرف آب در وضو و غسل بازتاب یافته است. طبق روایت اول پیامبر اکرم(ص) برای وضو یک مدّ؛ یعنی هفتصد و پنجاه گرم آب و برای غسل یک صاع؛ یعنی سه کیلو آب مصرف می کرد. 

طبق روایت دوم آن حضرت تاکید فرمود که وضو باید در نهایت با هفتصد و پنجاه گرم آب و غسل با سه کیلو انجام شود. آن‌گاه پیش بینی فرمود که اقوامی می‌آیند و این میزان را اندک می شمارند. آنان بر سنت من نیستند!

به نظرم هر گونه زیاده روی در مصرف آب و به ویژه برون رفت از حد تعیین شده از سوی رسول اکرم(ص) به هنگام وضو و غسل با توجه به شرایط کنونی کشور حرام مسلّم است. 

پیداست همان گونه که مرحوم شیخ حر در عنوان باب آورده است، نمی توان از روایت وجوب مصرف آب به میزان اعلام شده در وضو و غسل را برداشت کرد، بلکه مفاد آن استحباب است.

اما در نظر داشته باشید که این گفتار آن حضرت ناظر به شرایط عادی و وجود آب به اندازه کافی در محیط زندگی است. حال اگر شرایط یک شهر یا کشور بحرانی باشد، آیا هم چنان از آن استحباب برداشت می شود؟!

مساله کم‌آبی فقط منحصر به ایران نیست. بحران کم‌آبی بحرانی بسیار شکننده و جهانی است! به گمانم جا دارد که مراجع مکرم فتوای اکید مبنی بر ضرورت صرفه‌جویی در مصرف آب صادر کنند. آیا شرایطی از این بحرانی‌تر وجود دارد؟!

هر کس به اندازه توان شخصی و بنا به التزام به دستورات دینی موظف است خود، خانواده و اطرافیان خود را نسبت به خطر بی‌آبی هشدار دهد و تا می‌تواند در مصرف آب صرفه جویی کند.

بیاییم به هنگام وضو، غسل، حمام، شستن ظروف و ... در نهایت امکان صرفه‌جویی را رعایت کنیم پیش از آن که کار از آن چه هست بحرانی و بحرانی‌تر شود!

صرفه جویی در همه زمینه‌ها به ویژه مصرف آب را جدی بگیریم! این یکی از اقتضائات حیات مومنانه مبتنی بر اصلی تواصی به حق است.

یادداشت از: آیت‌الله علی نصیری، استاد حوزه و دانشگاه

انتهای پیام/